Aanand L Rai keert terug met Tere Ishk Mein, een complex liefdesverhaal geleid door Dhanush en Kriti Sanon, met tinten van de emotionele intensiteit die eerder te zien was in Raanjhanaa.
Ik houd zo veel van je
Directeur: Aanand L Rai
Vorm: Dhanush, Kriti Sanon
Beoordeling: ★★1/2
‘Pagal ho kya? Chinta kyun-kaart ho? Sab theek ho jaega’, zegt Mukti Behniwaal (Kriti Sanon), een psychologiestudent voor de grap. Oorzaak? Mukti Behniwaal wil Shankar Gurrukkul (Dhanush) als haar case study, zodat ze haar stelling – gewelddadige, ‘alfa-type’ mannen kunnen worden getransformeerd in kalme, zachtaardige individuen – goedgekeurd kan krijgen. Hoewel ze er vertrouwen in heeft deze ‘gandi naali ka keeda’ met haar experimenten en sessies in ‘insaan’ te veranderen, verandert Shankar niet. Tot aan de laatste momenten van de film wordt hij door een vluchtgenoot ‘monsterlijk, uitstekend, uit de hand gelopen’ en door Mukti ‘agressief, boos, alfa’ genoemd. Verandert er dan iets? Ja, het leven van Mukti en Shankar staat op zijn kop. En ook de hoofden van kijkers die niet kunnen geloven dat ze in 2025 een film aangeboden krijgen die draait om een brutaal agressieve studente die door de Universiteit van Delhi stormt, tegenstanders verplettert en obsessief een meisje achtervolgt dat vanaf het begin duidelijk had gezegd dat haar ‘relatie’ met hem altijd ‘werk’ zou zijn.
Tere Ishk Mein filmrecensie: wat is het verhaal?
Shankar (Dhanush) is een opstandige DUSU-president die steevast vecht voor sociale doelen. Terwijl hij in een krap kamertje verblijft met zijn vader, gespeeld door Prakash Raj, herinnert hij zich zijn moeder die stierf terwijl ze hem redde van een brand. Na zijn eerste onverwachte ontmoeting met Mukti wordt Shankar haar case study, op voorwaarde dat ze uitsluitend voor ‘werk’ bij hem is. De volgende houdt de kijkers aan hun stoel gekluisterd. Omdat de film een interessante mix biedt van lachen, actie en de hele rijk-tegen-arm sfeer daartussen. Tegen de tijd dat er een uur verstrijkt, denk je dat je echt veel hebt gezien. Terugkomend op het heden wordt ons verteld dat Shankar nu piloot is bij de Indiase luchtmacht en dat Mukti werkt als hoofdadviseur bij de strijdkrachten. Wat hen samenbrengt, is waar de film over gaat.
Tere Ishk Mein filmrecensie: hoe zijn de prestaties van Kriti Sanon en Dhanush?
Binnen de eerste 15 minuten stort de film ons in een mix van verleden en heden. Dit is waar Mukti – die nu hoogzwanger is – op schokkende wijze naar Leh wordt geroepen om Shankar een certificaat voor geestelijke geschiktheid te geven. Tot nu toe had ze na haar huwelijk met iemand anders niets van hem gehoord. Ondanks haar toestand begint ze aan deze reis naar Leh. Zoals verwacht botsen heden en verleden met elkaar, wat niet alleen emotioneel is, maar ook rommelig en aangrijpend.
Kriti Sanon is onberispelijk als Mukti – vastberaden in haar levensdoelen, maar ook een verward karakter. Nadat ze harten heeft gewonnen in films als Mimi, Bhediya, Teri Baaton Mein Aisa Uljha Jiya en Crew, moet ze nog steeds voorzichtig zijn bij het vertolken van rollen met een rommelige opzet. Hoewel er genoeg chaos in haar karakter zit, slaagt Kriti er feilloos in om Mukti geloofwaardig en herkenbaar te maken. Dhanush is duidelijk eigenaar van Shankar. Hij pakt deze verwarde man aan die duidelijk gewelddadig is, maar ook emotioneel kwetsbaar. Een paar sequenties waarin hij de dood van zijn moeder beschrijft en getuige is van de dood van zijn vader, werkelijk uitmuntend. Zelfs als de film hapert, houden Dhanush en Kriti ons geïnteresseerd. Prakash Raj is indrukwekkend als zijn vader. Priyanshu Painyuli, Tota Roy Chowdhury en Vineet Kumar spelen hun rollen goed.
Tere Ishk Mein filmrecensie: wat gaat er mis?
Himanshu Sharma en Neeraj Yadav brengen de kijkers een duister verhaal. Het klonk misschien overtuigend op papier, maar hapert in de uitvoering. Er zijn delen die er volkomen absurd uitzien en een paar die te grimmig en onnodig zijn. En wat is de climax? Het is bijna een geduld- en logica-uithoudingsvermogenstest waar de kijkers doorheen moeten gaan. Mukti had een vollediger karakter kunnen zijn, maar dat is het niet. En haar manieren om hem te ‘controleren’ zijn even vreemd als belachelijk. En gezien de manier waarop haar vader zich gedraagt, is het moeilijk overtuigd te worden van haar vermogen om haar eigen problemen op te lossen voordat ze zelfs maar als de enige optie voor de hele strijdkrachten wordt beschouwd.
