Kara Ayers is moeder van vier kinderen en maakt gebruik van een rolstoel. Ze is sterk afhankelijk van haar auto omdat er in Cincinnati niet veel mogelijkheden zijn voor openbaar vervoer. Over één ding maakt ze zich zorgen wetsvoorstellen die door de wetgevende macht van de staat gaan waardoor zwangere vrouwen invalideplaten zouden kunnen gebruiken.
Ohio is een van een groeiend aantal staten, waaronder Florida en Illinois, die wetgeving hebben aangenomen of overwegen waardoor mensen op elk moment van de zwangerschap parkeerkaarten voor gehandicapten kunnen aanschaffen. In Florida zijn deze plakkaten maximaal een jaar geldig, en in Ohio wordt hetzelfde voorgesteld.
Voorstanders omschrijven de stap als ‘pro-familie’, bedoeld om ouders te eren en steun te bieden tijdens de moeilijkheden van de zwangerschap. Tegenstanders in de gehandicaptengemeenschap zeggen echter dat er al niet genoeg parkeerplaatsen zijn. Maar het conflict is niet zo eenvoudig. Zwangere vrouwen en gehandicapten zijn niet noodzakelijk afzonderlijke groepen, en beide hebben aanzienlijke onvervulde behoeften.
“Af en toe komen parkeerrekeningen naar voren als dit idee en mensen beschouwen dit als iets goeds. Waarom zouden we niet iets doen dat leuk is voor zwangere mensen? Maar ze kijken niet echt naar de onbedoelde gevolgen van dit soort rekeningen,” zei Ayers.
Aangewezen parkeerplaatsen voor mensen met een handicap werden in 1990 ingesteld door de American with Disabilities Act (ADA). De breedte, het aantal, de aard en tientallen andere details zijn tot zeer specifieke vereisten beperkt. De normen zijn in de loop der jaren bijgewerkt; de meest recente wijziging in de parkeereisen vond plaats in 2010. Eén op de 25 plaatsen op kleinere kavels moet worden bestemd voor mensen met een handicap. Bij grotere batches kan de eis zo laag zijn als 2 procent. Niet alle parkeerplaatsen voldoen aan deze eisen.
“Het is een heel fundamenteel wiskundig probleem”, zegt Steve Lieberman, senior directeur belangenbehartiging en beleid van de United Spinal Association, die de belangen van rolstoelgebruikers behartigt. Hij heeft de afgelopen vier jaar nauw samengewerkt op het gebied van parkeren en heeft aangedrongen op een aantal beleidsoplossingen, waaronder het vergroten van het aantal parkeerplaatsen, het versterken van de handhaving en het hard optreden tegen bordfraude.
In januari heeft de United Spinal Association een rapport gepubliceerd deel enkele van hun bevindingen. De organisatie nam contact op met instanties in twintig staten en vergeleek het aantal in omloop zijnde borden met het totale aantal geregistreerde voertuigen. Vervolgens vergeleken ze dit aantal met het wettelijk vereiste minimumaantal zetels. In elke gemeten staat zouden er niet genoeg parkeerplaatsen zijn, ook al zou elke parkeerplaats perfect aan de wet voldoen – en veel daarvan doen dat ook niet.
“Als we al problemen hebben met het plaatsen van tien voertuigen op vier locaties, kunnen we niet tolereren dat er nog meer mensen aan die pool worden toegevoegd”, zei hij. “De wiskunde werkt gewoon niet.”
Lieberman voelde zich verblind door de wetgeving in Florida en nu Ohio.
“We hebben, zowel op federaal als op staatsniveau, wetgeving nagestreefd die de toegankelijke parkeersituatie zou verbeteren. En dan komt uit het linkerveld deze kromme bal die we worden gegooid door mensen die er niet aan dachten om iemand in de gehandicaptengemeenschap te vragen,” zei Lieberman.
Het is moeilijk in te schatten hoeveel er op een bepaald moment zwanger zijn, dus het is lastig in te schatten hoeveel posters er precies bij zouden komen. Jaarlijks worden er in de Verenigde Staten ongeveer 3,6 miljoen baby’s geboren.
Patrick Brown, een fellow bij het Ethics and Public Policy Center, een conservatieve denktank, hielp bij het opstellen van de tekst van de wetgeving die in Florida en Ohio werd gebruikt. Hoewel hij geen deskundigen op het gebied van het gehandicaptenbeleid heeft geraadpleegd, beschouwt hij het niet als een onderdeel van zijn werk. Zijn rol is om nieuwe gesprekken te beginnen en nieuwe ideeën te bedenken om gezinnen te ondersteunen, zei hij.
“Ik zie (praten met belangengroepen) als de taak van de politici die deze ideeën omzetten in tekst”, vertelde hij aan The 19th.
Brown is niet getrouwd met een specifieke variant van het idee; hij steunt ook het opzetten van aparte posters voor zwangere moeders en ouders van jonge kinderen. Maar parkeerborden voor gehandicapten zijn al een beproefd systeem, en hij is van mening dat het uitbreiden van de geschiktheid een gemakkelijker pad is dan het opzetten van iets geheel nieuws.
“Het kleine bedrijfsleven en andere mensen die bij dit gesprek betrokken zijn, houden niet van het idee van aanvullende eisen voor bedrijven. Iedereen kent echter de traditionele voorkeursparkeerplaatsen voor mensen met een handicap”, aldus Brown.
Hij beweert dat de verandering niet zo radicaal is. Veel zwangere vrouwen met complicaties komen al in aanmerking voor plakkaten, omdat dit als een wettelijke handicap wordt beschouwd. Ze weten misschien gewoon niet hoe ze het moeten vragen.
“Als je niet meer dan een x aantal voeten kunt lopen zonder te moeten stoppen vanwege pijn of iets dergelijks, zouden veel vrouwen in aanmerking komen als ze ervan wisten,” zei hij. “En een deel daarvan is om ervoor te zorgen dat mensen ervan op de hoogte zijn. Door het categorisch te maken, willen we alleen maar zeggen dat we het zo gemakkelijk mogelijk beschikbaar willen maken.”
Brown benadrukte het belang van het ondersteunen van zwangere en postpartumvrouwen in een tijd die voor velen moeilijk is.
“We moeten de kwetsbaarheid en de aanpassingen erkennen die zwangere vrouwen nodig hebben”, zei Brown.
Stephanie Woodward begrijpt beide argumenten heel goed, als moeder van zes kinderen en rolstoelgebruiker. Haar staat, New York, onderzoekt momenteel geen soortgelijke wetgeving, maar ze volgt de kwestie wel. Toen haar drieling vorig jaar werd geboren, bracht ze maanden door op de NICU. De parkeerplaats van het ziekenhuis beschikte over enkele aangewezen parkeerplaatsen voor gehandicapten, maar voldeed niet aan de wettelijke vereisten voor toegangsgangen: ruimte tussen aangewezen parkeerplaatsen waar een persoon in een rolstoel een oprit of lift kan uitschuiven en in en uit zijn voertuig kan stappen. Het gaat niet zozeer om gemak of gemak, maar om überhaupt gebruik kunnen maken van de parkeerplaats.
“Mijn drieling lag drie maanden op de NICU en ik was herstellende van een keizersnede. Ik herinner me dat ik erg gefrustreerd was dat de medische faciliteit die ik moest bezoeken niet toegankelijk was en geen toegankelijke plaatsen had waar ik in en uit mijn auto kon stappen. Het sloeg nergens op”, zei ze. “Je zou denken dat een medische faciliteit verder zou gaan dan de eisen van de ADA, en niet eronder.”
Woodward vindt het kader van de behoeften van mensen met een handicap tegenover de behoeften van zwangere mensen onnauwkeurig en ongepast.
“Ik denk dat een deel van de manier waarop het is geformuleerd dit onnodige conflict tussen zwangerschap en invaliditeit is, dat in de eerste plaats vals is omdat mensen met een beperking zwanger worden en zwangere vrouwen zonder beperking ook toegang kunnen krijgen. De wortel van het probleem is schaarste, niet zwangerschap”, zei ze.
Als parkeerborden voor gehandicapten worden uitgebreid naar alle zwangere vrouwen in Ohio, kunnen er gevolgen zijn die specifiek zijn voor die staat, aldus Ayers, die zich zorgen maakt over de manier waarop een groter aantal mensen met bordjes haar vermogen om haar leven te leiden zal beïnvloeden.
“Ik denk gewoon dat er een echt gebrek aan begrip bestaat dat dit niet alleen een probleem is dat mensen met een beperking kunnen oplossen als we een van deze plekken niet vinden. Het gaat erom of iemand letterlijk naar de plek kan lopen die hij of zij nodig heeft. En het gaat niet alleen om het winkelcentrum”, zei ze. “Het zijn scholen en universiteiten, het zijn banen, het zijn ziekenhuizen en doktersafspraken.”
In Florida breidt de wet handicapborden uit naar alle zwangere vrouwen staat onder juridische betwisting. In Ohio staat het wetsvoorstel om handicapborden uit te breiden tot alle zwangere vrouwen ter discussie. Het is mogelijk dat het wetsvoorstel in Ohio een beperktere reikwijdte zal hebben. Bijvoorbeeld één De wet van Illinois werd in 2022 van kracht Hiermee kunnen mensen in de laatste drie maanden van de zwangerschap voor een beperktere periode een poster krijgen. Groepen met een handicap hadden destijds geen bezwaar. Er zijn ook voorstellen om meer handhaving van bordfraude of illegaal parkeren toe te voegen aan het wetsvoorstel van Ohio.
Ayers is zeer kritisch over de maatregel in Ohio en zegt dat deze geen gezinnen ondersteunt – niet gezinnen zoals de hare, maar ook gezinnen van niet-gehandicapte mensen.
“Het is een poging om de indruk te wekken dat we beleid aan het ontwikkelen zijn dat mensen die zwanger zijn ondersteunen. Maar je kunt er niet naar kijken zonder je blik te verbreden naar de bredere context van hoe we kritische steun zoals bezuinigingen op Medicaid decimeren. We zijn nog steeds een van de weinige ontwikkelde landen die geen betaald ouderschapsverlof kent. We hebben een verschrikkelijk moedersterftebeleid”, zei ze.
