Peter Thiel zet groot in op koehalsbanden op zonne-energie

Founders Fund heeft naam gemaakt met het ondersteunen van wat Peter Thiel ‘zero to one’-bedrijven noemt: bedrijven die niet alleen bestaande ideeën verbeteren, maar iets compleet nieuws creëren. Het portfolio omvat Facebook, SpaceX en Palantir. Het nieuwste initiatief is een Nieuw-Zeelandse startup die koeien slimme halsbanden op zonne-energie geeft.

Vuildat vorige maand een Series E van $220 miljoen sloot tegen een waardering van $2 miljard, waarbij het Founders Fund de ronde leidde, is niet het type bedrijf dat de neiging heeft de technische krantenkoppen te domineren. Er is geen agent-AI bij betrokken, geen mensachtige robots. Er is echter een heel groot en grotendeels onopgelost probleem: hoe beheer je vee dat verspreid is over een van de meest afgelegen terreinen op aarde, zonder honden, paarden, motoren of helikopters?

Craig Piggott, de 30-jarige oprichter en CEO van Halter, heeft negen jaar aan een antwoord gewerkt. “Als je een grasboerderij runt, of het nu zuivel of rundvlees is, is de belangrijkste variabele hoe je de productiviteit van je land beheert”, vertelde Piggott in een recent interview aan TechCrunch. “Hekken zijn de hefboom: ze bepalen waar dieren grazen en hoe je het land laat rusten. Dat was in de praktijk heel logisch.”

Het systeem dat Halter heeft gebouwd, combineert een halsband op zonne-energie, een netwerk van laagfrequente torens en een smartphone-app waarmee boeren virtuele hekken kunnen maken, elk dier 24 uur per dag kunnen monitoren en hun kuddes kunnen verplaatsen zonder ooit de boerderij te verlaten. Vee wordt getraind om te reageren op geluids- en trillingssignalen van de halsband – een proces dat Piggott vergelijkt met de manier waarop een auto piept wanneer deze een muur nadert tijdens het parkeren. De meeste dieren, zegt hij, leren binnen drie interacties met een virtueel hek. “Dan kun je ze begeleiden en verplaatsen met alleen geluid en trillingen.”

De halsband doet meer dan alleen maar kudden. Omdat het apparaat altijd aan staat en gedragsgegevens verzamelt, volgt het ook de gezondheid van dieren, monitort het vruchtbaarheidscycli en signaleert het wanneer individuele dieren mogelijk ziek zijn. Deze eigenschappen zijn volgens Piggott dramatisch verbeterd sinds Halter waarschijnlijk de grootste dataset ter wereld over het gedrag van vee heeft verzameld. Het bedrijf is nu aan de vijfde generatie hardware toe en het reproductieproduct is momenteel in bèta bij Amerikaanse klanten.

“Het product dat boeren vandaag de dag gebruiken is radicaal anders dan wat ze een jaar geleden kochten,” zei Piggott. “Elke week brengen we nieuwe dingen uit voor onze klanten.”

Piggott groeide op op een melkveebedrijf in Nieuw-Zeeland voordat hij techniek studeerde en een korte periode aan de slag ging bij Rocket Lab, het raketbedrijf dat hem zijn eerste glimp gaf van wat een technologie-startup zou kunnen zijn. “Rocket Lab was een soort van kennismaking met technologie en startups en de wereld van durfkapitaal”, zei hij. “Het was inspirerend om te beseffen dat je geld kon inzamelen, een team kon inhuren en een ambitieuze missie kon nastreven. Dat is wat ik wilde doen in de landbouw.” Hij begon Halter als 21-jarige. “Waarschijnlijk een beetje naïef achteraf gezien”, gaf hij toe, “maar het was prima.”

Negen jaar later halsbandt Halter meer dan een miljoen runderen op meer dan 2.000 boerderijen in Nieuw-Zeeland, Australië en de Verenigde Staten, terwijl het bedrijf actief is in 22 staten. Het economische voorstel voor boeren is eenvoudig: door boeren nauwkeurige controle te geven over waar hun kuddes grazen, kan Halter de productiviteit van hun land met maar liefst 20% verhogen – niet door arbeidskosten te besparen (hoewel dat ook gebeurt), maar door ervoor te zorgen dat vee efficiënter graast en minder gras achterlaat. “In sommige gevallen zien we dat klanten de productie van hun land letterlijk verdubbelen”, aldus Piggott. “Het bovenplafond voor rendementen is heel, heel sterk.”

Halter is niet de enige die deze mogelijkheid bespioneert. Farmaceutische gigant Merck maakt al zijn eigen virtuele afrasteringssysteem voor vee, genaamd Vence, en nieuwere nieuwkomers cirkelen ook rond – op de meest recente ‘demodag’ van Y Combinator presenteerde een startup genaamd Grazemate een visie voor het hoeden van vee met autonome drones (geen halsbanden vereist).

Piggott lijkt door geen van beide onder de indruk te zijn. Gevraagd naar drones antwoordt hij: “Zie ik dat drones in de toekomst een kleine rol gaan spelen? Waarschijnlijk wel. Maar ik denk niet dat een drone de juiste vormfactor is voor het kernafrasteringselement in virtuele afrasteringen. Een halsband zal waarschijnlijk nog heel lang de juiste vormfactor blijven.” En wat het grotere concurrentieplaatje betreft, betoogt hij dat het echte obstakel helemaal niet de concurrerende technologie is. “De grootste concurrentie verandert gewoon niets”, zei hij. ‘Het doet wat je vorig jaar deed.’

Wat Halter onderscheidt, beweert Piggott, is de enorme technische moeilijkheid van wat het negen jaar lang heeft opgelost: een systeem dat duizend dieren verwerkt, moet betrouwbaar zijn voor vele negens uptime, want zelfs een foutenpercentage van 1% betekent dat er op elk moment tien dieren buiten zijn. “Het najagen van de grote negen van betrouwbaarheid kost tijd”, zei hij, “en de lange staart is wat we in Nieuw-Zeeland vele jaren hebben bewezen voordat we wereldwijd begonnen uit te breiden.”

Halter is ook een soort uitschieter in de landbouwtechnologiesector, die de afgelopen jaren is achteruitgegaan omdat startups moeite hadden om boeren ervan te overtuigen nieuwe producten te adopteren, terwijl ze te maken hadden met hoge bedrijfskosten. Piggott schrijft de aantrekkingskracht van Halter toe aan zijn niet aflatende focus op financieel rendement. “Vanaf dag één is Halter gebouwd rond een zeer sterke financiële ROI”, zei hij. “Als je de productiviteit van land met 20% kunt verhogen, stroomt dit door het hele bedrijf.”

In tegenstelling tot de meeste technologiebedrijven ziet Halter de VS niet als het centrum van zijn universum. “De Amerikaanse markt is belangrijk voor ons, maar het is niet de grootste markt ter wereld”, aldus Piggott. “De landbouw is over de hele wereld verspreid, en wij moeten daar ook komen.” Het bedrijf heeft nu in totaal ongeveer $400 miljoen opgehaald en geeft prioriteit aan uitbreiding in de VS, Zuid-Amerika en Europa.

Maar de omvang van de resterende kansen kan misschien het beste in één getal worden samengevat – een getal dat ongetwijfeld ook weerklank vond bij het Founders Fund en de voormalige financiers van Halter. Halster’s halsband zit op een miljoen runderen, terwijl er nog een miljard meer zijn in de wereld. Met minder dan 10% penetratie op de binnenlandse markt alleen al in Nieuw-Zeeland: “We hebben nog een lange weg te gaan en er moeten nog veel producten worden gebouwd”, aldus Piggott.

Je kunt naar ons gesprek met Piggott luisteren in deze nieuwste aflevering van StriktVC downloaden podcast, die op dinsdag verschijnt.