Te midden van boomgaarden, weilanden en verouderde infrastructuur, Cinga Samson’s droomachtige tableaus baden in griezelig licht, alsof ze in de schijnwerpers of verlicht worden door de maan. De Zuid-Afrikaanse kunstenaar staat bekend om zijn gebruik van diepe, donkere pigmenten zoals gitzwart en Pruisisch blauw, aangevuld met zo nu en dan groenblauw of paars en helderwitte stippen in t-shirts of sneakers. Zijn figuren, bezig met raadselachtige activiteiten, kijken toe met spookachtige, geheel witte ogen. Groen en bruin gebladerte camoufleert individuen die samenkomen in velden, mysterieuze objecten doorzoeken en lijken te convergeren met andere wezens zoals grote vogels.
Het hier getoonde werk is momenteel te zien op de solotentoonstelling van de kunstenaar in Witte kubus genaamd Om het te missen. In de moedertaal van de kunstenaar Xhosade titel betekent “niet in staat om te slapen.” “In tegenstelling tot het Engelse woord ‘insomnia’ heeft de term isiXhosa geen negatieve connotatie, en dus is slapeloosheid voor Samson geen voorwaarde om te genezen, maar een staat van spirituele alertheid, een gevoeligheid die zich verdiept in het donker”, zegt de galerie.
De aard van het bewustzijn en zelfs het rijk van dromen is een passende introductie tot Samsons nieuwste werk, waarin wordt onderzocht hoe schilderen kan zijn wat hij omschrijft als ‘waar en eerlijk’. Wat is echt? Wat stellen wij ons voor? Door de kunstgeschiedenis heen hebben dieren lange tijd bepaalde kwaliteiten of overtuigingen gesymboliseerd, zoals honden als allegorieën van trouw en vogels als boodschappers tussen het aardse en het goddelijke. In de grootschalige composities van de kunstenaar heerst een gevoel van ‘leesbaarheid’, vergelijkbaar met het verhalende westerse kunstgenre. geschiedenis schilderijenwaar de aanwezigheid van deze wezens betekenis suggereert. Maar als we tijd doorbrengen met de werken van Simson, lijken nieuwsgierigheid en verwondering altijd de flitsen van herkenning in te halen.
Hoewel de scènes van de kunstenaar op het eerste gezicht misschien niet te ontcijferen lijken, schuilt er een fundamenteel gevoel van eerbied en ceremonie in de manier waarop zijn figuren op schijnbaar afgelegen locaties communiceren voor geheime, misschien rituele doeleinden. Simson nodigt ons uit om het onbekende onder ogen te zien, waarbij hij een spanning wekt tussen wat bekend is en wat niet gespecificeerd of verborgen is. Hiermee onderzoekt hij de grenzen van de representatie in de kunst, waarbij hij streeft naar wat de galerie beschrijft als “de autoriteit van het onnoembare en het territorium van het sublieme”, waar heiligheid aanwezig is in zowel heilige ruimtes als alledaagse ervaringen.
Om het te missen gaat door tot en met 18 april in New York City. Bekijk meer van de kunstenaar Instagram.
