Wat is er nodig om een meditatiegezelschap te leiden zonder een moment van rust te vinden? David Ko was jarenlang CEO van Calm, een van ’s werelds meest erkende apps voor geestelijke gezondheid en welzijn, die miljoenen mensen hielp stress te beheersen. Nu treedt hij af. Ko legt uit waarom hij belde, wat de meedogenloze druk van de C-suite werkelijk met iemand doet, en hoe je de grens kunt trekken tussen het soort stress dat je scherp maakt en het soort stress dat je stilletjes afbreekt.
Dit is een verkorte transcriptie van een interview met Snelle reactiegepresenteerd door de voormalige hoofdredacteur van Snel bedrijf Bob Safian. Van het team erachter Meesters van schaal podcast, Snelle reactie biedt openhartige gesprekken met de toonaangevende bedrijfsleiders van vandaag die in realtime uitdagingen aangaan. Abonneer u op Snelle reactie waar je je podcasts ook vandaan haalt, zodat je nooit meer een aflevering mist.
U heeft zojuist aangekondigd dat u bent teruggetreden als CEO. Je wordt senior adviseur van het bestuur. Ik moet zeggen dat ik verrast was door deze ontwikkeling. Hoe is dit tot stand gekomen?
Ik ben blij dat we hiermee beginnen.
Gaat regelrecht naar de olifant in de kamer.
Bedankt voor de vraag. Ik heb de beslissing genomen om te vertrekken omdat ik, toen ik een stap terug deed, zag dat Calm vandaag de dag een merk is dat, voor degenen die het niet weten, meer dan 180 miljoen productdownloads heeft gehad en groeit in meer dan 190 landen en zeven verschillende talen. We hebben echt vooruitgang geboekt op het gebied van de gezondheidsresultaten. Dat is waar we naartoe gaan met Calm Health.
Maar tegelijkertijd is het mij absoluut duidelijk geworden dat we midden in iets veel groters zitten. Het is groter omdat we ontdekken dat alles veel meer met elkaar verbonden is dan voorheen. Wat ik daarmee bedoel is dat er een afhankelijkheid is van werkgevers, betalers, aanbieders, apps zoals wij, andere apps die razendsnel worden ontwikkeld met AIen echte politiek op zowel federaal als staatsniveau. Het gaat dus echt niet alleen om één individu of één bedrijf. Het gaat meer om hoe je een beweging creëert.
Voor mij voelde het als het juiste moment om een stapje terug te doen, uit te zoomen en echt te kijken of ik dingen op grotere schaal kon beïnvloeden. Ik heb niet alle antwoorden over hoe ik dat moet doen, omdat je me letterlijk direct na de aankondiging betrapt. Maar op persoonlijk vlak voel ik mij meer verbonden met de missie van Calm en Calm dan ooit tevoren. Ik wilde gewoon proberen het te doen op een schaal waarvan ik denk dat het dit echt op mondiale basis vooruit kan helpen.
Het bedrijf van Calm, evenals uw boek en podcast, Recharge, richt zich sterk op het beheersen van stress. Ik ben benieuwd hoe jouw stress is bij deze verandering, of in Ko-taalgebruik: hoe gaat het met je batterij?
Ik moet je zeggen dat mijn batterij vandaag geweldig is, want als ik mijn eigen batterij als de batterij van mijn telefoon beschouw, zal ik je vertellen dat ik me volledig opgeladen voel. En dat zeg ik niet alleen.
Ik heb vannacht goed geslapen. Voor mij begint de dag altijd goed als het niet om de hoeveelheid slaap gaat. Ik weet niet of het voor jou hetzelfde is, Bob, maar het gaat echt om de kwaliteit van de slaap die ik kreeg. Ik heb mij daar echt op gefocust. Voor mij was het niet onderhandelbaar.
En deze verandering weegt niet op uw hoofd?
Het weegt mij zwaar. Zoals met alles zal elke keer dat u een verandering doormaakt, vooral een levensverandering, zwaar op u drukken. Maar ik had gewoon het gevoel dat dit het juiste moment was en ik kijk er echt naar uit om iets te proberen dat meer gericht is op de missie en de resultaten.
Tijdens uw ambtstermijn heeft Calm zijn voetafdruk vergroot, zoals u zegt, tot 180 miljoen app-downloads en miljoenen Amerikanen bereikt via zorgverzekeraars. Je hebt meegewerkt aan botanische drankjes en slaapoortelefoons, en je hebt geholpen bij het pionieren van het zogenaamde ‘calmtainment’, door stemmen van beroemdheden in de app te brengen, toch? Matthew McConaughey.
Dat klopt.
LeBron James, Harry Styles. Zijn er dingen uit uw tijd bij Calm waar u bijzonder trots op bent, waar u het sterkst op terugkijkt?
Absoluut. Een paar dingen: ik denk dat het gesprek over geestelijke gezondheid het meest gastvrije is dat het ooit is geweest. Niet in elk land, Bob, zoals we weten, maar hier in de VS is het waarschijnlijk het meest gastvrije land ooit, omdat mensen, zoals je net zei, bereid zijn erover te praten.
Ik ben ook heel trots als ik een stapje terug doe. Ik heb twee dochters en ze gebruiken de app allebei alleen. Voor iemand die al zo lang in de technologie zit, hebben we niet altijd de mogelijkheid dat onze kinderen, familie of vrienden de dingen kunnen gebruiken die we bouwen. En ik vind het geweldig dat ze het mogen gebruiken.
Voor mezelf was het merk er al voordat ik hier kwam en ik heb alleen maar geholpen dat merk te blijven beheren en te hoeden. We hebben ons echt gefocust op het resultaatperspectief en bestrijken nu bijna 48 miljoen levens van meerdere betalingspartners, wat we vier jaar geleden niet hadden. Ik wilde bewijzen dat het daadwerkelijk weerklank zou kunnen vinden in de gezondheidszorg, en daar zijn we goed op weg.
Veel van onze luisteraars zijn bedrijfsleiders en soms heb ik het gevoel dat ze geestelijke gezondheid en welzijn niet altijd serieus nemen. Er is een uitdrukking: wellnesswassing.
Absoluut.
Ik ben benieuwd hoeveel je het ziet, hoeveel het gebeurt en of het er misschien niet toe doet. Het kan een wellnesswas zijn, zolang het maar vooruitgang is.
Ik zal je een rapport geven dat we vorig jaar hebben gemaakt, en voor velen van ons begint het echt bovenaan. We kunnen geweldige HR-teams hebben, maar als dit niet wordt omarmd op het uitvoerende niveau, kunnen de zaken op de achtergrond blijven of gewoon een extra voordeel worden. Dus gingen we eropuit en spraken met meer dan 250 C-suite executives.
Wat echt fascinerend was, is dat CEO’s dit nodig hebben. Ze hebben de details en de cijfers nodig. We gingen naar buiten en vroegen hen: “Hoe gaat het?” Meer dan 80% van hen zei: “Ik voel me goed. Wij zijn goed.” Als je die vraag nog een keer stelt, omdat je weet dat je C-suite-managers twee keer dezelfde vraag moet stellen, zeiden ze: ‘Eigenlijk ben ik behoorlijk gestrest.’ Ruim 47% van hen zei: “Ik ben behoorlijk gestrest.” Toen we nog verder correleerden, zei 28%: “Ik heb eigenlijk het gevoel dat ik momenteel veel stress heb.” En toen we ze nog harder onder druk zetten, zei bijna 50% van hen: “Ik overweeg ontslag te nemen.”
Wat echt interessant was, was dat we hen, terwijl we aandringen, vroegen: “Deel je dit met je werknemers? Begrijpen ze hoe gestrest je bent?” Velen van hen zeiden nee. Ze voelden zich nog niet op hun gemak bij het voeren van deze gesprekken in een meer publieke vorm.
Dus als je mij vraagt hoe CEO’s zich voelen en of ze in geestelijke gezondheid geloven, dan doen veel van hen dat. Uit de rapporten en onderzoeken die we hebben gedaan, blijkt het duidelijk. Het is nu pas dat velen van hen ook de stress voelen.
Hoeveel moeite heeft het u gekost om de Calm-werkruimte rustig te houden? Het feit dat u mensen helpt met hun mentale toestand, betekent niet dat uw team minder druk ondervindt om te groeien, te bouwen en te presteren.
Honderd procent, Bob. Mensen vragen mij wel eens: “Hoe is het om CEO van Calm te zijn? Mediteer je de hele dag? Zit je daar maar de hele dag te mediteren?” En ik zeg tegen hen: “Eerlijk gezegd, nee. Ik ben de meest gestresste CEO die je ooit zult ontmoeten”, en dat verbaast hen. De reden dat ik dat zeg, is omdat elke seconde van de dag iemand zich tot ons wendt voor hulp. En ik voel die druk dat, waar ter wereld ze zich ook bevinden of op welk moment ze ook zijn, ze ons om hulp vragen, of het nu 30 seconden, vijf seconden of 10 minuten is. Ze zoeken momenteel naar ons voor enige vorm van hulp. Het kan preventie of interventie zijn. Dus ik voel die druk.
Als je vraagt naar een bedrijf dat klein is en boven zijn gewicht uitsteekt, voelen wij die druk. Ik voel die druk. Ik weet dat mijn medewerkers dat voelen. Maar ik probeer in praktijk te brengen wat ik predik. En het belangrijkste wat ik doe, is proberen heel kwetsbaar tegenover hen te zijn. Ik zie kwetsbaarheid niet als een zwakte. Dus ik vertel het ze als ik me gestrest voel. Ik vertel het ze als het niet goed gaat. Ik ben supertransparant en dat was niet altijd zo, omdat ik het vroeger als een zwakte zag. Tegenwoordig zie ik het als een kracht.
