Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.
Een van de grootste uitdagingen voor “Avengers: Age of Ultron” was dat de slechterik Ultron (ingesproken door James Spader) zich bedreigend voelde. Dit was de eerste officiële robotschurk van het Marvel Cinematic Universe, en hoewel robots zeker bedreigend kunnen zijn (kijk: “De Terminator”) is het ook gemakkelijk voor hen om er raar uit te zien. Zoals uitgelegd in het boek van 2021 achter de schermen “Het verhaal van Marvel Studios: het ontstaan van het Marvel Cinematic Universe,” het visuele ontwikkelingsteam had moeite om Ultron dreigend te maken en toch ‘menselijke emoties over te brengen’. Zoals regisseur Joss Whedon het verwoordde:
“In de strips heeft Ultron altijd zijn kwade gezicht op. Maar we zouden geen twee uur met een kwaadaardig gezicht kunnen doen – dat is een fout van Green Goblin. Ik was geïnteresseerd in zijn gevoel, zijn verdriet en alles wat mensen niet doen met robots.”
Wat bedoelde Whedon met “Green Goblin-fout”? Hij verwees naar de film ‘Spider-Man’ uit 2002 met een afbeelding van de Groene Goblin. Dit was een slechterik die in bijna al zijn scènes met de held een onbeweeglijk Goblin-masker droeg. Het masker was geweldig voor de verkoop van speelgoed, maar het betekende ook dat de stem van Willem Dafoe al het zware werk moest doen bij de uitvoering van het personage. Het masker bracht geen andere emotie over dan kwaadaardige vrolijkheid, wat het vooral schokkend maakte in de ene scène waarin de Goblin kalm met Spider-Man probeert te praten.
Deze aanpak was soms lastig, maar niet verschrikkelijk voor de nerveuze, onmenselijke persoonlijkheid van de Green Goblin, omdat het publiek begreep dat er een mens onder het onbeweeglijke masker zat. De omstandigheden waren anders voor Ultron, een onmenselijk wezen dat Whedon zich nog steeds enigszins menselijk wilde voelen.
Het ontwerp van Ultron werd uiteindelijk getemd uit de strips
“We proberen vaak een personage – vaak een icoon – uit de strips in evenwicht te brengen met de behoeften van het verhaal van de film”, legt Ryan Meinerding, hoofd van Marvel’s visuele ontwikkelingsteam, uit. “Maar Ultron was moeilijker omdat het twee verschillende richtingen zijn. Het doel van het personage in de strips was om emotieloos te zijn, met een bijzondere, schreeuwende uitdrukking. Joss wilde dat (in het aangezicht van) enkele van de Sub-Ultrons, maar niet Ultron Prime. De uitdaging werd dus: ‘Hoe kunnen we daar iets dichtbij komen dat nog steeds een emotioneel gezicht kan zijn?’
De versie van Ultron waarmee de film ging, slaagde er niet in om zo maf te zijn als het Green Goblin-masker, maar dat is niet per se ten goede. Maak zoveel je wilt grapjes over Sam Raimi’s versie van de groene goblin, maar mensen herinneren zich tenminste hoe het gezicht van de goblin eruit ziet. Het MCU-ontwerp van Ultron maakt ondertussen niet echt indruk. Het werd destijds geprezen om zijn fatsoenlijke CGI, maar uiteindelijk is het gewoon weer een vermelding op de MCU-lijst met grote grijze schurken.
Het ontwerp van Ultron is een goed voorbeeld van hoe de MCU door de jaren heen is geëvolueerd. Als ‘Age of Ultron’ een paar jaar later was uitgebracht, misschien nadat Marvel tijd had gehad om te reageren op het succes van ‘Guardians of the Galaxy’ uit 2014, zou de film waarschijnlijk zijn gegaan voor een kleurrijkere, extremere weergave van de slechterik. De MCU werd brutaler en experimenteler in Phase 3, en Ultron zou er waarschijnlijk baat bij hebben gehad als hij in die periode in de geschiedenis van de franchise was ontworpen. Dan was er weer “Age of Ultron”. zo’n ambitieuze film met zoveel verwachtingen dat we eerlijk gezegd blij zouden moeten zijn dat ze het project überhaupt hebben afgerond.
