In de kamer Leegte Het geluidssysteem was geen bijzaak; het stond centraal. Ik heb mijn “Hot Goths Only”-afspeellijst in de wachtrij gezet (oordeel niet, want ja, het staat rug aan rug met nummers als Seksdwerg, vrees niet de Reaper En Lesbische vampiers uit de ruimte) en laat het de kamer goed vullen. Het komt zelden voor dat een hotel begrijpt dat muziek niet alleen iets is om op de achtergrond te spelen; het creëert een sfeer, een identiteit en bepaalt de sfeer.
Aan de rechterkant stond een enorme vrijstaande badkuip – gietijzer, of op zijn minst overtuigend – een overblijfsel uit een tijd lang voordat Denemarken Street zo nu en dan wemelde van muzieklegendes. En achter de frisse ramen, St Giles-in-the-Fields-kerkmet zijn dreigende aanwezigheid, toegevoegd aan het hele gotische verhaal. Ik leunde er helemaal in en keek ernaar Zondaars van het hemelbed op de plasma-tv voordat u wegdommelt.
Later ging ik naar beneden Dertiende bar en het restaurant van het hotel, met een vriend, en de energieverschuiving vond onmiddellijk plaats. Waar de ruimte introspectief en cocoonend aanvoelde, was Thirteen op de beste manier sociaal, speels en gewoon een beetje chaotisch. Het personeel – gekleed in rood en zwart brokaat – wist de perfecte balans te vinden tussen ontspannen en scherp. Er was humor, geklets en echte persoonlijkheid, en het voelde allesbehalve scripted.
Cocktails eerst. Het Gotische Vuur was rijk en enigszins gevaarlijk – amaretto en Campari doorspekt met een bitter randje – terwijl Lady Stardust helderder en fruitiger leunde, overgoten met mousserende wijn. Aan de andere kant van de tafel kwam Negroni van Thirteen met een knipoog en een “we konden het wel vertellen, maar toen moesten we…”, wat precies op het juiste moment voelde.
Qua eten waren het Japans geïnspireerde kleine bordjes, gedaan met flair in plaats van gedoe. Sneeuwkrab-taco’s waren vers en gelaagd, knapperige kiprolletjes hadden de perfecte crunch-tot-zacht-verhouding, en de JFC bao-broodjes waren rommelig zoals jij ze wilt. Thirteen probeert geen puristische eetervaring te zijn; het is ontworpen om te delen, te grazen, te blijven hangen als de DJ (die begon rond
Terug boven voelde het appartement nog beter aan na het geroezemoes van de bar.
