Ethan Slater is nog steeds een theaterman. Mogelijk is hij erbij betrokken Slecht: te goedmaar voor een heel select publiek is hij de onthullende ster SpongeBob SquarePants: De musicalDe Broadway-aanpassing die niet het recht heeft om zo goed te zijn als hij is. Sinds zijn grote inbraak Kwaadaardighij begint meer op het scherm te verschijnen als in zijn slechterik-inzending Gen V Seizoen 2maar dat heeft zijn liefde voor het betreden van de planken niet verminderd.
“Ik ga over een paar maanden een toneelstuk doen dat in februari begint Marcel in de treindie ik samen met Marshall Pailet schreef”, zegt Slater Omgekeerd. “Ik hou van theater en ik hou van theater maken. Het is iets waarvan ik altijd al zoveel mogelijk had willen doen, maar ik hou echt van film en het was geweldig om daar meer van te mogen doen.”
Alleen al in 2025 heeft Slater kunnen laten zien hoe gevarieerd zijn schermwerk kan zijn. IN Slecht: te goedSlater is Boq, de zachtaardige Munchkin-student aan Shiz die later de Tin Woodman wordt. IN Gen Vhij is Thomas Godolkin, de nauwelijks levende superschurk die in het geheim de Dean Cipher van Hamish Linklater controleerde.
Wat is het volgende? Hij telt niets uit, ongeacht het medium. “Mensen vragen altijd: ‘Wat voor soort project wil je hierna doen?’ En ik schrijf, zoveel van de dingen die ik wil doen, zijn dingen die ik schrijf, maar als het alleen maar gaat om de wereld waarin ik me wil aansluiten, is het moeilijk te weten totdat de kansen zich voordoen. Acteur zijn betekent in dienst staan van de verhalen van iemand anders, en dat is heel spannend om te doen.”
Omgekeerd sprak met Slater over het laatste hoofdstuk van Boq, zo groot Gen V twist, en hij begrijpt eindelijk de meme van Spongebob.
Dit gesprek is aangepast voor de duidelijkheid en/of beknoptheid.
Boq’s geschiedenis i Slecht: te goed is beslist veel donkerder dan in de eerste film. Hoe zou je zijn reis omschrijven?
Wanneer we Boq ontmoeten aan het begin van de eerste Kwaadaardighij is een optimistische man met heldere ogen, een borstelige staart en op zoek naar liefde en gezelschap. En hij denkt dat hij dat in deze groep vrienden heeft gevonden, en hij denkt dat hij in Nessa een heel goede vriend heeft gevonden, ook al zien ze hun relatie heel anders.
Maar tegen het einde van de film verlaat elk deel hem in zekere zin. Hij verliest elk deel van deze groep vrienden en aan het begin van Slecht: te goedhij zit ergens vast met een van zijn vrienden die hij niet echt meer herkent. Hij herkent Nessa niet meer. Hij herkent zichzelf niet meer en voelt zich gevangen.
Het spannende aan Boq’s reis is: wat doe je als je het gevoel hebt dat je op de verkeerde plek bent? Je hebt het gevoel dat je helemaal alleen bent, letterlijk of emotioneel. En Boq probeert eruit te komen, hij probeert een manier te vinden om zich ervan los te maken, maar naarmate de greep sterker wordt, groeit de wrok en verandert dit isolement en deze woede in woede. Er is dus een grote transformatie van Boq in deze film, maar zelfs zonder magische spreuken of zoiets denk ik dat de transformatie begint vanaf het moment dat de film begint.
“We zien de verandering niet in onszelf gebeuren, tenzij deze naar ons wordt weerspiegeld.”
Heb je andere inspiratie voor deze film gekregen dan Kwaadaardig?
We hebben het als een geheel opgenomen. De ene dag maakten we film één en de volgende dag omdat het regende wilden we film twee maken. Het kwam dus overal voor, maar dat is juist het plezier van films maken. Dingen worden meestal niet op volgorde gefilmd, tenzij je echt geluk hebt.
Het is dus allemaal een Boq. Ik denk dat er soms meerdere namen worden gebruikt om dit personage te factureren, maar het is eigenlijk dezelfde man in film één en film twee. Het is gewoon dat de wereld om hem heen aan het veranderen is. Zo probeerde ik het te spelen: het is niet zo dat Boq zo veel verandert, maar dat de wereld om hem heen verandert en dat hij daarop reageert. Ik denk dat dat is hoe we ons soms voelen in het leven. We zien de verandering niet in onszelf gebeuren, tenzij deze naar ons wordt teruggekaatst.
Is er nog een musical die je John Chu graag op het scherm zou zien brengen?
Ja absoluut: van alles en nog wat. Het mooie van John is dat hij uit de wereld van dans en filmdans komt en op die manier verhalen vertelt. Ik denk dat dat is wat hem als regisseur zo boeiend maakt, omdat hij weet dat het de lichamen zijn die door de ruimte bewegen en die het verhaal vertellen.
Het is een visueel medium. Als je niets kunt zeggen, zing je het. En als je het niet kunt zingen, dans je. En ik denk dat John een heel, heel goed visueel inzicht heeft in hoe hij deze verhalen moet vertellen op een manier die niet veel mensen doen. Ik zou hem vrijwel elke musical toevertrouwen.
Wat is jouw droommuzikale rol?
Ik heb er een paar, zoals ik altijd heb gezegd. Toen ik op de middelbare school zat, was ik een junior op de middelbare school, dat deed ik De producenten met mijn goede vriend en collega-acteur Noah Robbins, en ik heb dat altijd al opnieuw willen doen. Ik zou zeggen dat het andere grote ding dat ik altijd al heb willen doen Tevye is Fiddler op het dakmaar hoor me: ik wil Tevye spelen voordat ik 40 ben, omdat het het oude land is. De oudste dochter is 18 jaar oud. Ik denk dat hij waarschijnlijk 38 is. Topol was volgens mij eind dertig, maar ze werden ouder. Dus dat is mijn zeepkist. Ik vind dat Tevye jong moet zijn en dat wil ik ook doen.
“Als je niets kunt zeggen, zing je het. En als je het niet kunt zingen, dans je.”
Ben je teleurgesteld dat je Thomas Godolkin niet kunt spelen? De jongens‘Vorig seizoen?
Ik zou graag zoveel mogelijk Thomas Godolkin spelen. Hij is zo grappig. Ik bedoel, natuurlijk is hij behoorlijk verschrikkelijk, maar ik vond het geweldig om Godolkin te spelen en dat zou leuk geweest zijn. Dat zou leuk zijn geweest.
Er komt een prequel-serie, zou je er niet zijn?
God, hoe zou ik dat niet kunnen zijn? Ik zou daar vereerd mee zijn. Ik weet dat ze het doen, en ik heb van Eric (Kripke) en het hele team gehoord dat het best geweldig lijkt, dus ik ben benieuwd om het te zien.
Heb je je optreden met Hamish Linklater besproken, gezien de manier waarop Godolkin de Cipher bestuurde?
Ik heb het helemaal niet met hem besproken, maar ik heb veel van zijn scènes en het werk dat eraan voorafging bekeken. Blijkbaar heeft hij zijn haar op dezelfde manier gedaan als ik mijn haar draag. Dat vertelde hij mij. Ik heb zoveel mogelijk geprobeerd de essentie te begrijpen van sommige manieren waarop hij zich gedraagt. Godolkin als hij de Dean Cipher bestuurt, is anders. Er is daar een andere energie.
Ik denk dat dit voor een groot deel komt doordat Godolkin, zodra hij vrij is van de kwestie van het beheersen van Cipher, het gevoel heeft dat hij al een niveau heeft bereikt en vrij is om zichzelf te zijn. Ik denk dat hij op dat moment een deel van de pretentie verloor, maar tegelijkertijd heeft hij een beetje hetzelfde spraakpatroon. Het was erg leuk om een balans te vinden tussen het schrijven dat ze aan de personages gaven en de manieren waarop het veranderde, en om het ook met een beetje Hamish te doordrenken.
Wanneer ontdekte je de wending dat Godolkin de Cipher controleerde? Was het terwijl je het script aan het lezen was of hebben ze je dat van tevoren verteld?
Het was tijdens het lezen van de scripts. Toen ik auditie deed, deed ik auditie met nepkanten. Ik had geen idee wat het verhaal van het seizoen was. Vervolgens stuurden ze mij de scripts en planden ze een telefoontje in om er vooraf over te praten. Ja, het was best leuk. Dus ik had het al eerder door.
Wat was jouw reactie?
Ik had zoiets van: “Dit is zo cool. Holy sh*t. Het is verdomd cool. Kun je me alsjeblieft wat Hamish sturen voor de scènes?” En ze zeggen: “Daarom bellen we. We wilden het naar jou sturen zodat je het kunt zien.” Omdat ik sommige dingen heb gefotografeerd, maar het meeste nog niet. We waren al begonnen met filmen. Hij had al een paar afleveringen gemaakt. Ik had er een gemaakt, maar ik wist niet echt wat er gebeurde.
Heb je het nieuwe nummer “Big Guy” van Ice Spice gehoord voor de komende film? De SpongeBob-film: zoeken naar Square?
Dat heb ik niet. Het spijt me zo. Maar zodra je dat zei, dacht ik dat ik memes had gezien die nu logischer zijn.
Wat heb je onlangs gezien en genoten? Wat heeft jou vreugde gebracht?
Ik bedoel, ik heb een aantal hele goede films gezien. De afgelopen twee dagen heb ik gezien Het spijt me, lieverdEva Victors film. Ik weet niet of ik zou zeggen dat het mij gaf vreugdemaar het gaf me in sommige opzichten zeker een echte waardering voor het leven en was zeer levensbevestigend in het licht van trauma en iets heel vreselijks. Daar zit veel schoonheid in.
En ik zag Jay Kellywat ik geweldig en ook hartverscheurend vond. Het is een film over filmmakers en acteurs en managers en de teams en de mensen en onze dierbaren en hoe we prioriteit kunnen geven aan het leven.
Kijk, ik ben geen filmster, ook al zeg ik in mijn hoofd: Ja, ik hoop hetmaar nee, ik maak maar een grapje. Ik ben geen filmster, dus ik heb niet dezelfde ervaring. Maar iedereen, op welk gebied dan ook, heeft de ervaring: “geef ik prioriteit aan mijn werk of geef ik prioriteit aan mijn dierbaren?” En we proberen allemaal beide te doen. Ik denk dat iedereen zijn best doet. Ik vond het gewoon heel levensbevestigend en beide films maakten me echt aan het huilen. En ik heb ze de afgelopen dagen gezien. Ze staan dus echt bovenaan mijn lijstje.
En zo Bedrijf van de voorzitter. Het brengt mij vreugde. Bedrijf van de voorzitter Ik ben verdomd liefdevol geweest. Hij is zo raar en hij is zo briljant. Mijn God.
Dat is wat we nodig hebben om je binnen te krijgen, zoiets als Tim Robinson.
Denk niet dat ik niet zal stoppen en opnieuw zal volgen, ik hoop alleen maar dat hij het merkt.
