Beslissingen van de rechtbank over restitutie, ROSCA en openbaarmakingen

Het plan begon met een Craigslist-advertentie voor een huurwoning en eindigde met een Oordeel van $ 5,2 miljoen wegens overtredingen van de FTC Act, de Restore Online Shoppers’ Confidence Act, de Fair Credit Reporting Act en de Free Annual File Disclosures Rule. Voor een diepe duik in de fundamenten van de FTC, lees de verklaring waarbij het verzoek van de FTC voor een kort geding tegen Credit Bureau Center wordt ingewilligd.

Voor consumenten die Craigslist doorzoeken, zouden advertenties voor een huurappartement in een prestigieus gebouw zeker hun aandacht trekken. Toen consumenten e-mailden voor meer informatie, werd de deal nog leuker. De ‘verhuurder’ (in het door de rechtbank aangehaalde voorbeeld was haar naam ‘Joyce’) reageerde met een spraakmakende boodschap over een parkeergarage, nieuwe apparaten, op maat gemaakte vloeren en andere voorzieningen waardoor consumenten naar de golfkartonnen dozen en ducttape reikten. Joyce aarzelde echter om de potentiële huurder een lift te geven “totdat je gekwalificeerd bent”, wat betekent dat de persoon eerst zijn kredietrapport moet hebben.

Joyce was behulpzaam en voegde in haar e-mail een link toe naar een ‘betrouwbare, snelle’ bron: ‘Het enige wat je hoeft te doen is het formulier invullen en je ontvangt je rapport.’ Joyce verzekerde Consumer dat het rapport ‘meer een formaliteit voor ons was’ omdat ‘we ons geen zorgen maken over eventuele negatieve punten’. “Vraag uw rapport aan door KLIK HIER.”

Maar toen mensen voor het eerst hun kredietrapport van de site kregen, grapte Joyce. Dit komt omdat er geen huurwoningen waren.

Er was geen verhuurder.

En er was geen Joyce.

In feite was de ‘huur’ eenvoudigweg een truc om verkeer naar websites te leiden die eigendom waren van beklaagde Credit Bureau Center (voorheen Myscore LLC) en eigenaar Michael Brown, die het eenmalige verzoek van de potentiële huurders om een ​​kredietrapport gebruikte om hen zonder hun toestemming in te schrijven voor kredietbewakingsdiensten en ongeoorloofde maandelijkse kosten van $ 29,94 op hun creditcards in rekening te brengen. Het verhuurprogramma was het werk van aangesloten marketeers die per klik werden betaald door – en met medeweten van – gedaagden Credit Bureau Centre en Brown. (Vorig jaar De FTC bereikte een schikking van $762.000 met dochterondernemingen Danny Pierce en Andrew Lloyd.)

Hier zijn slechts enkele citaten uit de verklaring.

Aansprakelijkheid van gedaagden voor de Craigslist-campagne van dochterondernemingen

Het Hof oordeelde dat het Craigslist-plan “vol zat met materiële verkeerde voorstellingen die een redelijke consument zouden kunnen misleiden.” Hoewel Credit Bureau Center en Brown aanvankelijk betoogden dat zij niet verantwoordelijk konden worden gehouden voor de daden van hun aangesloten bedrijven, gaven ze uiteindelijk toe dat ze het gedrag van hun aangesloten bedrijven ‘bekrachtigden’ ‘door de voordelen van hun inspanningen te aanvaarden’. Maar zelfs als ze die bekentenis niet hadden gedaan, concludeerde het Hof dat de beklaagden “op de hoogte waren van het Craigslist-plan, maar het verkeer (en de inkomsten) dat door dat gedrag werd gegenereerd, bleven accepteren.”

Vermeende “openbaarmakingen” op de website van de beklaagden

Als u inzicht wilt krijgen in hoe een rechter online openbaarmakingen evalueert (bewoording, plaatsing, grootte, kleur, enz.) is dit een goed advies om te lezen. Ondanks het feit dat de beklaagden zich baseren op de kleine lettertjes, “oordeelen rechtbanken routinematig dat verklarende tekst onvoldoende is om een ​​misleidende beschrijving te verhelpen, tenzij de tekst de algemene indruk verandert.” Na een gedetailleerde analyse te hebben uitgevoerd, oordeelde het Hof: “De netto indruk hier is dat consumenten zich aanmelden voor een gratis kredietscore, en niet voor een dure maandelijkse dienst.”

De ‘vriendelijke fraude’-verdediging

In een poging het argument van de FTC te weerleggen dat het hoge terugvorderingspercentage van het bedrijf indicatief was voor fraude, probeerden de beklaagden tevergeefs dit tegen consumenten aan te pakken. Zoals het Hof het omschreef: “Gedaagden komen tot een andere conclusie: dat al deze klanten zich schuldig hebben gemaakt aan ‘vriendelijke fraude’, waarbij ze zich doelbewust hebben aangemeld (voor) de diensten van CBC en vervolgens ten onrechte fraude hebben beweerd om te voorkomen dat ze moesten betalen voor de lidmaatschapsdiensten waarvoor ze zich hadden aangemeld.” De rechtbank verwierp deze interpretatie en oordeelde dat zelfs als sommige consumenten op de hoogte waren van de kredietbewakingsdienst, “de bewering niet is dat ‘elke klant’ door de beklaagde is opgelicht, maar alleen ‘dat sommige klanten de inhoud van het bericht feitelijk verkeerd hebben begrepen.'”

De ROSCA-analyse

De rechtbank legde bijzondere nadruk op ROSCA-vereisten dat de verkoper de consument “duidelijk en opvallend” informeert over “alle essentiële voorwaarden van de transactie”. Onder verwijzing naar het precedent dat tekst “begraven in kleine lettertjes” of “vermeld in afzonderlijke documenten met algemene voorwaarden” juridisch onvoldoende is, verwierp de rechtbank ook het argument van de beklaagden dat het 12-punts lettertype noodzakelijkerwijs duidelijk en opvallend was: “(De) analyse van de openbaarmaking is noodzakelijkerwijs dat de tekst als contextueel moet worden beschouwd, wat betekent dat de rechtbank de tekst in relatie tot een andere pagina moet beschouwen.”

Individuele verantwoordelijkheid

Michael Brown, eigenaar van het Credit Bureau Center, theoretiseerde dat hij niet persoonlijk aansprakelijk mocht worden gehouden voor de daden van het bedrijf. Onder verwijzing naar de norm in FTC v. Amy Travel verwierp het Hof dit argument. De rechtbank noemde onder meer het feit dat Brown de websites van het bedrijf schreef, redigeerde en controleerde. Met betrekking tot de valse huuradvertenties van aangesloten bedrijven was Brown “op zijn minst roekeloos onverschillig tegenover of opzettelijk onwetend van de waarheid.”

De financiële middelen

De beklaagden voerden een aantal “argumenten” aan tegen het opleggen van een geldelijke voorziening in deze zaak, juridische theorieën die door andere rechtbanken zijn verworpen. Ook deze rechtbank was niet overtuigd. Slechts één voorbeeld: “CBC en Brown vragen het Hof ook om bedrijfskosten en het verlies aan CBC-inkomsten te verrekenen. De restitutie is echter bedoeld om consumenten te beschermen tegen “economische schade” door het volledige consumentenverlies te verhalen. Het Hof acht het niet passend om de terugvordering van consumenten te beperken om de gedaagden te compenseren voor de kosten van het exploiteren van een dienst die was gebaseerd op misleidende informatie aan consumenten.”

Het bevel geldt in deze zaak alleen voor de verdachten, maar bevat wel een aantal opvallende bepalingen die zijn toegesneden op de overtredingen.

1. Levenslange ban. Het bevel verbiedt de gedaagden levenslang om kredietbewakingsdiensten met een negatief kenmerk te verkopen.
2. Verplichte affiliate-monitoring. Gelieerde ondernemingen en aangesloten netwerken zullen al het advertentiemateriaal dat zij namens Gedaagden willen gebruiken, ter goedkeuring aan Gedaagden voorleggen. Als affiliates advertenties weergeven die het bevel schenden, moeten de beklaagden hun links uitschakelen en ze financieel afsnijden. Ook moeten beklaagden onmiddellijk onderzoek doen naar eventuele klachten dat aangesloten bedrijven het bevel overtreden.
3. Informatie over negatieve opties. Het bevel voorziet in speciale beschermingsmaatregelen – inclusief duidelijke en opvallende openbaarmakingen van de totale kosten en frequentie van vergoedingen – als gedaagden andere producten of diensten verkopen met negatieve keuzes.