Bestaat er een Fins of Japans woord voor existentiële vakantieangst? Dat zou zo moeten zijn. Ik veronderstel dat het het dichtst in de buurt zou komen als je een term van Ebenezer Scrooge zou lenen: ba brom bug? Dat is zeker hoe ik me voel nu dit lange jaar ten einde loopt. Maar het in het openbaar toegeven voelt zeker als een vuile, illegale bekentenis, aangezien een gebrek aan feestvreugde het ultieme feestmisdrijf is.
Maar ik heb een goede reden voor mijn seizoensgebonden grinchiness.
Een paar weken geleden maakte mijn partner van vier jaar bekend dat hij wat tijd en ruimte nodig had en momenteel “dit” niet kon doen – dit is onze relatie. Je hart breken een paar weken voor Thanksgiving klinkt als de opening van een Hallmark vakantie-rom-com. Maar op de een of andere manier denk ik niet dat ik er tegenaan ga lopen hete kerel uit Bridgerton voor de komende paar weken, terwijl we allebei in de rij staan voor advocaat op de vakantiemarkt in Bryant Park, en hij gaat mijn geloof in de liefde verlossen. Ten eerste haat ik Advocaat. Maar helaas.
Deze verwoestende ontwikkeling kwam ook vlak na de eenjarige verjaardag van het overlijden van mijn geliefde vader. Ik had al een heel jaar geprobeerd mijn emotionele houvast te vinden na het enorme verlies, waardoor mijn gezin op ingewikkelde – en blijvende – manieren uit elkaar werd gescheurd. Mijn therapeut vertelde me dat september/oktober een van de ergste tijden van het jaar is om een dierbare te verliezen. Niet dat er iemand is Goed tijd, maar als je in de herfst iemand verliest, stort je je met een rauw hart regelrecht de feestdagen in, waarbij je door tradities moet navigeren en nieuwe rituelen moet creëren in de nasleep van de afwezigheid. Er is letterlijk een lege stoel aan tafel. Ze had gelijk: de feestdagen vorig jaar waren wreed en vervaagden, waarbij ik de hele tijd in het shirt van mijn partner huilde. Ik herinner me niet veel van die periode, afgezien van een reis naar Home Depot om een bedrieglijk zware boom te kopen en te zien Sterf hard voor de eerste keer.
Wil je bijdragen aan dit huidige seizoen van verdriet en liefdesverdriet? Een zware stortvloed van loopbaanonzekerheid en sluimerende wanhoop over de algemene toestand van de wereld Ik schreef hier overen dat ben ik echt geweest laag gelegdzoals mijn grootmoeder zou zeggen (ook dood, ook gemist). Als over het algemeen optimistisch persoon van nature is dit onbekend terrein. Maar ik put troost uit het feit dat ik niet de enige ben.
Omdat ik weet dat ik niet de enige ben die wordt geconfronteerd met de uitdagingen die dit seizoen nog moeilijker maakt. Misschien is het je eerste vakantie na je scheiding en wil je weg zijn van je kinderen, of ben je ontslagen in deze verschrikkelijke economie; misschien anticiperend verdriet zal je niet laten vergeten dat dit je laatste Chanoeka zal zijn met een geliefd familielid. Misschien staat u voor een enorme gezondheidsuitdaging. Er zijn net zoveel manieren om deze feestdagen emotioneel geschokt te worden als er naalden aan de kerstboom zitten.
Ik ben geen zelfhulpauteur of therapeut, ik ben gewoon een meisje dat kan toegeven dat ze het moeilijk heeft. Maar ik heb geprobeerd strategieën te bedenken om december door te komen. Als het jou ook helpt, is hier mijn vakantieoverlevingsplan voor 2025:
Nek neer. Je hoeft niet naar dat feest of die koekjesuitwisseling te gaan. Vertrouw er nu op dat u uw eigen beste gezelschap bent en dat u rustige nachten thuis, zelfs als u het feest buiten kunt horen, nodig heeft om u te hergroeperen. ‘Een vrolijk gezicht aantrekken’ kan ongelooflijk uitputtend zijn, en je moet die energie behouden om te genezen. Dat gezegd hebbende, als je denkt dat er een kans bestaat dat het samenzijn met mensen je een goed humeur zal geven, is het misschien de moeite waard om lippenstift en panty’s op te doen en de deur uit te gaan, maar alleen als je de deur uitgaat. ware verlangengeen verplichting.
Blijf weg van Instagram. Ik heb Instagram weken geleden verwijderd en het is de gezondste beslissing die ik voor mezelf heb genomen sinds ik 2 liter water per dag begon te drinken. Sociale media zullen in 2026 nog steeds bestaan, zowel ten goede als ten kwade.
Doe rustig aan met dankbaarheid. Over het algemeen ben ik voor dankbaarheid, maar soms is het gewoon een andere manier om druk op onszelf uit te oefenen. Gun jezelf een beetje zelfmedelijden. Je hebt op dit moment genoeg om mee te kampen zonder jezelf in elkaar te slaan omdat je niet dankbaar genoeg bent.
Verwen jezelf. Ten eerste heb ik veel friet gegeten. Natuurlijk is het misschien niet het gezondste ter wereld, maar het brengt mij vreugde. Dit is niet het moment om jezelf simpele geneugten te ontzeggen, of het nu naar de film gaat (ik ben van plan om het te zien). De haven en me kapot schreeuwen) of loop een nagelsalon binnen voor een stoelmassage van $ 10.
Leef in de waarheid over je mentale toestand. In de westerse cultuur hebben we een verraderlijke gehechtheid aan positiviteit, waarbij bravoure wordt verward met moed en verdriet met zwakte. Hier is uw herinnering dat het precies het tegenovergestelde is (plus, een fantastisch boek over dit onderwerp). Door uw ‘negatieve’ gevoelens te erkennen, voelen andere mensen zich minder alleen. Het eenzaamste deel van een neerslachtig gevoel is tenslotte wanneer je denkt dat alle anderen cranberrydrank drinken en jij alleen de enige verdrietige persoon op aarde bent.
Laat mensen voor je zorgen. Het is het seizoen om te geven, maar het is ook goed om er voor te zorgen. Ik ben gevoed door berichten, bloemen en eten van mijn vrienden en ik sta mezelf toe het zonder schuldgevoel te omarmen. Vertrouw erop dat de mensen die je liefde tonen er net zo door verrijkt worden als jij. En het weerspiegelt heel goed de geest van het seizoen.
Geef terug. Ik heb Thanksgiving met gewerkt een prachtige organisatiedat maaltijden serveert in Harlem. Het was een zinvolle afleiding van het vakantiegat dat mijn afwezige partner achterliet. Het goed doen gaf mij ook een goed gevoel.
Voordat we het weten is het januari en zullen wij – de kwetsbare en gebroken harten – een zwaar seizoen hebben overleefd. En voor degenen onder jullie die zich aan de top van de wereld voelen en de feestdagen met veel enthousiasme en bijpassende pyjama’s omarmen: ik hou van je. Degenen onder ons die het dit jaar niet meemaken, hopen in 2026 vol goede moed bij jullie te zijn.
Laten we in de tussentijd wat troost en gemeenschap vinden in de reacties – als je jezelf wilt verlossen van een gevecht, is dit een veilige plek. Als je een hulpmiddel wilt delen om je door een moeilijke tijd heen te helpen, zijn we een en al oor. Ik wens u een vakantieseizoen van vrede en vernieuwing.
Christine Trots is schrijver, boekredacteur en inhoudsconsulent en woont in Harlem, New York. Lees alles haar Race Matters-kolommen hier.
PS De truc om te genieten van grote familiebijeenkomstenEn wat is uw vakantie-ontsnappingsklep?
(Foto door Laura Beth Snipes/Unsplash.)
