Een Oekraïense boer die soldaat is geworden in de Donbas heeft een boodschap voor Donald Trump terwijl de Amerikaanse president probeert een vredesakkoord tussen Kiev en Moskou te bewerkstelligen.
Anatolii, 59, zei: “Als iemand een stuk van zijn territorium zou afnemen, wat zou hij daarover zeggen? Hetzelfde geldt voor ons.”
Zoals veel Oekraïners bood de soldaat zich vrijwillig aan om zich aan te sluiten bij een territoriale verdedigingseenheid Rusland begon zijn grootschalige oorlog bijna vier jaar geleden.
Sindsdien vecht hij, maar hij heeft de mogelijkheid om volgend jaar te stoppen als hij 60 wordt.
Omdat hij vanwege zijn gewicht geen pantser meer kan dragen, opereert Anatolii nu verder weg van de frontlinies in een kleine werkplaats aan de rand van de stad Kramatorsk, waar hij helpt bij het repareren en verbeteren van de prestaties van drones – een cruciaal wapen op het slagveld.
‘Ik wil dat deze oorlog eindelijk eindigt’, zei hij. “Ik wil naar huis, naar mijn familie, naar mijn land.”
Maar niet tegen elke prijs.
Hij en andere soldaten van de 107e Brigade van de Oekraïense Territoriale Defensiemacht bekijken de pogingen van Trump om over een vredesakkoord te onderhandelen met argwaan.
Gebruik de Chrome-browser voor een toegankelijkere videospeler
Vredesakkoord: Rusland ‘niet in de stemming voor compromissen’
Een aanvankelijk voorstel voorzag dat de Oekraïense regering Donetsk en Loehansk, de twee regio’s waaruit de Donbas bestaat, aan Rusland zou afstaan.
Dit omvat grote delen van het land die nog steeds onder Oekraïense controle staan en waar duizenden Oekraïense soldaten het leven hebben verloren tijdens de verdediging.
“Ik heb er een negatief gevoel over”, zei Anatolii, verwijzend naar het voorstel.
“Zoveel mensen vielen al voor dit land… Hoe kunnen we ons land weggeven? Het zou hetzelfde zijn als iemand die naar mijn huis komt en zegt: ‘Geef me een stukje van je huis.'”
Maar hij voegde eraan toe: ‘Ik begrijp dat we niets hebben om het terug te nemen. Misschien via politieke middelen …
“Ik wil niet dat er nog meer mensen vallen en dat er nog meer mensen sterven. Ik wil dat de politici op de een of andere manier tot overeenstemming komen.”
Op een klein eindje rijden van de werkplaats bevindt zich een verborgen bommenfabriek, waar andere soldaten van dezelfde eenheid zich op een ander soort oorlogsinspanning concentreren.
Omringd door 3D-geprinte gadgets, metalen kogellagers en plastic explosieven, maken ze geïmproviseerde bommen, waaronder antipersoonsmijnen en apparaten die op drones voor eenrichtingsaanvallen kunnen worden gemonteerd en op doelen kunnen worden ontploft.
Vadym, 41, is verantwoordelijk voor de productielijn.
Sindsdien vecht hij De Russische president Vladimir Poetin viel in 2014 voor het eerst Oost-Oekraïne aan.
Vadym
Op de vraag of hij zich moe voelde, zei hij: ‘We zijn altijd moe, we hebben als zodanig geen motivatie, maar er bestaat begrip dat de vijand zal blijven komen zolang we hem niet tegenhouden. Als we stoppen met vechten, zullen onze kinderen en kleinkinderen vechten. Het houdt ons op de been.’
Vadym is ook tegen het simpelweg overdragen van Oekraïens land aan Rusland.
“Als we nu grenzen weggeven, Donbas weggeven, wat dan?” zei hij.
“Elk land kan naar een ander land komen en zeggen: dit is ons land. Laten we coördineren, zaken doen en blijven leven zoals voorheen. Dat is naar mijn mening niet normaal.”
Gebruik de Chrome-browser voor een toegankelijkere videospeler
Oekraïense president zegt: ‘Iedereen moet aan deze kant van de vrede staan’
De stad Kramatorsk is een bewijs van de wil van Oekraïne om te vechten en blijft stevig in Oekraïense handen, zelfs nu de Russische oorlog nadert.
Netten strekten zich uit als een tunnel langs de hoofdweg die naar de stad leidde om voertuigen te beschermen tegen de dreiging van kleine, dodelijke drones.
Er zijn ook rollen prikkeldraad over de velden aan de rand van Kramatorsk gespannen, samen met andere vestingwerken zoals aarden heuvels en driehoekige betonblokken.
Veel burgers zijn hier gebleven, evenals in de nabijgelegen stad Slovjansk, hoewel andere belangrijke locaties zoals Mariupol, Bakhmut en Avdiivka zijn gevallen.
Toch is de spanning die het leven in een oorlogsgebied met zich meebrengt duidelijk.
Standhouders vegen zondag puin en gebroken glas weg nadat een Russische raket zaterdagavond een centrale markt in Kramatorsk insloeg.
Sommigen, zoals de 60-jarige Ella, kozen er zelfs voor om ondanks het bloedbad te heropenen.
“Het is eng. We moeten de kost verdienen. Ik heb mijn moeder, ik moet voor haar zorgen, mijn kinderen helpen. Dus we doen wat we moeten doen”, zei ze.
Haar volwassen kinderen wonen in Kiev en willen dat ze reist, maar Kramatorsk is haar thuis.
“We leven nu al vier jaar zo. We zijn er zo aan gewend. Er vliegt een drone over ons heen en we blijven werken”, zei ze.
Gebruik de Chrome-browser voor een toegankelijkere videospeler
Is Groot-Brittannië bereid een oorlog te voeren?
Op de vraag hoe ze zich voelde over wat de oorlog met haar stad had gedaan, haperde Ella’s stem en veegde ze de tranen uit haar ogen.
“We houden het allemaal binnen, maar het doet nog steeds pijn. Het is eng en pijnlijk. Ik wil gewoon dat de dingen zijn zoals ze waren. We willen niet dat hier iets verandert”, zei ze.
Over wat ze zou doen als een toekomstige vredesovereenkomst Oekraïne zou dwingen het grondgebied over te geven, zei Ella: “Het is een moeilijke vraag… ik zou niet blijven. Ik zou vertrekken.”
Productie door veiligheids- en defensieproducent Katy Scholes, Oekraïense producer Azad Safarov, cameraman Mostyn Pryce
