Een nieuw boek viert de dagboeken van Davide Sorrenti, een archief van mensen, passies en vluchtige momenten die ook zijn alles zouden bepalen. kort leven
In zijn documentaire Se Know Evil uit 2019 komt filmmaker Charlie Curran bijeen Davide Sorrenti’s vrienden en familie om hun herinneringen aan de overleden fotograaf te delen. Davide, die alom werd gecrediteerd voor het hervormen van hoe modefotografie er in de jaren negentig uit zou kunnen zien, stelde de industrie bloot aan een donkerdere, meer intieme gevoeligheid, toegankelijk via een groot begrip van de straat (opgegroeid in het New York van de jaren tachtig, als kind verhuisd uit Napels), en een verhoogde relatie met de sterfelijkheid. De film is gevuld met bitterzoete anekdotes en geeft ook zijn vroege interesse in fotografie en de creatieve gemeenschap waarin hij terechtkwam weer. “Ik was gewoon aan het rommelen met het idee om stylist te worden en ik zag zijn dagboek”, zegt zijn vriend en medewerker Havana Laffitte. “Ik heb (toen) voorgesteld om samen een project te doen.”
“Hij had twee hele grote, vernietigde dagboeken”, zegt Davide’s moeder, fotograaf Francesca Sorrenti. ‘Ze waren niet privé. Als er vrienden langskwamen, gingen ze er doorheen. Ze waren grotendeels gebaseerd op zijn vriendschappen.’ Davide werd geboren met een zeldzame bloedziekte, thalassemie genaamd, en stierf in 1997 op 20-jarige leeftijd; Zijn dagboeken spreken daardoor op unieke wijze over hoe hij de wereld zag en ermee omging, en belichamen dezelfde energie die Sorrenti en anderen zich op het scherm herinneren (‘Hij was een jeugddelinquente engel’, zegt ze liefdevol). Nu worden de tijdschriften gepubliceerd, te beginnen met Davide Sorrenti Journals: Deel 01 1994-1995onder redactie van zijn moeder en uitgegeven door Idea, met wie ze drie andere boeken over Davide’s werk heeft gepubliceerd.
“We hebben het eerste boek vrijwel direct na de documentaire gemaakt”, vervolgt Sorrenti. “We waren zo verbaasd door het volgende en het aantal mensen dat kwam (naar de vertoningen) was ongelooflijk. In New York deden we drie shows en bij de eerste was er een enorme storm die New York overspoelde – het theater zat vol. Ik denk: ‘David, waar komt dit allemaal vandaan?’. Op Dover Street Market (voor de boekpresentatie) verwachtte ik 40-40 shows en wel 40 jaar kinderen.” Hoewel uittreksels uit de tijdschriften verschenen in de vorige boeken – ArgueSKE 1994-1997 (2019), Polaroids uit 2020 en My Beautyfull Lyfe (2022) – is dit nieuwe deel misschien wel het meest persoonlijke, en toont het de beeldtaal die de fotograaf toepaste op degenen die zijn kring binnenkwamen en de aantekeningen daarbij.
Deel 01 is gevuld met fotocollages, contactvellen, photobooth-strips, schetsen, stickers, tijdschriftpagina’s en krabbels, aangevuld met teksten van degenen die hem kenden. “Davide was een kunstenaar – hij kon tekenen en schilderen. Natuurlijk was hij een graffitischrijver. De dagboeken waren iets dat hij zijn broer zag doen – ik denk dat Mario degene was die hem inspireerde om te beginnen”, zegt Sorrenti, reflecterend op de connectie tussen Davide en zijn oudere broer, de fotograaf. Mario Sorenti (zijn zus Vanina is ook modefotograaf).
“Het was gewoon de manier waarop zijn hersenen werkten. Wat hij ook deed, het kwam samen met zijn dagelijkse leven in zijn dagboek terecht”, voegt ze eraan toe. ‘Er was geen rijm of reden. Ik herinner me dat ik hem ooit dingen achterin het boek zag doen en niet voorin.’ De pagina’s van het boek, die uiteraard zijn interesses weerspiegelen, passen als een klassiek dagboek bij verschillende delen van zijn leven. Voor Davide betekende dit de hoofdtekst van een tijdschrift met Sorrenti, met de hand ‘Portrait of Mommy (Interview)’ erop geschreven, evenals een vroege shoot met zijn vriend Ryan Jackalone op een skateboard in een pak. “Dit was het begin van zijn liefde voor fotografie. In dit boek is iedereen heel jong, en in het volgende boek worden ze ouder. Het hoogtepunt van dit boek is dat er een bepaalde jeugd aan de hand is. Het zijn kinderen.”
Op een van de slotpagina’s van het tijdschrift staat een horoscoop voor Kreeft, gescheurd uit een exemplaar van Vogue (Davids verjaardag is 9 juli). “Het is belangrijk om deze maand extra aandacht te besteden aan gezondheid en welzijn. Een vermoeide en chagrijnige Kreeft kan verwoestend zelfsaboterend zijn, dus zorg ervoor dat je een schoonheidsslaapje krijgt”, staat er te lezen. “Vermijd situaties of mensen die je emoties en energie wegnemen. Door nu voor jezelf te zorgen, kun je je dromen waarmaken.” Het klinkt bijna als een waarschuwing of een herinnering, maar de aanwezigheid ervan benadrukt ook de verbondenheid van de familie. “Mijn hele huis is water”, zegt Sorrenti enthousiast. “Mario is een Schorpioen, ik ben een Schorpioen. Vanina is een Vissen, mijn man is een Vissen… Vroeger zeiden we ‘het huis met stromend water’.”
Davide Sorrenti Journals: jaargang 01 1994–1995 wordt uitgegeven door Idea en is nu verkrijgbaar.
