Vier astronauten en hun Orion-ruimtevaartuig zijn vandaag neergestort in de Stille Oceaan, waarmee de eerste bemande reis rond de maan en terug sinds 1972 tot een succesvol einde is gebracht.
“Wat een reis!” zei missiechef Reid Wiseman vlak na de landing.
Tijdens hun 10-daagse odyssee werd de bemanning van NASA’s Artemis 2-missie – Wiseman, piloot Victor Glover, missiespecialist Christina Koch en de Canadese astronaut Jeremy Hansen – de verste reizigers in de geschiedenis, waarbij ze meer dan 6.000 kilometer langs de andere kant van de maan slingerden. Koch is de eerste vrouw die zich buiten de baan om de aarde begeeft, Glover is de eerste zwarte astronaut die dit doet, en Hansen is de eerste niet-Amerikaanse astronaut die een dergelijke reis maakt.
De vlucht testte de hardware en procedures van het Artemis-programma om de weg voor te bereiden om astronauten al in 2028 helemaal naar het maanoppervlak te sturen en om in de jaren 2030 een permanente maanbasis te bouwen.
Orion’s hardware – inbegrepen componenten gebouwd in de omgeving van Seattle – kwam door toen het erop aankwam. Er waren twee sets stuwraketten voor de Orion gebouwd door het Aerojet Rocketdyne-team van L3Harris in Redmond, Washington.terwijl mechanismen dat wel waren gemaakt door Karman Space & Defense in Mukilteo, Washington.vergemakkelijkte de veilige inzet van de parachutes van Orion in de laatste minuten van de missie.
NASA berekende dat Orion in totaal 694.481 mijl aflegde lancering bovenop een enorme Space Launch System-raket op 1 april voor de landing voor de kust van Californië om 17.07 PT.
Leerboekeinde van een geschiedenisreis
Het laatste uur van de missie verliep zoals NASA had gepland. Nadat de in Europa gebouwde servicemodule overboord was gegooid, raakte de Orion-bemanningsmodule – door de astronauten Integrity genoemd – de atmosfeer met een snelheid van 40.000 km per uur. De schok van de terugkeer creëerde een schild van geïoniseerd plasma rond het ruimtevaartuig, waardoor de communicatie zes minuten lang werd verduisterd.
De bemanning kreeg te maken met G-krachten die oplopen tot 3,9 keer de zwaartekracht van de aarde – ongeveer wat ze voelden tijdens de lancering – en het hitteschild van Orion doorstond temperaturen van 4.000 tot 5.000 graden Fahrenheit. Het traject van de afdaling van Orion was ontworpen om de druk op het hitteschild te verminderen nadat NASA ontdekte dat het hitteschild van een eerdere onbemande maan-orbiter-missie, Artemis 1ging door ernstiger verkoling dan verwacht.
“Dit is de echte test van onze baan”, zei NASA-commentator Rob Navias.
Orion slaagde voor de test: “Houston, integriteit: we hebben je luid en duidelijk”, zei Wiseman tegen Mission Control toen de black-out eindigde, wat leidde tot gejuich van de grondverkeersleiders.
De parachutes van het ruimtevaartuig werden op het juiste moment ingezet en de afdaling van Orion vertraagde tot een snelheid van 30 km/uur toen het de wateren van de Stille Oceaan ten zuidwesten van San Diego raakte.
Even na de landing meldde Wiseman dat alle vier de astronauten in goede gezondheid verkeerden. De airbags van Orion werden opgeblazen met helium om het drijvende vaartuig te helpen stabiliseren.
‘Het was een missie uit het leerboek,’ zei Navias.
Herstelteams kwamen samen op de landingsplaats, enigszins gehinderd door een fout die optrad met de satelliettelefoonverbinding van de bemanning. Mission Control kon echter via de radio in tweerichtingscontact blijven met de bemanning en helpen bij het oplossen van problemen.
De astronauten werden uit het ruimtevaartuig geworpen en op helikopters gehesen voor overdracht naar de USS John P. Murtha, een amfibisch transportdokschip dat als leidend schip diende bij de herstelwerkzaamheden. Na medische controles te hebben ondergaan, zouden ze in San Diego aan land worden gebracht – en zaterdag zullen ze naar het Johnson Space Center in Houston worden gevlogen. Ondertussen zal de Orion-capsule voor transport naar het putdek van de USS John P. Murtha worden gesleept.
Terug bij Mission Control klapten en omhelsden leden van het Artemis 2-team elkaar terwijl ze de video vanuit de Stille Oceaan bekeken. “De missie is voorbij, maar de melodie leeft voort”, zei Navias.
Op het schip zei NASA-beheerder Jared Isaacman dat hij “niet trotser kon zijn op het hele personeelsbestand” van het ruimteagentschap.
“Kind Jared kan niet geloven wat ik net zag”, zei Isaacman, die tien jaar na de laatste Apollo-maanmissie in 1972 werd geboren. “Ik heb bijna mijn hele leven gewacht om dit te zien.”
Hij beloofde dat de reis van Artemis 2 rond de maan geen eenmalige ervaring zou zijn. “Dit is nog maar het begin”, zei hij. “We zullen dit met regelmaat blijven doen en missies naar de maan sturen totdat we er in 2028 op landen en onze basis gaan bouwen.”
President Donald Trump bracht zijn felicitaties over. “De hele rit was spectaculair, de landing was perfect en als president van de Verenigde Staten kon ik niet trotser zijn!” Trump schreef in een bericht op Truth Social. ‘Ik kijk ernaar uit jullie allemaal binnenkort in het Witte Huis te zien. We doen het nog een keer en dan, de volgende stap, Mars!’
Terugkijkend, vooruitkijkend
Hoewel Artemis 2 in de eerste plaats een technische testmissie was, bracht de reis ook wetenschappelijke voordelen met zich mee. De astronauten voerden een groothoekonderzoek uit naar de andere kant van de maan, waarbij ze gebieden beschreven die de astronauten van het Apollo-programma niet met hun eigen ogen konden zien vanwege de lichtomstandigheden en een nauwer orbitaal perspectief.
Aan het begin en einde van hun vlucht rond de maan nam Artemis 2 de bemanning gevangen geweldige foto’s van Earthset en Earthrisedat roept dezelfde gevoelens van ontzag op die werden aangewakkerd door Apollo 8’s origineel Earthrise-beeld uit 1968. De astronauten waren ook getuige van een buitenaardse vorm van zonsverduistering die een griezelige gloed rond de verduisterde maan veroorzaakte.
De astronauten bevonden zich op het verste punt van hun reis op een afstand van 400.000 kilometer van de aarde, waarmee ze het vorige record van Apollo 13 in 1970 met 6.000 kilometer overtroffen.
Hoewel het een leerboekmissie was, verliep niet alles perfect. Het eerste toilet dat was geïnstalleerd in een ruimtevaartuig dat buiten de baan om de aarde werd gestuurd, functioneerde niet goed tijdens het heentraject van de reis, blijkbaar doordat ijs een afvoerleiding blokkeerde. “Het is iets waar we zeker aan moeten werken om dit vermogen te bereiken”, zei Isaacman destijds.
NASA ontdekte het ook een lichte heliumlek in het druksysteem naar de oxidatietank op de servicemodule van Orion. Het lek vormde geen probleem voor Artemis 2, maar NASA Associate Administrator Amit Kshatriya zei dat het systeem mogelijk opnieuw moet worden ontworpen voor de maanlandingsmissie van 2028.
Ondertussen werken SpaceX en Blue Origin nog steeds aan de landingssystemen die nodig zullen zijn om toekomstige astronauten naar het maanoppervlak te krijgen. NASA is van plan SpaceXs te testen Landen met een ruimteschip en/of Blue Origin’s Blauwe Maan landt volgend jaar in een lage baan om de aarde tijdens Artemis 3.
Als alles volgens plan verloopt, zou een van deze landers begin 2028 de eerste maanlanding sinds 1972 mogelijk maken tijdens de Artemis 4-missie, en zou de bemanning van Artemis 5 beginnen te werken aan een basis nabij de zuidpool van de maan eind 2028.
Als opwarmertje is Jeff Bezos’ Blue Origin-ruimtevaartonderneming klaar om er een te sturen onbemande versie van de Blue Moon-landenbekend als Endurance, naar het zuidpoolgebied van de maan later dit jaar. Deze regio is een belangrijk doelwit voor verkenning en vestiging van de maan, omdat wordt aangenomen dat de kraters ijsreserves bevatten die kunnen worden omgezet in drinkbaar water en ademende zuurstof, plus waterstof die kan worden gebruikt als raketbrandstof.
Vandaag voegde Dave Limp, CEO van Blue Origin, zijn felicitaties toe aan een succesvolle Artemis 2-missie en noemde het ‘het Apollo-moment van deze generatie’.
“Op naar Artemis III!” zei hij in één mail naar X.
