Of het nu in het gezelschap was van supersterren Rajinikanth en Kamal Haasan – of in zeldzame gevallen met beiden samen – onder meer de houding van Saravanan viel op, herinnert N Sathiya Moorthy zich.
FOTO: Rajinikanth en Kamal Haasan. Foto: Met dank aan AVM Productions en AVM Studios/Instagram
Kortom, God is ermee opgehouden mensen zoals Hij te maken.
Saravanan Surya Mani, beter bekend als AVM Saravanan, overleed slechts een dag na zijn 86e verjaardag aan ouderdomskwalen in Chennai op 4 december. Hij was in alle opzichten een ‘zachtaardige kolos’ in de schitterende filmwereld, dit is de Tamil-film.
Totdat hij zich een paar jaar geleden terugtrok uit het openbare leven, viel Saravanan op in elke menigte, in elk gezelschap, en letterlijk.
Hij was lang en zijn scherpe ogen waakten over alles wat hij in een grote menigte kon zien.
Hoewel hij aandacht schonk aan de man die voor hem stond en meer dan beleefdheden uitwisselde, dwaalden zijn diepliggende ogen mogelijk zo nu en dan af om een glimp op te vangen van mannen en gebeurtenissen om hem heen.
Maar het was natuurlijk en vanzelfsprekend voor hem, niet gecultiveerd of zorgvuldig vervaardigd.
Zozeer zelfs, of het nu in het gezelschap was van supersterren Rajinikanth en Kamal Haasan – of in zeldzame gevallen met beiden samen, onder andere – Saravanans houding zou opvallen.
Zijn vriendelijkheid contrasteerde met de luide houding van de jongere generatie in een industrie die niet langer tot zijn generatie filmproducenten behoort, die elke roepie die ze uitgaven evenveel telden als elke roepie die door de kassa kietelde.
FOTO: AV Meiyappan. Foto: Met dank aan AVM Productions en AVM Studios/Instagram
Altijd gezien in wit-op-wit, broeken en overhemden met halve mouwen, met een lichtgevend religieus vermiljoen teken op zijn voorhoofd, werden zijn eenvoud en kalme uiterlijk niet gecultiveerd maar geërfd.
Zijn overleden vader AV Meiyappan, die tot de ijverige Nattu Kottai Chettiar-gemeenschap behoorde, behoorde tot een generatie toegewijde filmmakers en studio-eigenaren van zijn generatie, waaronder ‘Gemini’ SS Vasan en Nagi Reddy van Vijaya-Vauhini Studios, ooit de grootste filmstudio in Azië – nu een reeks gebouwen die niets met de industrie te maken hebben.
Het is niet zo dat ze alle drie, en veel andere filmmakers en studio-eigenaren van die generatie, in het wit gekleed waren.
Hun zakelijke praktijken waren net zo puur als hun uiterlijk en kleding.
Problemen met niet-betaling deden zich in die generatie zelden voor, en zelfs niet bij Saravanan.
Saravanan realiseerde zich dat de industrie te opzichtig was geworden en waarvan de financiën onhoudbaar waren, en had de moed om te verklaren dat AVM zich terugtrok uit de filmproductie, althans voorlopig.
Op aandringen van vrienden begon AVM, met het onmiskenbare ‘Globe’-logo, om hun films maar ook bedrijfsethiek te promoten in een sector waar ethiek zijn waarde en betekenis heeft verloren, televisieseries te produceren – waar ze meesters waren over wat er werd gemaakt en wat betaalbaar was en als financieel rendement kon worden verwacht.
Zelfs hier zijn de zakelijke normen nog steeds onbekend, maar AVM heeft, onder het vader-zoonduo, hun sociale, culturele en zakelijke waarden behouden waar anderen van kunnen leren, maar die ze zelf moeilijk kunnen uitproberen.
FOTO: Amala en Kamal Haasan binnen Tussen Thirandhadhu Kadhavu. Foto: Met dank aan AVM Productions en AVM Studios/Instagram
Net zoals het verhaal van de AVM-opvolging niet kon beginnen bij vader AV Meyiyappan, kan het ook niet doorgaan zonder Saravanan nog meer te noemen.
Het AVM Heritage Museum, samengesteld door de twee kleindochters van Saravanan, is een van de zeldzaamste en brutaalste pogingen.
In een tijd waarin filmstudio’s en films die eigendom zijn van studio’s overal om hen heen een natuurlijke dood sterven, heeft (alleen) de jongere generatie van de AVM-familie blijk gegeven van deze avontuurlijkheid die niet alleen tot doel heeft het bedrijf in stand te houden, maar ook uit te breiden en te diversifiëren.
Ja, het museum is geen zakelijke onderneming in de zin van het woord.
Beiden zijn directeur van het familiebedrijf en daarnaast ook creatief directeur van de studio’s. En ze hadden de zegeningen en begeleiding van de stille innovator genaamd AVM Saravanan en zijn zoon MS Guhan. Beiden beseften dat ze met de tijd mee moesten gaan en dat de jongere generatie het meest geschikt was om de transformatie voorwaarts te zien.
Het museum is dus symbolisch en emblematisch voor wat je kunt verwachten – want zelfs een erfgoedinstelling als de AVM kan terugkeren naar hun roots, hun oude reputatie opnieuw uitvinden en herstellen.
Het zal niet gemakkelijk zijn, maar het is een indicatie dat het AVM-verhaal niet zo abrupt zal eindigen als in het geval van andere grote namen in de Tamil-industrie, waaronder de Gemini van SS Vasan. Chandralekha roem en Vijaya-Vauhini, wiens handelsmerk zelf een visitekaartje was.
FOTO: Sivaji Ganesan en Sowcar Janaki in Uyarndha Manithan. Foto: Met dank aan AVM Productions en AVM Studios/Instagram
Voor niet-ingewijden maakte AVM, net als andere grote ticketproducenten uit die tijd, Hindi-films met enkele van de stralende sterren uit het verleden.
Saravanan, geboren in 1940, trad op 19-jarige leeftijd toe tot het familiebedrijf en maakte ook deel uit van AVM’s voortdurende uitstapjes naar de Hindi- en Telugu-industrie voordat hij genoegen nam met de inheemse Tamil-cinema.
Hij leerde de kunst van filmproductie, in tegenstelling tot filmmaken, aan de voeten van zijn vader, die tot op zekere hoogte ook zelf filmmaker/regisseur was. Saravanan koos voor de zakelijke kant en dit kan ook een van de redenen zijn waarom AVM heeft overleefd en doorgaat in tegenstelling tot hedendaagse en latere uitvindingen.
Stel je een tijdperk voor vóór de werkdagen van Saravanan, toen Meiyappan, die hun distributeur, A Perumal Mudaliar of National Pictures, financierde om een film te produceren waarvan laatstgenoemde ervan overtuigd was dat deze de geschiedenis van de Tamil-cinema zou herschrijven.
Nadat de film tot op ongeveer 2.000 meter hoogte was opgenomen, zag Meiyappan de biezen en verklaarde dat de film niet zou worden vertoond omdat het jonge, nieuwe gezicht van een held er uitgehongerd uitzag.
Meiyappan schrapte het project niet, maar het deel dat al was opgenomen betaalde de acteur en gaf de eenheid nog eens zes maanden zodat hij goed kon eten en zijn lichaamsbouw kon verbeteren. Zo ontstond het sociale drama, Parasakthi(1952), een van de groten aller tijden – en tevens acteur, beter bekend als Sivaji Ganesan, Thespian.
Sivaji Ganesan verscheen feitelijk in nog acht films voor de AVM-banner. Het bevat zijn historische 125e film Uyarndha Manithan (1968), een familiedrama. Er werd gezegd dat de Thespian het zo wilde en Meiyappan benaderde – en niet andersom, zoals nu de ongezonde norm is geworden.
De religieus en politiek gevoelige dialogen van de hedendaagse Tamil Nadu-hoofdminister M. Karunanidhi zouden afgekeurd zijn door de hedendaagse Hindutva-groepen, maar zelfs in die tijd kent het land zijn eigen critici die verder gaan dan de opkomende gedrukte media.
Er werd een gezamenlijke inspanning geleverd om zelfs Meiyappan en de AVM met hetzelfde zwarte penseel te schilderen waarmee critici Karunanidhi schilderden, een volgeling van ‘Periyar’ EV Ramaswami Naicker en zijn ‘anti-God, anti-hindoeïstische’ sociaal-politieke filosofie.
Maar vóór Karunanidhi en ParasakthiDe AVM had samengewerkt met een andere ster van de Dravidische beweging, CN Annadurai. AVM’s Velaikari En Nallathambi (beide 1949) werd gevolgd door Oru Iravu (1951).
Meiyappan en AVM doorstonden de storm.
Het demonstreerde ook hun tegenslag en hun vastberadenheid om tegenslagen het hoofd te bieden en erin te groeien zonder ook maar een centimeter toe te geven.
Deze beelden strekken zich uit tot hun omgang met filmmakers, acteurs en zakenpartners zoals distributeurs en exposanten.
‘Stoer en eerlijk’ is de naam die bij het merk AVM hoorde en Saravanan droeg de vlag hoog maar zonder enig geluid te maken.
FOTO: Kamal Haasan in Kalathoor Kannamma. Foto: Met dank aan AVM Productions en AVM Studios/Instagram
Het werd een ander onderliggend principe van AVM, dat in alle sectoren bekend werd, samen met hun ‘schone’ imago en burgerlijk gedrag.
Zozeer zelfs dat Saravanan besloot de grillige MG Ramachandran (MGR) te casten, destijds de regerende superster van de Tamil-kassa met een enorme aanhang die ook diende als de toegewijde kaders van de onverdeelde DMK-partij, net zoals de producenten gezien wilden worden als de gelukkige man.
Maar het was de ander die meer meegaand was als ze samen fotografeerden Anbe Vaa (1966), opgenomen in Shimla en Ooty – het eerste AVM-product dat in kleur werd opgenomen.
Zozeer zelfs dat toen regisseur AC Thrilokchander de ‘suggestie’ van MGR om de climax te veranderen afkeurde en wilde dat zijn origineel bleef bestaan, de superster eenvoudigweg toestemde. Zijn reputatie was anders.
De film was, om een eigentijdse uitdrukking te gebruiken, een superhit.
Het waren niet alleen MGR en Sivaji Ganesan, zelfs de supersterren van de volgende generatie, namelijk Rajinikanth en Kamal Haasan, wiens onvergetelijke samenwerking met AVM en Saravanan de hunne was. Het is een oud verhaal waar Kamal, zoals het toeval wil, als kindartiest zijn filmtanden in sneed Kalathoor Kannamma (1960).
AFBEELDING: Kamal Haasan en Radhika binnen Per Sollum Pillai.
Trouw aan zijn reputatie verving Meiyappan de drukste kinderartiesten van die tijd, Daisy Rani, nadat ze haar opnamescènes had gedumpt en haar had vervangen door het onschuldig ogende, frisse gezicht van Kamal. Hij liet ook een ‘gebedslied’ zingen door MS Rajswari voor het kind Kamal, Ammavum Neeye, Appavum Neeyeinbegrepen tegen elke prijs.
Vijfenzestig jaar later is het nog steeds een zeer populair lied, vooral onder vrouwen. En een jonge Saravanan maakte daar deel van uit.
Op die manier ging de samenwerking tussen Kamal en AVM verder dan zijn kindrollen.
Als mannelijke acteur trad Kamal op Sakalakala Vallavan (1982), een grote grover, gevolgd door Thoongathey Thambi Thoongathe, Uyarndha Ullam En Per Sollum Pillai.
PIC: Sridevi en Rajnikanth in Pokkiri-koning.
Dat is waar, ja, K Balachander, kampioen van Tamil-personages en fans uit de middenklasse, die Rajinikanth introduceerde in een cameo-rol in Apoorva Ragangal (1975). Na een paar films brak Rajini echt door in de AVM’s Muratukaalai (1980), wat hem uiteindelijk naar een superster katapulteerde.
En als superster trad hij op Sivaji: De baas voor AVM (2007), een film van de beroemde grandioze filmmaker S Shankar, in 2007.
Tussendoor had het duo samengewerkt Pokkiri-koning (1982) en Meneer Bharat (1986), behalve Raja Chinna Roja, Nallavanukku Nallavan en Ejaman.
Rajini’s Sivaji werd gevolgd door nog een film, en toen Ayaan (2009), met acteur Suriya van de derde generatie in de hoofdrol, toont Sarvanans vermogen om de kloof tussen generaties te overbruggen die zichtbaarder en duidelijker is.
Daarna keerde AVM terug in de Telugu-industrie met drie films, gevolgd door hun 175e Tamil-film, Idhuvum Kadandhu Pogum (2014).
Elf jaar later moeten ze in 2025 nog een film produceren.
FOTO: Kamal Haanan Hanaan MS Guhan en Granddaugna Guhan. Foto: Met dank aan AVM Productions en AVM Studios/Instagram
Saravanan was de derde van drie zonen. Het bleek dat de leiding van de familiesteun op zijn schouders viel nadat vader Meiyappan in 1979 overleed.
MS Guhan is succesvol. De AVM-clan, zei Arna.
Ze beginnen met wat hun overgrootvader had opgebouwd en wat hun grootvader Saravanan de afgelopen decennia had gekoesterd: de waardigheid en het fatsoen van de filmproducent wiens naam nooit betrokken is geweest bij enige controverse, zakelijk of persoonlijk.
Dan zijn er strenge ethiek- en bedrijfsregels die hij koesterde en beschermde, samen met het familiemotto om zich niet te laten intimideren door supersterren.
Saravanan heeft het allemaal in zijn eigen persoon geïnstitutionaliseerd, ook door moeilijke omstandigheden, in en voor de industrie. Hij liet een erfenis achter die moeilijk te evenaren is, maar niet iets dat niet voortgezet kon worden, gezien het DNA en de genen van de AVM in jou.
Foto’s samengesteld door Satish Bodas/Rediff
