Paus Leo XIV bidt voor het graf van Sint Charbel Makhlouf in het Sint Maroun-klooster in Annaya, Libanon, maandag 1 december 2025.
Domenico Stinellis/AP
onderschrift verbergen
onderschrift wijzigen
Domenico Stinellis/AP
BEIROET – Paus Leo XIV is in Libanon voor zijn eerste bezoek aan het Midden-Oosten sinds hij in mei werd verkozen tot hoofd van de katholieken in de wereld. Hij komt op een cruciaal moment voor het land, geteisterd door een conflict met Israël en een verwoestende economische crisis.
De paus arriveerde zondagavond vanuit Turkije, zijn eerste buitenlandse bestemming, waar hij zich herinnert 1.700-jarig jubileum van het Eerste Concilie van Nicea in het huidige Iznik, de oorsprong van een geloofsbelijdenis die vandaag de dag nog steeds over de hele wereld in kerken wordt gereciteerd.
Op maandagochtend stonden sympathisanten, velen droegen regenjassen, langs de wegen achter metalen balustrades in de stortbui terwijl zijn konvooi zich een weg baande door de kronkelende wegen bij Beiroet naar het graf bovenop een 19e-eeuwse kluizenaar die nu wordt erkend als Saint Charbel Makhlouf. Sommigen gooiden rozenblaadjes naar de mobiel van de paus toen deze bij het Maroun-klooster aankwam.
Bij het graf van de heilige die erkend werd vanwege zijn wonderen van genezing, sprak paus Leo over Charbels stilte, nederigheid en armoede, die hij omschreef als ‘radicale’ eigenschappen die tegen de cultuur van het moderne leven ingingen.
Bij het overhandigen van een handgemaakte votieflamp, verstrengeld met zilveren olijftakken, zei de paus dat hij “Libanon en zijn bevolking aan Saint Charbel had toevertrouwd, zodat ze altijd in het licht van Christus zouden wandelen.”
Libanon speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van het vroege christendom. Galilea, waar christenen geloven dat Jezus predikte, strekt zich uit tot een deel van het huidige Zuid-Libanon. Het Maroun-klooster dateert uit een eeuw nadat Jezus werd gekruisigd.
Er wordt aangenomen dat christenen ongeveer 30% van de Libanese bevolking uitmaken, hoewel er geen exact cijfer is sinds de laatste volkstelling, onder Frans bewind in 1932. Christenen vormden destijds meer dan de helft van de Libanese bevolking.
Het land is nu overwegend moslim, maar christenen hebben nog steeds meer politieke macht dan enig ander land in de regio. Volgens afspraak is de post van Libanese president gereserveerd voor een maronitische katholiek.
Mensen wachten buiten het klooster van Sint Maroun in afwachting van de aankomst van paus Leo XIV in Annaya, Libanon, maandag 1 december 2025.
Hassan Ammar/AP
onderschrift verbergen
onderschrift wijzigen
Hassan Ammar/AP
Aangekomen uit Turkije riep de paus de Libanese leiders op om vrede en hoop te brengen aan de bevolking van het land.
Veel Libanese burgers hebben het land verlaten sinds de economische ineenstorting van Libanon in 2019 en een verwoestende explosie in de haven van Beiroet het jaar daarop, die het disfunctioneren van de staat en de corruptie aan het licht bracht. Libanese migranten zijn onevenredig christelijk, deels omdat ze door veel westerse landen worden verwelkomd.
Maandag was paus Leo XIV op bezoek Heiligdom van Onze Lieve Vrouw van Libanon in het nabijgelegen Harissa, een belangrijk bedevaartsoord. Hij sprak over de toekomst van de Kerk in Libanon en luisterde naar een priester, een non en een huishoudster die het lijden van christenen en moslims tijdens de recente conflicten beschreven.
Een priester uit Noord-Libanon, Yohanna Fuad Fahad, beschreef hoe ze Syrische vluchtelingen probeerde te helpen die de grens overstroomden tijdens de 14 jaar durende burgeroorlog in Syrië, maar vervolgens geconfronteerd werd met de economische crisis in Libanon en zonder elektriciteit, stromend water of enige vorm van levensonderhoud achterbleef.
Hij zei dat meer vluchtelingen, doodsbang en arm, stilletjes arriveerden na de omverwerping van het regime van Bashar al-Assad door rebellenstrijders afgelopen december. Pater Yohanna zei dat hij dit pas besefte toen hij tijdens de zondagsmis Syrische munten in het aalmoesbakje zag liggen. Hij zei dat hij op zoek was naar mensen om te helpen en dat de kerk hulp moest bieden aan degenen die lijden.
Een non, zuster Dima, vertelde over haar beslissing om tijdens de oorlog tussen Israël en de militante groepering Hezbollah in Balbaak, een overwegend sjiitische stad in de Bekavallei, te blijven om voor christelijke en islamitische gezinnen in nood te zorgen.
En een kerkvrijwilliger en huishoudster uit de Filippijnen, die haar naam alleen Lauren noemde, beschreef een klein gezin van buitenlandse arbeiders die opzettelijk in een huis waren opgesloten door hun werkgever die tijdens de gevechten was gevlucht. Toen ze het huis ontvluchtte, zegt ze dat ze drie dagen met hun pasgeboren baby hebben gewandeld om de kerk te bereiken voor hulp.
‘Door de missie van onze kerk ben ik getuige geweest van wonderen… kleine daden van liefde die levens veranderen’, zei ze.
De paus, die ontroerd leek, deed een beroep op zijn voorganger paus Franciscus, die had benadrukt dat christenen niet onverschillig konden blijven tegenover tragedie en verdriet.
Paus Leo sprak over de noodzaak om kansen te bieden aan jonge mensen: “Het is noodzakelijk, zelfs onder het puin van een wereld die zijn eigen pijnlijke mislukkingen kent, om hen concrete en haalbare vooruitzichten te bieden op wedergeboorte en toekomstige groei.”
Geen bezoek aan het zuiden
Het pauselijke konvooi reisde over nieuw verharde wegen – dezelfde wegen die voorheen verlaten waren door de aanhoudende financiële en economische crisis in Libanon.
“Ze begonnen in 2018 met wegenwerken en stopten daarna vanwege de economische crisis en de lockdown van het coronavirus en al het andere”, zegt Hanady Moukawem, hoofd van de gemeente Daroun-Harissa, vlak voor het bezoek. Ze omschreef de reis van de paus hierheen als een symbool van de hoop dat er betere tijden komen.
Paus Leo XIV zwaait vanaf de pauselijke mobiel als hij aankomt bij het Sint Maroun-klooster in Annaya, Libanon, maandag 1 december 2025.
Hassan Ammar/AP
onderschrift verbergen
onderschrift wijzigen
Hassan Ammar/AP
Dinsdag zal de paus een gebedsmis houden aan de waterkant van Beiroet, dicht bij de plaats van de ontploffing, voordat hij het bezoek beëindigt.
Zijn bezoek concentreert zich op Beiroet en het noorden van het land. Volgens plaatselijke kerkelijke functionarissen heeft het Vaticaan besloot dat het te potentieel gevaarlijk was bezoek Zuid-Libanon, waar Israël ondanks een jaar oud staakt-het-vuren bijna dagelijkse aanvallen heeft gelanceerd.
Hezbollah – de Libanese sjiitische militie en politieke partij – houdt het vuur sinds het staakt-het-vuren in stand en staat onder zware druk van de Libanese regering om de resterende wapens op te geven.
Veel van de christelijke dorpen langs de grens met Israël hebben dezelfde verwoestingen ondergaan als islamitische grensdorpen, met verwoeste huizen en infrastructuur.
In het Libanese dorp Kanaa, waar Jezus zijn eerste wonder zou hebben verricht door water in wijn te veranderen, vormen christenen nu nog maar ongeveer 10 procent van de bevolking. Voor velen die het land verlaten, is de eerste stop de Libanese hoofdstad.
“Het is in fasen gebeurd”, vanaf de jaren vijftig tot nu”, zegt Chakib Hadad, een gepensioneerde wiskundeleraar en voormalig lid van de plaatselijke kerkraad in Kanaa. “Ze gaan naar Beiroet om in de fabrieken of elders te werken. Ze verkopen hier hun grond en kopen appartementen, en dat is alles.’
