Vorige levens van kartonnen miljonairs. De twaalfjarige ik was ervan overtuigd dat mijn verzameling honkbalkaarten mij rijk zou maken. Ik heb nog steeds het album met mijn meest waardevolle kaarten uit 1994, zorgvuldig in mijn hoes, wachtend op de grote betaaldag. Ik heb ze onlangs opgezocht. Het blijkt dat ze heel weinig waard zijn. Het stuk van voormalig AoM-medewerker Jon Finkel geeft goed weer hoe ik in mijn puberteit honkbalkaarten verzamelde: het lezen van de Beckett-gidsen alsof het Barrons waren, de handel in de cafetaria, de absolute zekerheid dat nieuwelingen van Ken Griffey Jr. in feite Treasuries waren. Het is leuk om te lezen, maar er zit een echte financiële les in verborgen. Bomen groeien niet tot in de hemel. Wees op uw hoede voor bubbels. Voor een deepcut van een AoM-podcast: kijk eens naar dit interview uit 2010 dat ik deed over de geschiedenis en toekomst van honkbalkaarten.
Het prestige. Kate en ik hebben de wereld van de magie aan het eind van de 19e en het begin van de 20e eeuw altijd fascinerend gevonden en waren vooral geïnteresseerd in Houdini, waar we destijds over schreven. Dus we waren dol op de film van Christopher Nolan over twee rivaliserende toneelgoochelaars in Victoriaans Londen toen deze in 2006 uitkwam. We hebben hem onlangs opnieuw bekeken met onze kinderen en zij waren er ook verslaafd aan. Nolan weet de historische sfeer goed vast te leggen. Maar het verhaal van de obsessie en rivaliteit tussen Hugh Jackman en Christian Bale maakt deze film zo aangrijpend. Nolan doet ook zijn gebruikelijke Nolan-ding met de plot: het vouwt zichzelf terug, wat resulteert in momenten van “Oh man! Dat zag ik niet aankomen!” Als je het nog nooit hebt gezien, of al heel lang niet meer hebt gezien, raad ik je het zeker aan om het te bekijken.
Apple AirTags. Ik was sceptisch over de mate waarin ik de AirTags van Apple daadwerkelijk zou gebruiken, dus heb ik er lang mee gewacht om ze te kopen. Ik heb een tijdje geleden eindelijk de trekker overgehaald en ze zijn ongelooflijk handig gebleken. Ik bewaar er één in mijn tas en één op elke set van onze sleutels. Het aantal minuten dat ik heb teruggedraaid van “Waar zijn mijn sleutels?!” haast zich als ik te laat ben om de kinderen op te halen, heeft toegevoegd. Een pakket van vier kost ongeveer $ 100, maar dat is een kleine prijs die je moet betalen als je je bank niet twee keer per week uit elkaar haalt.
Het bedrijf van John Grisham. Ik werk aan een toekomstig AoM-werk waarin ik bestverkochte romans uit de jaren 90 opnieuw bekijk, wat me een excuus gaf om eindelijk het doorbraakwerk van John Grisham uit 1991 te lezen, Het bedrijf. Toen ik afgestudeerd was in de rechten, vond ik Mitch McDeere – een hongerige jonge werknemer die verleid werd door het geld en het prestige van een bedrijf uit Memphis dat te mooi is om waar te zijn – vrij gemakkelijk om mee om te gaan. Grisham weet hoe het leven op het advocatenkantoor echt voelt, en hij gebruikt die authenticiteit als basis voor een aangrijpende, snelle thriller die je van Memphis naar de Kaaimaneilanden naar Florida laat gaan. Goede vakantielectuur. Je kunt het binnen een week uitschakelen. De verfilming met Tom Cruise en een aantal andere grote sterren zoals Gene Hackman, Wilfred Brimley, Ed Harris en Tulsa’s eigen Jeanne Tripplehorn moet je gezien hebben.
Op onze Nieuwsbrief Uitstervend Raswij publiceerden Ex Libris: De Ethiek van Nicomaché En Sunday Firesides: aanduidingen van onsterfelijkheid.
Citaat van de week
Pin heeft veel gereedschappen, maar een leugen is een handvat dat bij allemaal past.
—Oliver Wendell Holmes
Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op De kunst van mannelijkheid.
