Door Robert Scucci
| Uitgegeven
Het ergste dat je als kind kunt leren, is dat de Kerstman niet echt is, en dat is het soort openbaring waardoor je je ouders, die ook de tandenfee zijn, nooit meer wilt vertrouwen. Het enige wat erger is, is Willie T. Soke van Billy Bob Thornton tegenkomen, een gewelddadig dronken kerstman in het winkelcentrum die toevallig ook een oplichter en expert op het gebied van kluisjes is, terwijl hij niet midden in een stunt betrapt wordt die zijn vaardigheden in 2003 aantast. Slechte Sinterklaas. Aangezien ik de film niet meer heb gezien sinds ik 15 jaar oud was, toen mijn puberale humor vaak de overhand kreeg, ben ik blij te kunnen zeggen dat ik niet een beetje volwassen ben geworden, omdat Slechte Sinterklaas Houdt beter stand dan ik ooit had gedacht.
Of er is het minder waarschijnlijke scenario dat mijn gevoel voor humor als 15-jarige verfijnder was dan ik dacht, en dat het kijken naar de film als volwassene werkt omdat hij absoluut zijn R-rating verdiende en ik nu deel uitmaak van het beoogde publiek. De waarheid ligt waarschijnlijk ergens tussenin. Slechte Sinterklaas is het soort film waarvan je ouders niet willen dat je hem ziet, maar waarvan je weet dat je hem toch wel wilt zien. Ondertussen kun je degenen in de andere kamer horen kraken, niet wetende dat je al bij een bezichtiging bent geweest, omdat ze niet thuis waren.
Het mooiste uur van Billy Bob Thornton
Dat weet ik goed Billy Bob Thornton is een bekroonde A-lister die bekend staat om zijn doordachte, dramatische optredens, maar wanneer hij de taak krijgt om de meest vulgaire versie van zichzelf te zijn voor een griezelige vakantiefilm, gaat hij all-in als Willie T. Soke, een wandelende ramp die zich voordoet als een vrolijke kerstman in het winkelcentrum, die alleen de taak op zich neemt om de buit van het winkelcentrum te breken en aan het einde van de buit van het seizoen te verdwijnen.
Samen met zijn langdurige handlanger, Marcus Skidmore (Tony Cox), zweert Willie met pensioen te gaan en legaal te worden. Marcus weet dat Willie tussen de seizoenen door niet voor zichzelf kan zorgen en vatbaar is voor geweld, dus hij denkt dat hij het jaar daarop terug zal komen voor een andere baan, en dat is precies wat er gebeurt.
Erger nog door slijtage na een reeks dronken incidenten in Florida, verzamelen Willie en Marcus zich in Phoenix voor een nieuw langdurig gevecht. Ze maken kennis met Bob Chipeska (John Ritter), een algemeen directeur van een winkelcentrum die een schone vakantieperiode wil, en gaan meteen op het verkeerde been nadat Willie zich iets te op zijn gemak voelt in de kleedkamer van het warenhuis met een reeks vrouwelijke vrijers. Het hoofd van de beveiliging van het winkelcentrum, Gin Slagel (Bernie Mac), is verrassend cool over Willie’s gedrag, maar hij houdt hem de hele film op de achtergrond in de gaten.
Thurman Merman komt binnen
Cynisch fietst Willie door de feestdagen en ontmoet uiteindelijk Thurman Merman (Brett Kelly), een sociaal onhandige jongen met overgewicht die vaak wordt gepest. Als hij hoort dat de ouders van Thurman afwezig zijn en dat hij alleen in een landhuis woont met zijn seniele grootmoeder, neemt Willie de taak op zich om bij hem in te trekken. Thurman is net zo gezond als elke naïeve preteen die nog steeds in de Kerstman gelooft, en hij vormt de perfecte tegenhanger voor Willie, van wie we op dit moment niet eens zeker weten of hij een hart heeft.
Naarmate hun vriendschap zich ontwikkelt, als je het zo wilt noemen, wordt Willie onbedoeld de mentor van het kind, waardoor hij waardevolle lessen leert over het opkomen voor zichzelf en het herkennen van zijn eigenwaarde. Thurman komt terug door voortdurend aan te bieden sandwiches voor hem te maken, omdat hij denkt dat een goede gastheer dat doet.
Tussen broekplasincidenten en dronken uitbarstingen in het winkelcentrum door, raakt Willie een relatie met Sue (Lauren Graham), een vrouw wiens kerstmanfetisj haar verblindt voor hoe vreselijk hij is. Sue en Willie beginnen lelijk te botsen om hun lagere verlangens te bevredigen, maar uiteindelijk fungeren ze als de facto ouders van Thurman, die niemand heeft om de feestdagen mee te vieren. Ondertussen escaleren de zaken in het winkelcentrum en door Gins onderzoek achter de schermen komt hij midden in de overval van Willie en Marcus terecht, en hij wil meedoen aan de actie.
Vulgair met een hart van goud
Hoe wreed het gedrag van Willie ook is Slechte Sinterklaashij is niet geheel harteloos. Hij heeft absoluut een heldenboog, maar die is niet netjes of gezond. Het is meer dan rommelig. Hij is vastbesloten zijn dievenlevensstijl op te geven, maar blijft in een spiraal terechtkomen en je kunt zien dat hij legaal wil gaan, maar in zijn huidige staat niet bij machte is om dat te doen. Thurman, naïef als hij is, is verrassend scherp in zijn kritiek wanneer hij besluit iets te zeggen, en zijn niet aflatende vriendelijkheid wordt het duwtje dat Willie helpt een nieuwe bladzijde om te slaan, ook al beseft hij het nog niet.
Voor een film waarin de Kerstman tegen de bewaker van het winkelcentrum schreeuwt over zijn verdomde stok: Slechte Sinterklaas is verrassend gezond als je de vulgariteit negeert en naar de kern van het verhaal kijkt. Ik zeg dit niet als een veroordeling van vulgariteit, maar als een viering ervan. Het is echter een moeilijke lijn om te bewandelen Slechte Sinterklaas maakt het zo moeiteloos dat het bijna als familie voelt Kerstfilm. Laat het uw kinderen alleen zien als ze ouder zijn, want als ze een dialoog op school herhalen, krijgt u zeker een telefoontje van de directeur.
Slechte Sinterklaas streamen op Max. Zijn opvolger, Slechte Kerstman 2 staat ook op het podium, maar afgezien van de scènes van Billy Bob Thornton is het een veel zwakkere film. Als je verwacht dat het vervolg op hetzelfde niveau zal presteren, zul je niet veel missen als je het overslaat.
