Wat is de volgende stap als abortus politieke kracht verliest?

Deze column verscheen voor het eerst in The Amendment, een nieuwsbrief van Errin Haines, de hoofdredacteur van The 19th. Registreer vandaag nog om vroegtijdig toegang te krijgen tot haar analyseP.

Toen Alexis McGill Johnson in 2020 het roer overnam als hoofd van Planned Parenthood, bevond de grootste leverancier van reproductieve zorg van het land en een belangrijke kracht in de Amerikaanse politiek zich al op een kritiek moment.

De laatste president van de organisatie had slechts acht maanden geduurd; zij volgde Cecile Richardsde charismatische en verbonden leider die deze rol een half dozijn jaar vervulde. De toekomst van het abortusrecht zag er potentieel wankel uit, en Donald Trump zat in zijn eerste ambtstermijn.

In de zes jaar daarna maakte het Amerikaanse Hooggerechtshof een einde aan de federale bescherming van abortus, een grote uitdaging voor zowel aanbieders als de politieke tak van de organisatie. Vervolgens won Trump een tweede termijn en besloot hij de federale financiering af te schaffen, waardoor een derde van het budget van Planned Parenthood werd bezuinigd. Tijdens de eerste regering-Trump beschikte Planned Parenthood over meer dan 600 gezondheidscentra. Sinds begin 2025 zijn er 53 gesloten. Er lopen er nog meer risico’s sinds Trump op 4 juli een wet ondertekende die hen ervan weerhield Medicaid te accepteren.

Het einde van de federale abortusbescherming leidde tot een golf van energie rond de kwestie bij de Democraten en links. Sindsdien is het vervaagd, nu de militaire acties en de massadeportatiestrategie van de president de aandacht domineren – maar McGill Johnson moet nog steeds uitzoeken hoe hij zijn aanhangers kan stimuleren; Planned Parenthood-klinieken houden voor patiënten; en het kiezen van Democraten in belangrijke races in staten als Georgia, North Carolina en Ohio.

Als een van de belangrijkste vaandeldragers van de abortusrechtenbeweging navigeert McGill Johnson aan de verwachtingen van activisten, donoren en kiezers die een strijder willen en van haar verwachten dat zij resultaten boekt. Hun gevoel van urgentie kan verdoezelen wat het betekent om zowel de strijd te leiden als essentiële zorg te bieden aan miljoenen Amerikanen in een opzettelijk overweldigende en chaotische nieuwscyclus.

“Als ik kijk naar waar Planned Parenthood zich op dit moment bevindt, navigeren we door alle chaos, maar zoeken we ook naar waar de kansen liggen binnen die chaos”, zei McGill Johnson. “Chaos is een strategie: gooi alles naar mensen, zodat ze niet weten waar ze moeten kijken of hoe ze moeten vechten.”

McGill Johnson omschrijft zijn stijl als collaboratief; degenen die haar het beste kennen, zeggen dat ze een meesterstrateeg is die een uitdagend politiek klimaat met moed, duidelijkheid en creativiteit tegemoet treedt.

Het politieke klimaat waarin McGill Johnson leiding heeft gegeven is werkelijk ongeëvenaard door welke voorgaande leider dan ook, zegt Fatima Goss Graves, voorzitter van het National Women’s Law Center.

“Dit is niet iets dat de afgelopen drie decennia is gebeurd; het is de afgelopen zes jaar”, zegt Goss Graves, die McGill Johnson voor het eerst ontmoette in 2017 nadat Goss Graves de eerste zwarte vrouw werd die haar organisatie leidde. “Alexis was de juiste persoon op het juiste moment. Het is een groot probleem, om het niveau van de aanvallen waarmee ze te maken hebben gehad te overleven, dat ze er nog steeds zijn, dat ze nog steeds patiënten dienen, dat ze nog steeds betrokken zijn en dat ze aanpassingen hebben moeten maken. Het werk is wat ze doet.”

Planned Parenthood is een afkorting voor dubbele entiteiten: Planned Parenthood Federation of America, de non-profitorganisatie die aangesloten klinieken in twintig staten ondersteunt; en het Planned Parenthood Action Fund, de politieke tak van de groep, richtte zich op organisatie, belangenbehartiging en kiezerseducatie.

McGill Johnson’s pad naar leiderschap kwam na een carrière waarin ze zich bezighield met zowel stemrecht als burgerrechten, en ze benadert het werk vanuit een ras- en genderlens. Ze is pas de tweede zwarte vrouwelijke leider in het bestaan ​​van de organisatie in meer dan een eeuw.

Haar aanwezigheid aan de top van Planned Parenthood weerspiegelt een breder patroon in Amerikaanse instellingen waar zwarte vrouwen vaak worden opgeroepen om leiding te geven in tijden van crisis met beperkte ruimte voor fouten en een gebrek aan steun.

McGill Johnson sprak over het extra gewicht van het doen van dit werk als zwarte vrouw in een beweging die nationaal grotendeels blank is. Ze zei dat het feit dat ze op het snijvlak van ras en geslacht heeft gewoond en gewerkt een meerwaarde is geweest in haar huidige rol.

McGill Johnson is bekend met leidinggeven op momenten zoals die waar Planned Parenthood mee te maken krijgt, ‘momenten waarop ons leiderschap strenger wordt beoordeeld, waarop we meer controle en minder gratie kunnen krijgen.’

“Dat zijn de plekken waar ik mijn middelpunt heb moeten vinden, om mezelf eraan te herinneren dat ik in deze rol zit om onbeschaamd te zijn in de strijd voor de bevrijding van gekleurde vrouwen, zwarte vrouwen, die in het middelpunt van die bevrijding staan, omdat ik denk dat dit feitelijk de bevrijding van alle anderen transformeert”, zei ze.

De voormalige Democratische Amerikaanse senator Laphonza Butler, de eerste zwarte vrouw die aan het hoofd stond van EMILY’s List, het politieke actiecomité dat zich richtte op de verkiezing van democratische vrouwen, zei het zo toen hem werd gevraagd naar de uitdagingen van leiderschap voor zwarte vrouwen: ‘Het is een verwachting waarvan op de bumpersticker staat: ‘Repareer het voor ons, alstublieft.’ zwarte vrouwen zoals Alexis die naar voren treden.”

De beslissing van het Hooggerechtshof uit 2022 in Dobbs v. Jackson Women’s Health Organization, waarmee een einde kwam aan bijna vijftig jaar precedent voor legale toegang tot abortus in het hele land, maakte veel democratische vrouwen boos en motiveerde hen in recordaantallen bij de tussentijdse verkiezingen van 2022.

De toenmalige vice-president Kamala Harris verdedigde reproductieve rechten als een pijler van haar presidentiële campagne van 2024 – maar haar verlies werd door sommigen gedeeltelijk bekritiseerd omdat ze voorrang gaf aan de toegang tot abortus boven de economie. Nu draagt ​​de onzekerheid van de Democratische Partij over de vraag of en hoe ze met kiezers over abortus moet praten, bij aan de uitdagingen van McGill Johnson op dit moment.

De inzet op het terrein is voor veel Amerikanen nog steeds leven en dood, maar politieke strategen zeggen dat de kwestie van abortus minder politiek krachtig is gebleken naarmate de nationale schijnwerpers verder zijn verschoven.

“Voor iemand die over deze kwestie vecht, is de progressieve beweging die zo geëngageerd was, dat minder, omdat ze zich richten op veel andere dingen die Trump doet en die gevaarlijk zijn voor het land”, aldus de democratische strateeg Karen Finney.

Abortus kan nog steeds een motiverende kwestie zijn voor de Democraten – vooral omdat het verband houdt met de twee grootste kwesties van dit moment, gezondheidszorg en betaalbaarheid, zei de Democratische opiniepeiler Celinda Lake.

“Het motiveert nog steeds kiezers voor opkomst”, zei Lake. “Op dit moment wordt alles verdrongen door de oorlog en de economie. Ik denk dat het in 2028 opnieuw naar voren zal komen als een veel krachtiger onderwerp. Gezondheid is nummer één, portemonnee nummer één. Als je over abortus praat en daar dieper op ingaat, is het daar heel krachtig.”

McGill Johnson deed precies dat en benadrukte de aanwezigheid van Planned Parenthood, vooral in gemeenschappen met een gebrek aan mogelijkheden voor reproductieve zorg. Politiek gezien heeft ze de kwestie geframed als een kwestie van betaalbaarheid en democratie, en ze concentreert zich op een boodschap aan de kiezers over de gevolgen die de acties van de regering de afgelopen jaren voor hen hebben.

“Het voelt misschien niet alsof abortus nog zo centraal staat als in de twee jaar na het Dobbs-besluit… maar als je het naar de mensen brengt en hen eraan herinnert dat deze dingen gebeuren, komt het precies in die woede terecht”, zei McGill Johnson.

Ze voegde eraan toe dat een deel van het werk er nu ook uitziet als het erkennen van de zorgen van degenen in de beweging als hoofd van een complexe organisatie met weinig ruimte voor fouten. Voorstanders van abortusrechten – en zelfs aanhangers van McGill Johnson zelf – hebben haar bekritiseerd omdat ze niet krachtig genoeg reageerde op aanvallen op de toegang, en zeiden dat ze haar niet zien vechten op de manier die ze willen.

Wat betekent het als sommigen aan de linkerkant meer in de stemming zijn voor een oorlogsgeneraal dan voor een collaborateur?

“Op een dagelijkse basis gaat het om het navigeren door de frustraties, zorgen en hoop van mensen, en hoe je mensen gefocust kunt houden op die hoop en een strategie om daar te komen”, aldus McGill Johnson. “We leven in momenten waarop filantropie zich heeft teruggetrokken uit een aantal instellingen, waar er een federale defunding is die veel van mijn collega’s heeft getroffen. De ene dag navigeer je door ICE en de volgende dag is het land in oorlog, toch? En dat allemaal binnen dezelfde periode. Ik denk dat mijn soort speciale superkracht het vermogen is om al deze dingen in de gaten te kunnen houden. Met elkaar kunnen communiceren.”

McGill Johnson zei dat de prangende vraag voor haar is: wie zullen we zijn nu we Roe niet langer verdedigen? Het is er een waar geen enkele andere Planned Parenthood-president mee te maken kreeg na de historische zaak uit 1973 waarin abortus tot wet van het land werd gemaakt.

Sinds 2019, toen ze interim-chef werd, is de achterban van Planned Parenthood – waaronder vrijwilligers, donateurs, activisten en e-mailabonnees – gegroeid van 13 miljoen naar 20 miljoen.

Naast zijn focus op het campagnetraject zal McGill Johnson ook moeten blijven werken aan het herstel van het netwerk van klinieken van Planned Parenthood als onderdeel van de nationale gezondheidszorginfrastructuur. Volgens de organisatie heeft 1 op de 3 vrouwen in de Verenigde Staten een Planned Parenthood-kliniek bezocht.

“Ik geloof dat Planned Parenthood de Cleveland Clinic voor seksuele en reproductieve gezondheidszorg kan worden, omdat we over zo’n grote klinische expertise beschikken”, aldus McGill Johnson. “We zijn al toonaangevend in het standaardiseren van de allerbeste zorg, op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheidszorg, inclusief abortus, dus ik denk veel na over wat het voor ons zou betekenen om ons te concentreren op het zien van zoveel mogelijk patiënten als Planned Parenthood kan, maar ook om die invloed te exporteren om ervoor te zorgen dat de zorgnormen van alle anderen worden verhoogd.”

Om daar te komen zal McGill Johnson het huidige klimaat en de eisen van het post-Roe-tijdperk moeten doorstaan ​​en overleven. Reproductieve vrijheid voor iedereen President Mini Timmaraju zei dat het ontmoedigend is om de vele uitdagingen op lokaal, provinciaal en federaal niveau het hoofd te bieden met beperkte middelen en concurrerende aandachtsgebieden.

“We moeten meer doen dan ooit tevoren, en de financiering is niet wat het zou moeten zijn”, zegt Timmaraju, de eerste gekleurde vrouw die haar organisatie leidt. “We vechten er allemaal voor om ervoor te zorgen dat op het moment dat abortusfondsen financiering nodig hebben, klinieken ook financiering nodig hebben, dat we ook over voldoende middelen beschikken voor belangenbehartiging op elk niveau. Dat is echt een uitdaging in een omgeving waarin donoren begrijpelijkerwijs een beetje gefrustreerd zijn door progressieve entiteiten vlak na 2024. We moeten onszelf dus opnieuw bewijzen, en opnieuw en opnieuw, en opnieuw. Electoraal.”