Door Jonathan Klotz
| Uitgegeven
Battlestar Galactica is de meest succesvolle serie-reboot in de geschiedenis. De verandering van het verschrikkelijke Galactica 1980 met zijn afhankelijkheid van beeldmateriaal en vervelende karakters voor de donkere, sombere toon Ronald D. Moore’s opnieuw opstarten was een schot in de roos.
Het hielp ook dat de meer volwassen serie in de vroege jaren 2000 direct kon inspelen op de stand van zaken in de Amerikaanse politiek, waardoor de Cylons een voor de hand liggende metafoor werden voor de welig tierende paranoia die de samenleving aan het hervormen was. In aflevering 6, “Litmus”, werd de subtiele metafoor met alle finesse van een voorhamer aan het publiek overhandigd, terwijl de kolonisten vrijheid inruilden voor veiligheid en zekerheid.
De paranoia van de Skinjob Cylons van Battlestar Galactica
Na de sabotage van de watertank in aflevering 2, ‘Water’, en een Cylon-zelfmoordaanslag op een replica van Number Five (Matthew Bennett), beveelt commandant William Adama (Edward James Olmos) sergeant Hadrian (Jill Teed, een gastrol in Every 90s/00s) sciencefiction series) om een onderzoek te starten dat, op haar verzoek, een onafhankelijk tribunaal is. Het nieuws dat Cylons nu in menselijke vorm kunnen verschijnen, kan niet langer geheim worden gehouden. President Roslin (Mary McDonnell) kondigt de kolonievloot aan, in de hoop dat deze weliswaar paranoia zal veroorzaken, maar uiteindelijk zal leiden tot de verovering van meer nummer twee en nummer vijf modellen die zich in het volle zicht verbergen.
De aankondiging van Roslin is een groot lichtreclamebord dat net zo goed direct kan verwijzen naar de acties van de regering-Bush na 11 september, toen, in een poging om het publiek te beschermen, de TSA werd opgericht als een extra beveiligingslaag op alle luchthavens en er een grote, landelijke campagne werd opgezet waarin burgers werd gevraagd tips te delen met de FBI over alles wat vreemd en verdacht was dat ze tegenkwamen. Talloze shows en films maakten gebruik van de politieke beweging van die tijd om te laten zien hoe deze burgers straft of een noodzakelijk kwaad is. Het is een complexe vraag: hoe bescherm je een gemeenschap zonder hen op de hoogte te stellen van een zeer reëel gevaar, maar dat gevaar kan er wel of niet zijn, en of iedereen kan een Cylon zijnIs dat niet het begin van een heksenjacht?
Battlestar Galactica liet zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn
Hadrian’s Tribunal komt over als een heksenjacht in het universum, maar voor de kijker weten we hoe dicht ze bij het achterhalen van de waarheid kwam. Hadrian concentreert zich op een hangluik dat open werd gevonden en dat naar een kamer leidde met een dode marinier en de ontbrekende explosievenopslagplaats.Aäron Douglas), die het beveiligingsprobleem op haar probeert terug te draaien wanneer Hadrian een verbale omgekeerde UNO plaatst en zegt dat het echte beveiligingsprobleem Boomer (Grace Park) is. Ze weet niet dat Hadrian de hele puzzel kan oplossen, van de relatie tussen Tirol en Boomer tot de ware aard van de piloot als Cylon.
Het feit dat Adama het Tribunaal heeft gesloten en het een heksenjacht heeft verklaard, is zowel bevredigend omdat Tirol en Boomer sympathieke karakters zijn, als gruwelijk omdat Hadrian op het punt stond Boomer, een echte Cylon, weg te zetten. In plaats daarvan is het Hadrianus die wordt gearresteerd, en Socinus, een laaggeplaatste cockpitspecialist, trapt erin dat het luik wordt geopend. Tyrol beweert dat zijn vriend hem dekt en maakt openheid over de relatie met Boomer, maar Adama dwingt de chef om te vertrekken met de gevolgen van zijn daden.
“Litmus” is geschreven door Jeff Vlaming, een naam die je misschien niet kent, maar waarvoor hij schreef De Avonturen van Brisco County Jr., NCIS, Xena, Het Stargate-universum, De X-bestanden, Randenen nog meer sciencefictionhits tijdens zijn lange carrière. Het is een bewijs van zijn vaardigheid Battlestar Galactica’s De zesde aflevering was helemaal niet subtiel in waar het werkelijk over ging, maar slaagde erin de vraag open te laten welke weg, die van Hadrianus of die van Adama, de juiste was. Het komt neer op de persoonlijke politiek en filosofie van de kijker, maar zoals bij de meeste vragen die de serie oproept, is er geen eenvoudig antwoord.
