President Trump kwam dinsdagavond terug op zijn dreigement om de Iraanse beschaving uit te roeien en zijn energiecentrales te bombarderen. Online zei hij dat hij ermee instemde de bombardementen op Iran twee weken op te schorten.
AILSA CHANG, HOST:
President Trump heeft zijn dreigement om de Iraanse beschaving uit te roeien teruggedraaid. In plaats daarvan schreef hij online dat hij er nu mee heeft ingestemd de bombardementen op Iran twee weken op te schorten. Hij zegt dat dit, ik citeer, “een dubbelzijdige wapenstilstand” is. En Iran lijkt het ermee eens te zijn. Voor meer informatie worden we nu vergezeld door NPR’s internationale correspondent Aya Batrawy in Dubai. Hoi Aya.
AYA BATRAWY, BYLINE: Hallo, Ailsa.
CHANG: Oké, vertel ons meer over wat president Trump zei over dit staakt-het-vuren.
BATRAWY: Oké, dus ongeveer 90 minuten voordat zijn deadline van kracht zou worden, kondigde hij op Truth Social aan dat hij zou wachten met wat hij zei dat de ‘destructieve kracht’ was die naar Iran zou worden gestuurd. Hij zei dat hij ermee instemde de bombardementen en aanvallen op Iran twee weken op te schorten, en dat dit afhankelijk was van de voorwaarde dat Iran instemde met wat volgens hem de volledige, onmiddellijke en veilige opening van de Straat van Hormuz was. Het is de smalle waterweg waar vóór deze oorlog 20% van de olie in de wereld doorheen stroomde.
Nu noemde hij dit een tweezijdige wapenstilstand. En hij zei dat alle militaire doelstellingen waren bereikt, maar hij waarschuwde dat de twee partijen nog steeds ver verwijderd zijn van enige vorm van definitieve overeenkomst of vrede op de lange termijn. Toch zei hij dat de reactie van Iran op een Amerikaans voorstel iets bood om mee te werken en om over te onderhandelen. En voor de duidelijkheid: hij heeft zich teruggetrokken van zijn dreigement, een dreiging die breed werd bekritiseerd door zelfs leden van het Congres die zeiden dat het oorlogsmisdaden waren, natuurlijk, het volk van Iran, dat tegenwoordig vele menselijke ketens rond deze energiecentrales vormde, en zelfs de paus van de Verenigde Staten, die zei dat het, citeer, “werkelijk onaanvaardbaar” zou zijn.
CHANG: Nou, hoe zit het met de reactie van Iran hier? Wat hebben de leiders daar tot nu toe gezegd?
BATRAWY: Oké, dus de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, Abbas Araghchi, schreef in een bericht op X dat als de aanvallen op Iran worden gestopt, Iran zijn aanvallen zou staken, die hij defensief noemde. Dit kwam dus naar buiten na de aankondiging van Trump. En wat cruciaal is, voor zover het de Straat van Hormuz betreft, is dit wat hij zei. Hij zei dat een veilige doorgang gedurende twee weken mogelijk zal zijn. Maar hij zei dat dit zou gebeuren in coördinatie met de Iraanse strijdkrachten, en hij zei, citeer: “met inachtneming van de technische beperkingen.” Het opent dus de mogelijkheid dat we meer schepen door de zeestraat zullen zien varen. Op dit moment zijn dat er misschien maar zes per dag, afhankelijk van twee per dag. Maar nu is het duidelijk dat deze zeestraat onder controle van Iran staat. De opmerking over technische beperkingen doet mij vermoeden dat het aantal misschien niet op het niveau ligt van het aantal schepen per dag dat vrij voer voordat deze oorlog begon.
En we hoorden ook van de Iraanse Hoge Nationale Veiligheidsraad dat de regering vrijdag in de Pakistaanse hoofdstad Islamabad met de Verenigde Staten zou onderhandelen. En net als Trump, zeiden ze ook, betekent dit niet het einde van de oorlog, waarbij ze opmerkten dat ze deze gesprekken met volledig wantrouwen aangaan.
CHANG: Toch, wat een ontwikkeling. Ik bedoel, het was zo gespannen vandaag, Aya. Kunt u ons meer vertellen over hoe dit twee weken durende staakt-het-vuren in de eerste plaats tot stand is gekomen?
BATRAWY: Ja. Dit was een voortdurende inspanning van voornamelijk drie landen: Pakistan, Egypte en Turkije. Achter de schermen zijn ze al weken bezig om tot een deal te komen. Pakistan had nog maar een paar uur geleden aangekondigd dat het een voorstel voor twee weken op tafel had liggen voor de VS en Iran, en drong daarop aan. Iran zegt dat Pakistan deze gesprekken zal organiseren, zoals ik al zei, en Trump en Iran noemden Pakistan in hun verklaringen beide als een belangrijke bemiddelaar. Maar ook Egypte en Turkije speelden een rol. We weten dat Iran ook nauwe banden onderhoudt met China, dat op een gegeven moment ook een staakt-het-vuren had voorgesteld om de Straat van Hormuz te openen. Weet u, China is sterk afhankelijk van olie uit de Golf. Er werd hier een enorme mondiale druk opgebouwd om deze oorlog te beëindigen.
En er waren deze elfde-uuraanvallen op petrochemische fabrieken en andere vitale infrastructuur in Iran. Ook in de Arabische Golfstaten staan petrochemische fabrieken en olievelden in brand. Wat we dus wel weten is dat Egypte ook een rol speelde. Ze hebben al eerder een rol gespeeld. We zagen ze bemiddelen in Gaza. Maar weet je, dit staakt-het-vuren van twee weken, Ailsa, als het duurt, zal het de druk op de wereldmarkten helpen verlichten en misschien de prijs van olie en gas enige tijd omlaag brengen. Maar nogmaals, het is echt niet duidelijk dat deze oorlog daadwerkelijk voorbij is. Wij zijn nog ver verwijderd van dat punt.
CHANG: Dat is Aya Batrawy van NPR in Dubai. Dank je, Aya.
BATRAWY: Dank je, Ailsa.
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En machtigingen pagina’s bij www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcriptietekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates voor audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de originele uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende bewijs van de NPR-programmering is de audio-opname.
