SACRAMENTO — Eric Swalwell is weg – van het Californische gouverneursras en het Congres, breng daarna tijd door met familie, zoals ze zeggen beschuldigingen van verkrachting en aanranding. Dat zou als goed nieuws kunnen worden beschouwd veel democraten dat blijft in de kiem, en zelfs twee Republikeinen staan momenteel in de peilingen bovenaan.
Maar dit rommelig campagneseizoen is er duidelijk niet in geslaagd tot de verbeelding van de kiezers te spreken. Dit ondanks een seksschandaal, a miljardair geeft zijn miljoenen uiteen donker paard gebruikt tech-bro miljoenen, een debat waar uitnodigingen waren zo controversieel het evenement is geannuleerd en a Sheriff neemt stembiljetten in beslag in een mislukte MAGA-toegeefstunt. (President Trump uiteindelijk zijn tegenstander steunde.)
Je zou toch denken dat het de Californiërs niets zou kunnen schelen, althans op een spectaculaire manier.
Maar dat doen ze niet. In ieder geval nog niet.
Dat is het ook “onvoltooid” zal de leider blijven in de race totdat kiezers gedwongen worden hun stembiljet in te vullen? Zelfs Republikeinen, met door Trump gesteund Steve Hilton en Riverside County Sheriff Chad Bianco als hun beste keuzes, kunnen niet tot een besluit komen.
Times-columnisten Anita Chabria En Mark Z. Barabak Denk na over waarom de race zo’n hete puinhoop is, wie profiteert van de implosie van Swalwell, of iemand ooit enthousiast zal worden over een van deze kandidaten – en wat dit allemaal betekent voor de toekomst van Californië.
Chabria: We zijn minder dan 50 dagen verwijderd van de voorverkiezingen van 2 juni, en op de een of andere manier blijft deze race zowel saai als onvoorspelbaar.
Er wordt veel gepraat over de vraag of de twee overgebleven Democratische topkandidaten, voormalig afgevaardigde Katie Porter en miljardair-investeerder Tom Steyer, de aanhangers van Swalwell zullen oppikken – of over een tweederangskandidaat als de burgemeester van San José, Matt Mahan, voormalig procureur-generaal. Generaal Xavier Becerra of voormalig burgemeester van LA, Antonio Villaraigosa, kunnen met een verrassende golf uit de bijna dood opstaan.
Met zo weinig tijd en kandidaten die hun gebrek aan charisma al hebben bewezen, ben ik bang dat wat er daarna gebeurt echt op geld zal neerkomen – wat Steyer en Mahan hebben. Er wordt al gezegd dat de ondersteuners van de technologie-industrie van Mahan dat zijn zet miljoenen dollars aan advertentie-aankopen op een rij Zijn naam en imago in deze laatste dagen in ons bewustzijn blazen, als ontbijtgranen waarvan we niet wisten dat we ze wilden kopen.
Idem Steyerhoewel hij een veel prominenter profiel heeft gekregen en de steun heeft gekregen van verschillende belangrijke vakbonden.
Denk je dat? geld zal de eindstreep bepalen in deze, of heeft een van de andere kanshebbers een kans door pure vastberadenheid?
Barabak: Laten we reëel zijn.
Als Tom Steyer een slons was die Tom Steinway heette, zonder een enorm fortuin dat zijn politieke ambities ondersteunde, zou hij niet ver in de race zijn, laat staan dat er over hem gesproken zou worden als een van de veronderstelde koplopers. Zoals het nu is, heeft Steyer het equivalent van het bruto binnenlands product van een klein land verbruikt en haalt hij nog steeds geen 15% in de peilingen.
Dat is niet bepaald een overtuigende steunbetuiging, ondanks alle steunbetuigingen die hij via zijn rijkdom heeft weten te exploiteren.
Californië heeft een lange geschiedenis van het afwijzen van geldzakkandidaten. In feite is er in de moderne tijd niet één tot gouverneur gekozen. Dat gezegd hebbende, we hebben nog nooit zo’n wedstrijd gezien – en dat was voordat Swalwells kandidatuur in rook opging.
De dichtstbijzijnde parallel – afgezien van de bovengenoemde zelfverbranding – vond plaats in 1998. De kiezers hielden niet van de twee belangrijkste kandidaten, waaronder een rijke man die hen met een brandslang vol tv-advertenties bestookte, dus kozen ze voor de kleurloze man die ver terug in het peloton liep. (En ja, beste lezer, Gray Davis werd uiteindelijk teruggeroepen, maar het duurde lang.)
Er is een gezegde in Iowa over de presidentiële bijeenkomsten. Het geheim is organiseren, organiseren, organiseren en dan eindelijk warm worden. Californië is duidelijk niet het soort staat dat je wint met een miljoen en één koffie-eklatches. Maar het principe – leg de basis en reken dan op timing en geluk – zou hier van toepassing kunnen zijn.
Wie zou het kunnen zijn? Mahan’s plotselinge geldzucht kan geen kwaad. Maar jouw gok is net zo goed als de mijne.
Chabria: Het ding over organiseren is dat veel ervan voor de Democraten is het werk wordt uitgevoerd door vakbonden. Ze geven de mensen, de telefoon klopt, de deur klopt. De California Labour Federation heeft deze keer ingestemd vrijwel iedereen (Swalwell, Steyer, Villaraigosa en Porter), waardoor geen van de Democratische kandidaten een voordeel kreeg.
Op een zeldzame manier trokken de California Labour Federation en Service Employees International Union California, net als andere vakbonden, hun steun aan Swalwell in nadat deze beschuldigingen aan het licht kwamen. Maar de arbeidersklasse blijft verdeeld onder de andere kandidaten (hoewel Steyer de genegenheid van de vakbonden lijkt te winnen), een reëel probleem als het gaat om dit soort organisaties.
Het is die ineenstorting van de macht van echte mensen die mij bang maakt dat geld deze keer nog meer invloed zal hebben.
Maar er is ook het onbekende. Er wordt online gepraat, zoals een beroemde of sterke mededinger (Kamala? Een beroemdheid?) zou op het laatste moment een inschrijfcampagne kunnen organiseren. Hoewel de staatswet een inschrijving voor de algemene verkiezingen niet langer toestaat, is er nog een klein venster voor een inschrijving in de voorverkiezingen. Wat denk je? Zou er een nieuwe kunnen binnenkomen en de kiezers voldoende kunnen opwinden om schurkenstaten te worden?
Barabak: Het is er Steve Cloobeck.
Wie, vraag je waarschijnlijk?
Hij is een rijke vastgoedontwikkelaar stopt de race in november na een onbezongen campagne van een jaar. Toen hij vrijkwam, steunde hij enthousiast zijn goede vriend, Eric Swalwell.
In een gesprek met onze collega Seema Mehta zei Cloobeck dat hij wilde dat de wetgevende macht de staatsgrondwet zou wijzigen, zodat hij een aanvraag kon indienen om opnieuw deel te nemen aan de race van de gouverneur – een waanidee precies daar bij de president. Trump vergelijkt zichzelf met Jezus.
Serieus, politieke roddels hebben een hekel aan een vacuüm, dus vullen ze het met allerlei fantastische scenario’s van kandidaten die op witte paarden binnenrijden en ons redden van… wat precies?
Ik ben de zeldzame stem geweest Discussiëren over de race van deze gouverneur is helemaal niet saai. Het zou saai zijn geweest als Kamala Harris een leidende voorsprong had gehad voor de Democratische nominatie en mensen zich afvroegen of iemand haar kon tegenhouden. Hoewel dit stel kandidaten geen laserlichten door de donkere hemel laat dansen, zijn er nog genoeg behoorlijk capabele mensen in de running, tenzij je iemand zoekt die Californië kan vermaken en/of vier jaar afleiding en afleiding kan bieden.
En we hebben gezien wat het plaatsen van een reality-tv-ster in het Witte Huis voor ons heeft gedaan.
Chabria: Uiteindelijk, of in ieder geval op de verkiezingsdag, gaat het erom wie we vertrouwen voor de toekomst van Californië. Dat is uiteindelijk de reden waarom deze race een hete puinhoop is: noch de Republikein noch de Democraat heeft een visie gepresenteerd die inspirerend genoeg is om ervoor te zorgen dat de kiezers hen de komende vier of acht jaar zullen vertrouwen.
Voor mij is dat de echte mislukking hier. Ik denk niet dat de kiezers het erg zouden vinden om zich te vervelen als het met geloofwaardigheid en competentie aan de oppervlakte zou komen.
Ik ben het met je eens dat we in geen enkel verkozen ambt nog een realityster nodig hebben. En meer dan één van deze kandidaten heeft de vaardigheden om de staat te leiden. Maar in een tijdperk van bedrog, arrogantie en opzichtige incompetentie willen kiezers iemand die ze denken te kunnen vertrouwen.
Tot nu toe heeft geen van beide kandidaten het gevoel van zekerheid gegeven dat ze campagne voeren als ambtenaren – in plaats van als de dorstige kandidaat die op een roos hoopt.
Dus óf iemand komt naar voren en verdient de onderscheiding, óf het gaat naar de top twee van de minst slechtste. De voorverkiezingen in juni bewaren voorlopig haar geheimen.
Barabak: Je kent mij; altijd eentje om het van de zonnige kant te bekijken!
Als je een Republikein bent, is de positieve kant het lange termijn, maar niet onmogelijke, vooruitzicht dat Bianco en Hilton op 2 juni beide zetels zullen veroveren. Dat zou betekenen dat een van de twee in januari in het kantoor van de gouverneur belandt, ondanks de overweldigende Democratische neiging van Californië.
Voor een niet-gelieerde kiezer en politieke non-strijder zoals ik, een Californiër die veel om mijn thuisstaat geeft, is de positieve kant dit: eindelijk besteden mensen eindelijk aandacht aan het ras van de gouverneur.
Dus duik erin! Je hebt iets minder dan zeven weken de tijd om te beslissen.
