Tijdens het douchen doe ik mijn borstel en scheermes in heet water. Ik doe ook wat warm water in het scheerzeepbakje.
Na het douchen giet ik het water eruit, schud het overtollige water van de borstel en schuim het op.
De Art of Shaving-kwast die ik heb is ouder. Toen ze ze nog maakten met echt dassenhaar (sorry, dassen). Tegenwoordig gebruiken de meeste merken synthetische stoffen die net zo goed werken en de dassen of wat dan ook niet lastig vallen.
De Proraso scheerzeep wordt gemaakt in Italië. En hoewel ik eigenlijk niet weet hoe een Italiaanse kapperszaak ruikt, is dit hoe ik het me voorstel. Vers. Schoon. Een beetje nostalgisch. Een vleugje menthol en eucalyptus die je een lichte, verkoelende tinteling geeft. Het schuimt op tot perfecte kleine wolkjes die er eetbaar uitzien. Verrukkelijk.
Ik plens warm water in mijn gezicht en borstel de zeep erop. Dus eerst passeren. Met het graan. Belangrijk. Jouw graan is niet mijn graan. Hiervoor bestaat geen handleiding. Je moet naar je gezicht kijken. Ontdek in welke richting uw haar groeit. De mijne gaat helemaal door. Langs mijn wangen. Richting mijn oren langs mijn kaak. Op mijn ondernek. Let op de jouwe. En scheer er de eerste keer mee.
Het Bevel-wegwerpscheerapparaat zou waarschijnlijk worden uitgelachen door hardcore natte scheerapparaten. Maar dat is het probleem met de natscheergemeenschap. Er zijn eigenlijk geen snobs. En zo’n exemplaar heb ik graag in mijn tas. Eenvoudig. Handbagage vriendelijk. Geen problemen.
Thuis gebruik ik een metalen Bevel-veiligheidsscheermes met Astra-mesjes. Niets bijzonders. Ik kocht het een paar jaar geleden bij Target omdat ik geen $ 100+ wilde uitgeven aan iets dat ik misschien niet zou willen houden. Hier ben ik, ik gebruik het nog steeds. Uiteindelijk zal ik upgraden naar een scheerapparaat voor grote jongens. Maar als je begint, raad ik je eigenlijk aan om deze route te volgen. Houd het simpel. Gebruik het een paar jaar. Maak het je gemakkelijk.
Oké. Eerste passage voltooid. Ik spat wat warm water in mijn gezicht, maar niet genoeg om alles schoon te maken. Die zeepresten op je gezicht? De natscheergemeenschap noemt ze ‘restjes’. Je voegt een beetje water toe, brengt ze weer tot leven. Ik noem het het opwarmen van de restjes. Dan schuim ik weer op.
Tweede pas. Dwars door het graan. Bij mij groeien de wangen dus naar beneden. De eerste pass gaat naar beneden. De tweede keer gaat van oor tot neus. Dit is wat je geeft wat ze Baby Butt Smooth noemen. BBS. God, ik hou van deze jongens. Babykontje glad. Zegenen.
Sommige mensen stoppen na één keer passeren. Eerlijk gezegd vind ik één ronde de meeste dagen prima. Maar ik vind de tweede leuk. Het tweede schuim is mijn favoriete onderdeel. Je merkt dingen op die je de eerste keer niet opmerkte. De geur. Het gevoel. Het ritme ervan.
Sommige jongens gaan zelfs drie passen. Eén met de nerf mee, één dwars, één er tegenaan (tegengestelde groeirichting). Keuze van de dealer. Doe wat voor jou het beste voelt.
Na de tweede ronde spoel ik af met warm water. Zo koud.
Dan komt het aluinblok. Het aluinblok doet twee dingen. Ten eerste sluit het alles af. Helpt irritatie te voorkomen. Ten tweede vertelt het je hoe je het hebt gedaan. Als je wondjes of overbelaste plekken hebt, zul je dat voelen. Het prikt een beetje. Niet op een slechte manier. Een bevredigende manier. Ik hou van de pijn. Vertel het aan niemand.
Laat dat aluin een paar seconden zitten terwijl je opruimt. Spoel vervolgens opnieuw met koud water.
Na het scheren breng ik Proraso aftershavebalsem aan. En dat is het. Ik voel me een nieuwe man.
Thuis reset dit soort scheren mij. De meeste dagen sta ik vroeg op om te schrijven. Tussen de middag heb ik een pauze nodig. Een reset. Iets opzettelijks. Dit doet het.
En op tournee? Met de heren? Het wordt iets meer. Eén moment. Een herinnering. Een plaats en een tijd die ik me zal herinneren. Omdat ik lang genoeg vertraagde om het op te merken.
