De Britse hoofdstad barst van het rauwe modeontwerptalent. Van de geconstrueerde sensualiteit van Knwls naar Steve O Smith’s handgetekende uitdrukking, erfstukken van de toekomst Talia Byre En Tolu CokerMet herinneringskleding geven de Londense ontwerpers het gezicht van de mode opnieuw vorm.
STEVE O SMITH
Steve O Smith schetst geen assemblages. Hij tekent ze en staat er vervolgens op dat het tekeningen blijven, zelfs als het eerst kleding wordt. Zijn kledingstukken beginnen als was op papier, waarbij de markeringen snel en instinctief worden aangebracht, voordat ze worden vertaald in draagbare stukken. “Ik beschouw elk kledingstuk als een tekening op zichzelf”, zegt hij. “Het komt tot uiting in de manier waarop ze bestaan, die op bestelling gemaakt en uniek zijn.” Controle staat centraal in zijn praktijk: hoeveelheden zijn beperkt, de output is doelbewust en het werk is ontworpen om te worden gemonteerd “precies zoals de tekeningen zijn”.
Tekenen is altijd de primaire taal van Smith geweest. Hij is dyslectisch, dus als kind vond hij focus door het maken van markeringen. “De beste manier om me de mond te snoeren was door me een vel papier en een krijtje te geven”, herinnert hij zich. Ook de mode deed al vroeg zijn intrede – zijn grootmoeder was naaister – en uiteindelijk smolten de twee disciplines samen. Als kind tekende hij obsessief halve gezichten uit de pagina, een terugkerend roze huis op een klif, compleet met rioolbuizen. “Ik weet eigenlijk niet wat dat ermee te maken heeft”, zegt hij schouderophalend, maar waar het om ging was de creativiteit. “Het zorgde ervoor dat ik in een flow-staat terechtkwam waarin ik nergens echt veel over nadacht.”
Dat instinct werd zijn methode tijdens zijn MA aan Centrale Sint Maartendie begon in 2020 en zich grotendeels online ontvouwde. Smith had lang het gevoel gehad dat traditionele kleding de urgentie van zijn tekeningen verwaterde. “Ik vond de tekeningen eigenlijk veel leuker dan de verwaterde resultaten die ik kreeg.” De doorbraak kwam in 2021, tijdens een zomerstop vanwege Covid, waarbij hij uit stoffen werd geknipt en gedwongen werd met uitsparingen te werken. Uit frustratie begon hij stukken stof aan te brengen met dezelfde snelheid als waarmee hij tekende. “Het lichaam van het kledingstuk zelf behandelen als een canvas”, zegt hij. “Daar is het begonnen.”
De mentale verschuiving was doorslaggevend: “(Ik) beschouwde stof als een medium in plaats van (als) materie.” Appliqué werd zijn vertaalinstrument omdat het ‘gebaar’ hierdoor zichtbaar bleef in de stof. Smith is accuraat over de uitdrukking. “Met gebaar bedoel ik beweging van de hand.” Herhaling is de sleutel. Hij hertekent ideeën obsessief totdat de fouten erin sluipen. “Je begint fouten te maken… en ik vind ze leuk.” Agressie, verveling en snelheid verscherpen het werk en zorgen voor sporen die levend aanvoelen in plaats van opgelost.
Referenties zijn strak geredigeerd. Elke collectie wordt verankerd door ongeveer vijf afbeeldingen of kledingstukken. Voor zijn LVMH-prijs presentatie – getiteld Awash – Smith putte uit Pavel Tchelitchew’s natte, erotische zeemanstekeningen, René Gruaugrafische illustraties, Paul Cadmus’s geladen vreemde schilderkunst De vloot is binnen! en de taal van Dior En Gegevenchy. “Je tekent een jurk, maar je doet het op dezelfde natte, zwoele manier (als die kunstenaars)”, zegt hij. Het resultaat was een collectie over inkt, tonaliteit en sociale spanning, kleding die signaleert, provoceert en suggereert in plaats van beschrijft.
Het winnen van de Karl Lagerfeld Special Jury Prize zorgde voor zichtbaarheid, mentorschap en validatie. “Het legitimeert”, zegt Smith. Toch blijft zijn focus onveranderd. “Ik ben op mijn best als ik alleen maar aan mijn eigen tekeningen werk.” De groei is voorzichtig, het prijzengeld beperkt en de expansie traag. Het werk blijft echter in beweging met nieuwe tekeningen, nieuwe referenties. Zoals Smith het verwoordt: “Ik blijf gewoon doen waar ik nu mee bezig ben, namelijk tekeningen maken.” Om tekeningen te maken en deze prachtig tot leven te brengen.
Afkomstig uit nummer 10 van tijdschrift 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – NU verkrijgbaar. Bestel uw exemplaar hier.
LONDEN GEMAAKT
Fotograaf THOMAS HAUSER
Mode-editor TARA ST-HEUVEL
Tekst EMILY PHILLIPS
Model VIVIAAN HASSE bij Meisjesclubmanagement
Haar ATTILA BROOD
Make-up PEGGY KIP bij Uschi Rabe met GUCCI Beauty
De assistent van de fotograaf JOHANNA KIRSCH
Mode-assistent TOMMY DOWLING
Gieten WIT GIETEN
Productie SONYA MAZURYK
Productie assistent MARISSA LEITMAN
