Geschiedenis: De muzikale biografie volgt Michaël Jackson (Jaafar Jackson) vanaf zijn vormingsjaren als leadzanger van de Jackson 5 tot zijn solocarrière en opkomst als King of Pop terwijl hij zich losmaakt uit de ijzeren greep van zijn vader, Joe Jackson (Colman Domingo), om zijn eigen pad uit te stippelen. Beoordeling: Een biopic maken over de King of Pop die recht doet aan zijn talent, prestaties en beroemdheid is een gigantische opgave. Voeg daar de laag controverses en beschuldigingen aan toe en je zou een dynamiethorloge verwachten dat je van het eerste tot het laatste frame verslaafd houdt. Directeur Antoine FuquaDe film van MJ voelt echter aan als een verkorte biografie die slechts een chronologisch overzicht biedt van MJ’s leven. Het verhaal begint wanneer Michael nog maar 10 is en al furore maakt als leadzanger van de Jackson 5 met zijn broers, onder leiding van een controlerende en beledigende vader. De rest van de film neemt de kijker mee langs de mijlpalen van zijn opkomst tot roem, waarbij zijn grootste hits als markering worden gebruikt. Dit is echter ook waar de film zichzelf verlost.Het verhaal voelt overal doorheen, afgezien van de recreatie van de enorme chartbusters zoals Versla het, Billie Jean, En Thrillersamen met zijn liveconcerten variërend van Jackson 5 dagen tot zijn afscheidstournee met zijn broers. Deze worden zo meeslepend en opwindend opgevoerd dat het voelt alsof je naar het originele materiaal kijkt – dat vaak meer een korte film dan een muziekvideo was – of deel uitmaakt van de menigte bij het concert. Michaël brengt zijn reis in kaart van de wijk Gary, Indiana, naar het Encino-landhuis, door de lens van de uitbuiting en het misbruik van zijn vader. Daarnaast voelt het meer eerbiedig en gezuiverd dan een eerlijke hervertelling van zijn leven. Het maakt hem tot een gevoelige ziel, vanaf het kind dat verdwaald is in de wereld van Peter Pan en Neverland, dat een concertganger met een andere handicap het gevoel geeft dat hij speciaal is. Zijn liefde voor dieren (Bubbles de chimpansee, Louie de lama, een giraffe, etc.) en empathie voor mensen en kinderen worden vergroot, terwijl de vermeende verslaving aan pijnstillers begon en de onzekerheden over zijn uiterlijk alleen maar verdwijnen. Je zou kunnen stellen dat een biopic geen voyeuristische kijk op het persoonlijke leven mag zijn, maar een viering van de kunst van de kunstenaar. Ook op dat vlak voelt de film vrolijk aan. Het reconstrueert het stuk, maar raakt oppervlakkig Michaels innovativiteit op het gebied van het schrijven van muziek. Het hoogtepunt van de film is ongetwijfeld de hoofdrol en MJ’s neef (zijn broer en zoon van bassist Jermaine van de band), Jaafar Jackson. Van de dansbewegingen en de moonwalk tot zijn manier van lopen, stem, glimlach en uitdrukking: alles is perfect. Minstens zo indrukwekkend is Juliano Valdi, die een jonge Michael speelt en de nuances begrijpt. Colman Domingo als de meedogenloze vader met de riem verdient een vermelding. Nia Lang als zijn moeder Katherine, KeiLyn Durrel Jones als zijn veiligheid en beste vriend, en Kilometerteller Ook zijn advocaat John Branca levert stevige beurten. Ondanks het geweldige acteerwerk van Jaafar Jackson en de meeslepende muzikale recreaties van de film, Michaël blijft een opgeschoonde biopic op oppervlakkig niveau die niet voldoet aan de complexiteit van de legende die erin wordt afgebeeld.
