De eigenaar van de legendarische Clifton’s in Los Angeles heeft de heropening van de locatie met luiken opgegeven.
Het is gewoon te lastig om zaken te doen in de historische kern van de binnenstad, zegt hij.
Andrew Meieran kocht Clifton’s op Broadway in 2010 en investeerde meer dan $14 miljoen in reparaties, renovaties en upgrades, waardoor extra bar- en restaurantruimte werd toegevoegd aan het vier verdiepingen tellende gebouw. In 2018 ontdekte hij dat de vraag naar cafetariavoedsel te laag was om winstgevend te zijn, en hij stapte over naar een nachtclub- en loungeconcept genaamd Clifton’s Republic, met meerdere eet- en drinkgelegenheden. Meieran heeft uitgebreide thema-omgevingen uitgeprobeerd, zoals een tiki-bar en bosspeeltuinen, en de plek verhuurd voor grote evenementen om de belangstelling te wekken.
Het was nooit gemakkelijk, maar tijdens en sinds de pandemie is de buurt steeds onveiliger geworden omdat de binnenstad leeg is van kantoorpersoneel en bezoekers.
Winkelpuien zijn dinsdag dichtgetimmerd vanwege vandalisme in de historische wijk van het centrum van Los Angeles.
(Eric Thayer/Los Angeles Times)
Het steegje achter Clifton’s Cafetaria in de historische binnenstad op dinsdag.
(Eric Thayer/Los Angeles Times)
Vandalisme is wijdverbreid en graffiti verschijnt bijna dagelijks op het historische bouwwerk. Vandalen gebruikten zuur- of diamantglassnijders om de ramen te vernielen, waarbij vaak het glas brak. Het zou Meieran elke keer meer dan $30.000 kosten om de ramen te vervangen. Verzekeraars stopten met het aanbieden van polissen die vandalisme dekten, of verhoogden de premies met maar liefst 600%, zei hij.
Er is voortdurend sprake van misdaad in het gebied, zei hij, waaronder verschillende aanvallen op mensen voor zijn gebouw. Ten slotte sloot hij het bedrijf vorig jaar, in de hoop dat de zaken zouden verbeteren en dat hij terug kon komen met een bedrijf dat zou kunnen werken. Nu heeft hij het opgegeven. Iemand anders kan de ruimte of zelfs de naam van de historische plek overnemen, maar hij is klaar met proberen.
‘We zijn de weg kwijt’, zei Meieran. “Ik wil de wolkenkrabbers beklimmen en schreeuwen dat mensen zich hiervan bewust moeten zijn.”
De ontgoocheling van een bedrijfsleider die vroeger een van LA’s grootste geldschieters was, zet de aanhoudende veiligheidsproblemen, de stijgende kosten en het afnemende voetgangersverkeer in de schijnwerpers, waardoor het voor zelfs iconische bedrijven steeds moeilijker wordt om te overleven.
Het ooit zo populaire instituut dateert uit 1935, toen het een cafetaria en een kitscherige oase uit de crisistijd was, waar maar liefst 15.000 maaltijden per dag werden verkocht, toen Broadway het uitgaanscentrum van de stad was.
Het serveerde traditionele cafetaria-gerechten zoals stoofvlees, aardappelpuree en Jell-O in een bosgrot tussen nep-sequoia’s en een met rotsen gehulde waterval die doet denken aan Brookdale Lodge in Noord-Californië.
Het is niet de enige ooit prominente bestemming die er niet in is geslaagd een manier te vinden om te floreren in de huidige markt. Cole’s, een van LA’s beroemdste restaurants en vaak gecrediteerd voor de uitvinder van de Franse dipsandwich, sloot vorige maand na een looptijd van 118 jaar.
“Het grootste probleem voor ons en de rest van de sector zijn de hoge kosten van zakendoen”, zegt Cedd Moses, die vroeger Cole’s runde en tientallen jaren lang vele andere bars en restaurants in historische gebouwen in de binnenstad ondersteunde. “Dat is wat onafhankelijke restaurants in deze stad doodt.”
Buiten Clifton’s cafetaria.
(Eric Thayer/Los Angeles Times)
Clifton’s Republic-eigenaar Andrew Meieran staat anno 2024 naast een boot op de bovenste verdieping van het historische restaurant.
(Wally Skalij/Los Angeles Times)
Clifton’s is herhaaldelijk geopend en gesloten tijdens de pandemie en onlangs nadat een gesprongen leiding grote schade had aangericht. Meieran opende het voor speciale evenementen zoals afgelopen Halloween, maar verder is het gesloten.
De politie is jammerlijk onderbezet en wordt gehinderd door het overheidsbeleid, zegt Blair Besten, voorzitter van het Historic Core Business Improvement District in de binnenstad, een non-profitorganisatie die graffitiverwijdering, afvalophaling en veiligheidspatrouilles in het gebied organiseert.
Bedrijven en bewoners in het gebied zouden graag een grotere politie-aanwezigheid zien, maar daar zijn protesten tegen geweest van mensen die niet uit de binnenstad komen, zei ze.
‘Mensen beginnen de vruchten te zien van de ‘defunding’-beweging,’ zei ze. “Het heeft ons als stad niet op een betere plek gebracht.”
De politie van Los Angeles boekt vooruitgang in het centrum, zei kapitein Kelly Muniz, waarbij de geweldsmisdrijven met meer dan 10% zijn gedaald ten opzichte van vorig jaar.
“Hoewel we heel hard werken om misdaad op te lossen en misdaad te voorkomen, zijn er nog steeds elementen zoals zwerfvuil, drugsgebruik in de open lucht, dakloosheid en graffiti”, zei ze. “We gaan de goede kant op.”
Retailers hebben zich afgemeld voor het centrum van LA, zegt makelaar Derrick Moore van CBRE, die helpt bij het regelen van huurovereenkomsten voor commercieel onroerend goed. Merken trekken naar meer levendige nabijgelegen wijken zoals Echo Park en Silver Lake.
“Veel exploitanten kiezen er gewoon voor om het centrum over te slaan”, zei hij. “Ze huren elders ruimtes waar ze denken dat ze meer kans hebben op een hogere omzet.”
Een man loopt langs een stapel afval die op straat in de historische wijk is achtergelaten.
(Eric Thayer/Los Angeles Times)
Terwijl sommige bedrijven het moeilijk hebben, zeggen veel inwoners van de binnenstad dat hun perceptie van veiligheid verbetert en dat er weer wat leven in de buurt komt.
“Er wonen hier veel mensen. Ik denk dat mensen dat vergeten”, zei Besten. “We overleven allemaal samen. Het is gewoon moeilijk voor alle bedrijven om te overleven.”
Een groene kans voor de historische kern is Art Night op de eerste donderdag van elke maand, wanneer 50 of 60 locaties, waaronder permanente kunstgalerijen en pop-upgalerijen in niet meer gebruikte winkelpuien, kunst tonen aan bezoekers met kaarten die naar het appartement komen.
Ze komen vaak terecht in de Spring Street-bars, die doorgaans goed gedijen op weekendavonden, maar toch de binnenstad aantrekken.
“Ik denk dat het nachtleven in de binnenstad zal floreren, omdat bars mensen aantrekken die het niet erg vinden om een wat rauwere sfeer te hebben,” zei Moses. “Gelukkig breken onze verkopen nieuwe records in onze bars in de binnenstad, maar onze kosten zijn dramatisch gestegen.”
Een gesloten bord voor Clifton’s Cafetaria.
(Eric Thayer/Los Angeles Times)
Cliftons voormalige geldschieter, Meieran, zegt dat hij niet denkt dat de zaken zich voldoende zullen herstellen om nog grotere investeringen te rechtvaardigen. Hij heeft het gebouw verkocht en de eigenaar is op zoek naar een nieuwe huurder om de plaats van Clifton in te nemen. Hij controleert nog steeds Cliftons naam.
Hoewel er nog steeds een kans bestaat dat hij iemand anders de naam Clifton kan laten gebruiken, is Meieran voorlopig klaar: te veel slechte herinneringen.
“Er was een man die de voorkant van Clifton’s terroriseerde omdat hij besloot dat hij in de veranda wilde wonen en niet wilde dat wij daar zouden opereren”, zei Meieran. “Hij zou dreigen iedereen te vermoorden die erdoorheen kwam.”
Hij gelooft niet dat uit officiële statistieken blijkt dat de misdaad en dakloosheid in dit gebied sterk teruglopen, en hij wil geen bedrijf herstarten als criminelen zijn harde werk zo gemakkelijk kunnen uitwissen.
“Welk bedrijf, dat toch al krappe marges heeft, kan dat overleven?” zei hij.
