De De Artemis II-missie is nu onderweg Het doel is om drie Amerikanen en één Canadees terug naar en rond de maan te sturen, een reis die de langste menselijke tocht naar de ruimte in decennia zal markeren. Het programma is een van een aantal inspanningen, waaronder ruimtestations van de volgende generatie, een maanhabitat en zelfs een bemande Mars-missie, die de menselijke aanwezigheid in de ruimte enorm zullen vergroten.
Cruciaal is dat deze missies allemaal zeker ruimteversies van consumententechnologieën zullen omvatten die nu een hoofdbestanddeel van het leven in de ruimte zijn geworden. (Astronauten aan boord van het Internationale Ruimtestation gebruiken laptops en smartphones.)
Toch zorgen dergelijke moderne gemakken ook voor een groot aantal IT-problemen. Tijdens de meest recente Artemis II-missie moesten astronauten – wederom ook met smartphones – contact opnemen met missiecontrollers die problemen ondervonden op hun systemen. De boosdoener: Microsoft Outlook.
Het kan zelfs lastig zijn om computers in de kamer aan het werk te krijgen. Dit omvat kwesties die verband houden met de microzwaartekrachtomgeving, maar ook uitdagingen die verband houden met communicatienetwerken, aangezien signalen terug naar de aarde beperkt – en langzaam – kunnen zijn. Er is tenslotte geen live technische ondersteuning als je op de maan bent, of zelfs op Mars.
“Als we zoiets als de maan koloniseren of uiteindelijk naar Mars gaan, denk ik dat dit veel complexiteit met zich meebrengt”, legt Manoj Leelanivas uit, president van HP Solutions, dat vaak samenwerkt met NASA aan hardware in de ruimte. “In de computeromgeving ga je doorgaans uit van vloeistofkoeling of luchtkoeling. Je kijkt naar de standaardprincipes van convectie, die in de ruimte niet echt gelden. Je hebt te maken met de straling.”
Snel bedrijf sprak met Leelanivas over wat er nodig is om computers voor de ruimtevaart te bouwen en hoe dat werk kan veranderen naarmate bemande missies nog ambitieuzere inspanningen op zich nemen.
Dit interview is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Hoe verschilt het ontwerpen van een werkstation voor ruimte of microzwaartekracht van het ontwerpen van een werkstation voor de aarde?
Laat ik beginnen met eerst de onbetrouwbaarheid en connectiviteit aan te pakken. In de ruimte is de verbinding niet superbetrouwbaar, wat betekent dat computers heel dicht bij de gegevens moeten staan om realtime beslissingen te ondersteunen. Je moet de berekende pk’s en de GPU-pk’s optellen om te maken AI-gebaseerde beslissingen lokaal, zelfs zonder connectiviteit. Het is één van de mogelijkheden die onze flowwerkplekken bieden. Ze hebben enorme GPU-mogelijkheden en je kunt zelfs modellen met 200 miljard parameters uitvoeren. Sommigen van hen kunnen zelfs hoger gaan dan dat.
Je kunt dus in een offline omgeving werken. Het is belangrijk om onregelmatigheden – sneller en sneller – te signaleren zonder te wachten op de vertraging helemaal terug naar de aarde en zo. Het gaat niet alleen om de ruimte, maar in de controlekamer en daarbuiten moet u gegevens in realtime verzamelen en snel beslissingen kunnen nemen.
Hoe zit het met computers op de maan?
Een van de grootste uitdagingen die de maan ons biedt, is dat je niet zomaar snel een probleem kunt oplossen. . . . Je moet echt plannen, wat betekent dat je meer zelfvoorzienende systemen moet hebben – dat wil zeggen systemen die kunnen breken en herstellen. Wij denken aan: Hoe kunnen zaken zo lokaal mogelijk worden verwerkt? Het is een beetje anders dan de aardse wereld, waar we veel dingen veronderstellen in termen van redundantie en mogelijkheden.
Hoe ziet HP zijn relatie met particuliere ruimtevaartbedrijven?
Met de meeste van deze bedrijven zijn wij bezig zonder daadwerkelijk op een specifieke naam in te gaan, want dat zou niet moeten. Onze werkplekken zijn de nummer 1 werkplekken in deze activiteiten. De diepgaande gegevensverwerking die nodig is, de modellering die nodig is, en de geschiedenis van het kijken naar grote hoeveelheden telemetriegegevens – dit alles plaatst HP in een uitstekende positie om met veel van deze bedrijven samen te werken. . . . Het enige waar we publiekelijk over praten is deze NASA-relatie die we hebben.
Hoe zit het met orbitale datacenters?
Het is altijd een goed idee om nieuwe manieren te bedenken om problemen in een bedrijf op te lossen. . . . Energie is een belangrijke vereiste voor datacenters. . . . Als je de ruimte in gaat met de onafhankelijke kracht van de zon, kan deze worden benut. Energie is misschien niet zo’n moeilijk probleem in termen van energieproductie. Maar dan ontstaan er andere problemen, zoals: hoe koel je je systemen in een omgeving waar convectie niet echt werkt? Het is zeker een ambitieus idee, maar tegelijkertijd zeer betekenisvol, want als we datacentra in de ruimte kunnen oplossen, zal het een enorme energiecrisis oplossen die zich in onze toekomst op aarde zal voordoen.
Hoe ontwerp je AI voor de ruimte?
AI creëert feitelijk de mogelijkheid van zelfvoorzienende systemen in de ruimte. . . . Machines kunnen veel functies zelfstandig uitvoeren. Soms injecteren we de mens in het midden om ervoor te zorgen dat bepaalde dingen op de juiste manier worden gedaan, ethisch gezien. Soms kan te veel menselijk ingrijpen het AI-proces zelfs een beetje vertragen. . . . Soms is een krachtig, autonoom systeem binnen de vangrail de juiste keuze. . . . Je hebt geen tijd voor heen en weer.
Ik geloof dat het werk dat wij doen en het werk dat veel andere bedrijven doen, de agenten in staat stelt snel aan de slag te gaan met de onderstaande modellen. . . . We bouwen niet alleen geweldige hardware en computersystemen. We bouwen ook technologieën om ze snel samen te brengen.
