Rachel Hosie en haar man verhuisden kort na hun huwelijk naar de Côte d’Azur, in de hoop een thuis voor zichzelf te vinden in de populaire vakantieregio, maar deden een irritante ontdekking
Een pasgetrouwd stel dat naar het zuiden verhuisde Frankrijk Na hun huwelijk ontdekten ze dat wat aanvankelijk een briljante beslissing leek, in een complete ramp was veranderd.
Rachel Hosie onthulde dat zij en haar man naar de Côte d’Azur kort nadat ze in het huwelijksbootje stapten, in de hoop een huis voor zichzelf te vestigen op de gewilde vakantiebestemming.
Rachel, die deels vanwege de carrière van haar man verhuisde, legde uit dat ze, nadat ze ontslag had genomen en het paar hun eigendom in Hampshire had verkocht, aan de rit van bijna 1600 kilometer begonnen en de basis begonnen te leggen voor hun nieuwe start.
Omdat ze over voldoende Frans beschikten om zowel mondeling als schriftelijk te kunnen communiceren, verwachtten ze dat het stichten van een huis niet veel zou verschillen van dat in Groot-Brittannië – maar ze vergisten zich.
Rachel legde uit dat het voornaamste probleem bij het proberen een nieuw leven op te bouwen in Frankrijk de bureaucratie was – of het nu gaat om het beveiligen van accommodatie, het regelen van een breedbandprovider of zelfs het beheren van de dagelijkse afvalinzameling, meldt de Express.
Dit alles, zei Rachel, veroorzaakte een zekere ergernis in hun nieuwe bestaan in een regio waar de zomertemperaturen voortdurend oplopen tot 40 graden Celsius.
Schrijven de Tijden over hun vroege ervaringen zei ze: “Het duurde niet lang voordat we beseften hoe naïef dat was. Het mag dan een huwelijksreisbestemming zijn, maar het leven aan de Franse Rivièra is niet alleen maar rosé aan zee.
“Mijn man en ik spreken redelijk Frans (voor de gemiddelde Brit), maar dat weerhoudt ons er niet van om ons volkomen buiten onze diepte te voelen als het gaat om bureaucratie en etiquette.”
Rachel onthulde dat de administratieve rompslomp zo overweldigend was dat ze hun toevlucht hadden genomen tot het meedragen van stapels papierwerk, voor het geval ze nodig waren.
Ze legde uit: ‘Er is ons verteld dat het wel een jaar kan duren voordat we onze cartes de séjour (verblijfsvergunningen) krijgen, en dan is er nog de carte vitale voor de gezondheidszorg, carte grise voor onze auto’s en diverse andere cartes.
“We zijn gewend om met dikke stapels documenten rond te lopen, waaronder onze huwelijksakte en de brief met de baanaanbieding van mijn man, omdat ons voor van alles gevraagd is, van het registreren van onze auto tot het inschrijven bij een dokter.”
Ondanks de administratieve nachtmerrie hield Rachel vol dat ze nog steeds blij was dat ze de stap hadden gezet.
Ze merkte op: “Dus terwijl ik voor de zoveelste keer de recycling aan het opruimen ben, probeer ik te onthouden dat er slechtere plekken zijn om een huwelijksleven te beginnen. Maar de bureaucratie? Is verschrikkelijk.”
Rachel is niet de eerste Britse expat die de potentiële nadelen van verhuizen naar Frankrijk onder de aandacht brengt, met een post van een expat op Reddit over hun ontevredenheid over het leven daar, meldt de Express.
Gebruiker ‘k0zmina’ argumenteerde op het platform: “Dit is het grote probleem met Frankrijk: een vreselijke arbeidsmarkt, heel weinig diversiteit en een beperkte creatie van nieuwe bedrijven.
“Het land is erg gecentraliseerd, aangezien de meeste banen en kansen in Parijs liggen. Dan is er nog de kwestie van werkgevers die ervoor kiezen je te discrimineren op basis van welke elite, dure school je wel of niet hebt bezocht.
“Netwerken is een groot probleem! Buiten Parijs zijn de kosten van levensonderhoud inderdaad lager, maar dat geldt ook voor de salarissen en werkgelegenheid.
“Uiteindelijk heb je goedkopere huurprijzen en appartementen, maar hele dure boodschappen. technologieen elektriciteitsrekeningen, enz., vanwege belastingen en andere factoren waar ik niet op inga.”
