De AI-bubbel laten knappen – Fast Company

Je kunt er niets aan doen voel me ongemakkelijk als we kijken naar marktconcentratie. Alphabet, Amazon, Apple, Meta, Microsoft, Nvidia en Tesla maken nu meer dan een derde uit van de S&P 500, meer dan het dubbele van het niveau vóór de internetcrisis.

AI-gerelateerde kapitaalinvesteringen hebben overtrof de Amerikaanse consument als de belangrijkste drijvende kracht achter de groei van het bruto binnenlands product. Open AI alleen al plant biljoenen aan investeringen in datacenters en wil 2025 afsluiten met een jaaromzet van ongeveer 20 miljard dollar. Natuurlijk is dat zo fysieke beperkingen hoe snel we kunnen bouwen. Datacenters vereisen enorme hoeveelheden energie, land en geschoolde arbeidskrachten – meer dan businessscholen tegenwoordig produceren – een zorg die onder de regering-Trump is geuit Amerikaans AI-actieplan.

Hierbovenop staat een web van circulaire financiën onder grote spelers. Bedrijven gebruiken complexe structuren om de investeringsgolf aan te wakkeren en ondoorzichtigheid en risico toe te voegen. Beleggers houden van Masayoshi’s zoon En Michaël Burry is op weg naar de uitgangen. In een nieuwe Enquête van de Bank of America45% van de beleggers noemt een AI-zeepbel als het grootste risico voor de economie en de markten. Velen zijn van mening dat AI-aandelen zich al in een zeepbelgebied bevinden.

Wanneer een bel barst, is het alsof een ballon lucht verliest. Prijzen dalen, beleggers trekken zich terug en bedrijven die afhankelijk waren van een constante kapitaalinstroom gaan vaak failliet. De vertraging kan door de sector heen trekken. Maar een uitbraak dwingt tot een reset, waarbij werk van echte waarde doorgaat en de rest wegvalt.

Er is één uitweg: echte groei.

Een record aan doorbraken (en tegenslagen)

Er bestaat enige consensus onder economen dat kunstmatige intelligentie de volgende zou kunnen zijn algemene technologie. Dit zijn revolutionaire innovaties met een wijdverbreide impact, die op zichzelf nieuwe uitvindingen mogelijk maken en de meeste aspecten van ons dagelijks leven en werk veranderen. Ze verbeteren niet slechts één sector; ze creëren nieuwe kansen voor anderen. We hebben het eerder gezien met de stoommachine, elektriciteit en meest recentelijk internet.

Voor groei is diffusie nodig, een mooie manier om te beschrijven hoe nieuwe instrumenten en ideeën zich naar veel mensen verspreiden. Nieuwe tools verspreiden zich nooit gelijkmatig, en AI is daarop geen uitzondering.

AI heeft ruim zeventig jaar van doorbraken en tegenslagen meegemaakt sinds wiskundigen en vroege computerwetenschappers zich begonnen voor te stellen hoe machines het menselijk denken konden simuleren. Doorbraken werden vaak gevolgd door AI-wintersterwijl de financiering en het enthousiasme afnamen.

Maar sinds eind 2022, toen generatieve kunstmatige intelligentie de tijdsgeest bereikte, zitten we in een traan. ChatGPT werd de snelste applicatie die in de geschiedenis 100 miljoen gebruikers bereikte en wordt al door ongeveer 10% van de wereldbevolking gebruikt. Kunnen we doorgaan?

Het groeiplan

Laten we dit opsplitsen om de bron van potentiële groei te begrijpen.

Ten eerste is er het consumentensegment. Ondanks alle opwinding rond AI zitten veel gebruikers nog steeds in de vrije emmer. De zakelijke uitdaging is nu om dit om te zetten in duurzame inkomsten.

Verwacht een verschuiving van de huidige genereuze ‘freemium’-modellen naar strakkere betaalmuren, gebundelde diensten en zelfs door advertenties ondersteunde niveaus – stappen wordt al getest. bijv. Kanva verhoogde zijn prijzen, verzamel nieuwe AI-functieswat leidde tot wijdverbreide reacties en het terugdraaien van enkele veranderingen. Concept verplaatste belangrijke functies achter plannen op een hoger niveau toen het ingebouwde AI bevatte, wat leidde tot kritiek van gebruikers op waarde en eerlijkheid.

Sommige grenslaboratoria onderzoeken ook iets waar Big Tech ooit voor zweerde: hardware. Om nieuwe mogelijkheden voor het genereren van inkomsten te ontsluiten, ontwerpen bedrijven apparaten zoals wearables, thuishubs en de volgende generatie telefoons rond hun eigen AI-interfaces. Open AIwerkt in samenwerking met ontwerper Jony Ive aan een familie apparaten die verder gaan dan telefoons en computers.

Ten tweede is er de adoptie door ondernemingen, misschien wel de belangrijkste grens. Bedrijven – grote organisaties die software en diensten voor duizenden werknemers kopen – betalen, houden vast en weigeren zelden wanneer productiviteit verbeteringen zijn aantoonbaar.

Maar deze markt splitst zich in tweeën. Kleinere bedrijven ontwikkelen zich het snelst en gebruiken kunstmatige intelligentie om het speelveld gelijk te maken ten opzichte van de gevestigde exploitanten. Norm Ai laat zien hoe kleinere disruptors de eerste stap kunnen zetten door AI-agenten in te zetten om het juridische werk te heroverwegen, en zelfs een AI-native advocatenkantoor te lanceren.

Grote bedrijven zijn daarentegen voorzichtig. Hun zorgen concentreren zich op reputatierisico’s, hallucinaties en productaansprakelijkheid. Maar zodra ze een kwantificeerbaar rendement op hun investering in een gecontroleerd domein zien, zullen ze snel opschalen en hoge prijzen betalen voor betrouwbaarheid, compliance en integratie.

Barclays laat zien hoe grote gevestigde bedrijven voorzichtiger zijn bij het gebruik van kunstmatige intelligentie om werknemers te ondersteunen, de dienstverlening te versnellen en het bankieren te personaliseren, terwijl ze mensen op de hoogte houden. Het is een zoektocht om te herontdekken zakelijke werkstromen en AI daarin integreren.

Ten derde: er is de overheid, waar de modernisering zowel vertraagd als onvermijdelijk is. Steden en federale instanties gebruiken kunstmatige intelligentie om het reactievermogen te verbeteren, achterstanden weg te werken en burgerdiensten te herontwerpen die al lang te lijden hebben onder processen uit het papieren tijdperk.

Omdat deze systemen aantonen dat ze wachttijden kunnen verkorten en de nauwkeurigheid kunnen verbeteren, zal de implementatie versnellen. Bijvoorbeeld Octrooi- en merkenbureau van de Verenigde Staten lanceerde zijn “Automated Search Pilot (ASAP!)”-programma om AI te gebruiken bij prescreening, met plannen om minstens 1.600 applicaties in technologiecentra te accepteren.

Aan de kant van de nationale veiligheid zijn de inspanningen en budgetten hoger. Defensieagentschappen zetten AI in voor dreigingsdetectie, missieplanning en inlichtingenanalyse, waardoor een snelgroeiende markt ontstaat voor bedrijven zoals Palantir En Op de sensorwaarvan de toename van het aantal overheids- en defensiecontracten de omvang van de vraag aantoont.

Deze meerjarige defensiecontracten zorgen voor groei over een langere periode. Een contract Palantir onlangs afgesloten met het Amerikaanse leger dat in tien jaar tijd de grens van 10 miljard dollar overschreed. Op de sensor’s programma’s overschrijden de $1 miljard in meerdere contracten, waardoor een stabiele vraag ontstaat.

Ten slotte is er de mondiale adoptie. De geopolitieke concurrentie om AI-markten is hevig. Zoals onlangs gemeldzelfs bedrijven uit Silicon Valley vertrouwen stilletjes op Chinese AI-componenten, terwijl Washington DC aandringt op de export van een Amerikaanse AI-stack als onderdeel van zijn industriële strategie. De geopolitieke rivaliteit gaat zowel over wie de mondiale interfaces, platforms en regels definieert als over de chips die AI aandrijven.

Groei is mogelijk, maar niet gegarandeerd. Het hangt ervan af of vroege experimenten worden omgezet in producten waar mensen elke dag van afhankelijk zijn. De echte race gaat niet over steeds grotere modellen die in handen zijn van een paar bedrijven. Het gaat erom de concurrentie te ontketenen en een diverse markt nieuwe ideeën de wereld in te laten gaan. Innovatie verspreidt zich wanneer veel spelers bouwen, testen en herhalen. Zo veranderen zeepbellen in doorbraken.

Het moment is daar. Laten we aan het werk gaan.