Hanaé Sanchez vindt het moeilijk om zichzelf te omschrijven, maar toen ze een multidisciplinair ditycon-project samenstelde, bestaande uit een korte film en een zine, realiseerde ze zich dat haar identiteit, achtergrond en kunst diep met elkaar verweven waren. Na het voltooien van haar A-niveau en een basisjaar in beeldende kunst in Frankrijk, studeerde ze bewegend beeld aan UAL, waar ze vaardigheden verwierf op het gebied van schrijven, regisseren en ontwerpen. Het hoogtepunt van Hanaé’s studies kwam tot stand Eventueel, bewijs van haar veelzijdige interesse in bewegende en gedrukte beelden.
Op een manier om opnieuw verbinding te maken met zijn Khmer-, Zuidoost-Aziatische en Cambodjaanse erfgoed en om “frustratie om te zetten in creatie”, bracht Hanaé design, animatie, verhalen vertellen en live-action samen in zijn allereerste film. “In de kern gaat het werk over het verbinden met een ouder op een onuitgesproken, onvoorwaardelijke manier en over het durven nemen van het verleden in eigen handen om het lot te buigen”, zegt Hanaé. “Sommigen beschouwen de film misschien als een beetje experimenteel, vooral in een wereld van directheid, waar van je wordt verwacht dat je binnen enkele seconden je punt duidelijk maakt. Maar voor mij is dat precies het punt: het verleden, hoewel onveranderlijk, wordt altijd herschreven in het heden.”
Door fantasmagorische animatie te combineren met zachte zwart-wit live-action, vertelt de opvallende film een soort cerebrale thriller waarin een man in en uit fractale kobaltdromen valt. In de monochrome beelden gaan achtergronden gevuld met Zuid-Aziatische meubels en decoraties over in vage grijstinten die de genegeerde persoonlijke geschiedenis van de hoofdpersoon inkapselen. De chaotische binnenwereld van de hoofdpersoon manifesteert zich in snelle stukken, sinistere strijkers en de verhevenheid van geluiden om hem heen, maar houdt de kijker op afstand met spectrale animaties die de arthouse-invloeden van de film accentueren.
