De snijplank is misschien wel het meest gebruikte voorwerp in uw keuken, maar het ontwerp is sinds 3000 v.Chr. niet wezenlijk veranderd. toen de oude Egyptenaren houten planken begonnen te gebruiken om te koken.
De snijplank moet veel werk verzetten: hij moet messporen opvangen, uiensap opnemen en groot genoeg zijn voor groenten en restjes. Dagelijks worden thuiskoks geconfronteerd met het logistieke probleem waar ze de peterselie die ze zojuist hebben gehakt, moeten laten als ze verder gaan met de wortels. Tegen het einde van de maaltijdbereiding is het aanrecht bezaaid met voedselafval en gevuld met niet-bijpassende kommen met ingrediënten.
Het lijkt een klein ongemak waar de meesten van ons elke dag mee te maken hebben. Maar Tom Palmer dacht dat de eenvoudige snijplank voor verbetering vatbaar was. Palmer had acht jaar als auto-ingenieur bij GM gewerkt en leiding gegeven aan een team van 54 medewerkers die aan de Cadillac Escalade werkten. Maar daarnaast was hij een obsessieve houtbewerker. “Zodra ik mijn huis kocht, wilde ik er meubels voor maken”, zegt hij. “En een van de eerste dingen die je begint te maken zijn snijplanken.”
Hij maakte er een voor zijn ouders en voegde er een kleine kattenbak aan toe die met magneten met elkaar verbonden was. Ze bleven hem vertellen hoe nuttig het was. Dus bleef Palmer sleutelen aan het ontwerp, zijschalen toevoegen en de materialen heroverwegen.
Twee jaar ontwikkeling later lanceert hij Voorbereiding. Het is een modulair snijplanksysteem, het Chef Station genaamd, met vier verschillende bakjes die met magneten aan drie zijden van de massief houten plank kunnen worden bevestigd om ingrediënten en restjes vast te houden. De set wordt geleverd met siliconen voeringen voor de dienbladen die in de vaatwasser kunnen, evenals roestvrijstalen voeringen die ovenbestendig zijn om te koken.
Je kunt ook een extra plank kopen die je aan de bovenkant vastklikt om groenten en vlees te scheiden. “Als we een systeem konden creëren dat goed was voor koken, serveren en opbergen, zouden we iets kunnen hebben dat mensen zouden willen”, zegt Palmer over zijn gedachten over het ontwerp.
Er zit echter een addertje onder het gras. Het volledige Prepwell-systeem kost $ 545, en als je de aanbouwtafel of het deksel wilt, kost het je respectievelijk $ 75 en $ 35 extra. Dit maakt het product van Palmer ongeveer tien keer duurder dan de gemiddelde snijplank op de markt – en aanzienlijk meer dan zelfs hoogwaardige snijplanken zoals Boos Blocks, waarvan de duurste planken ongeveer $300 kosten.
Toen ik het Prepwell Chef Station testte, was ik onder de indruk van hoe zorgvuldig het is ontworpen voor dagelijks gebruik. De tafel en de dienbladen klikken allemaal perfect in elkaar, waardoor ik een nette werkplek kon creëren. Terwijl ik de asperges, tofu en groene uien sneed, legde ik ze in aparte bakjes. Toen ik begon met koken, kon ik ze op het juiste moment in de pot gooien. Het aanvullende bord was voor mij een gamechanger. Ik ben gewend om te wisselen tussen vlees- en groenteplanken. Maar dit systeem maakte het proces probleemloos.
Palmer geeft toe dat zijn product duur is, maar hij zegt dat hij er een markt voor heeft gevonden. Om de eerste inventarisatie te financieren, wendde hij zich tot Kickstarter en lanceerde afgelopen najaar een campagne. De campagne heeft 1.380 pre-orders opgeleverd, die hij zojuist heeft verzonden, en de website van het merk is nu actief en klaar voor nieuwe klanten.
Misschien is het niet verrassend dat een ultra-high-end snijplank succes boekt. Amerikanen geven meer uit aan hun keukens dan ooit tevoren. De Amerikaanse markt voor keukenapparatuur is dat wel verwacht te groeien van 20,37 miljard dollar in 2024 naar 37,19 miljard dollar in 2033. Onze pandemische obsessie met het verbeteren van het gezinsleven is nooit helemaal verdwenen, en veel mensen hebben de kookgewoonten behouden die ze tijdens de lockdown hadden ontwikkeld.
Voeg daarbij het feit dat jongere generaties veel geven om hoe de producten in hun keuken eruit zien, en de groei van esthetisch verantwoorde kookgereimerken als Caraway en Our Place is logisch. Deze trends vormden Palmers benadering van Prepwells ontwerp. “Als je vrienden te eten zou krijgen, zou je dit dan overslaan of zou je het liever verstoppen?” vraagt hij.
Palmer zegt dat zijn doelgroep iedereen is die ooit een snijplank in de voorraadkast heeft opgeborgen voordat de gasten arriveerden. Bij het bestuderen van de klanten die zijn Chef Station tot nu toe hebben gekocht, heeft hij ontdekt dat dit onder meer designobsessieve mensen zijn, serieuze thuiskoks die bereid zijn te betalen voor een beter systeem, en pasgetrouwden die investeren in de inrichting van hun eerste huis.
Een jaar geleden besloot Palmer zich serieus op Prepwell te concentreren. Hij ging naar zijn manager bij GM en vroeg om twaalf maanden verlof om te zien of hij dit bedrijf kon laten werken. Zijn manager was het daarmee eens. En zijn opleiding is een grote aanwinst gebleken tijdens het hele R&D-proces.
Palmer heeft zijn carrière besteed aan het beheren van de fabrieksomstandigheden, het aanhouden van leveranciers aan tijd- en kwaliteitseisen en het ontwerpen voor grootschalige productie. Dit kwam allemaal van pas toen hij met buitenlandse partners samenwerkte om van zijn originele handgemaakte prototypes naar massaproductie te gaan. ‘Als je eenmaal de productie hebt doorlopen,’ zegt hij, ‘leer je wat de faalpunten in het systeem zijn. Wat ik ook ontwerp, het moet waterdicht zijn.’
Bij het ontwerpen voor auto’s weet Palmer bijvoorbeeld dat het zinvoller is om voor elk onderdeel gespecialiseerde fabrieken te kiezen, ook al is het gemakkelijker en gestroomlijnder om één enkele fabriek te vinden die ze allemaal kan maken. Voor Prepwell heeft hij aparte fabrieken voor staal en hout gevonden. Om meer te weten te komen over hun kwaliteitscontroleprocessen, bezocht hij de fabrieken persoonlijk.
In het verleden zouden veel direct-to-consumer-merken risicokapitaal aantrekken om een product als dit te lanceren. Maar Palmer heeft ervoor gekozen die route niet te volgen. Voor iedereen die de DTC-hausse begin jaren 2010 heeft gezien – start-ups van matrassen, bagage en handdoeken die hun durfkapitaal op Facebook-advertenties verspillen zonder ooit winst te maken – lijkt de aanpak van Palmer een doelbewuste oplossing. Prepwell geeft betaalde advertenties weer op Meta, maar de wiskunde is simpel: verkoop meer dan je uitgeeft en schaal vanaf daar.
Een paar weken na de lancering van de website van Prepwell zegt Palmer dat het bedrijf al winstgevend is. “We proberen een inzamelingsactie zo lang mogelijk uit te stellen”, zegt hij. ‘Gewoon het opstarten zo lang als we kunnen.’
