Rouwobjecten uit het Victoriaanse tijdperk uit de collectie van het V&A
Uit de archieven van het Londense V&A Museum, een selectie voorwerpen die door Victoriaanse rouwenden werden gebruikt om overleden dierbaren te herdenken en hulde te brengen, waaronder sieraden van mensenhaar, zwarte jurken, gitzwarte sieraden, rouwkaarten en postmortale fotografie. De Victoriaanse mode werd sterk beïnvloed door koningin Victoria, die decennialang rouwde om de dood van haar man begin een trend in Groot-Brittannië (meer hier):
Victoria’s verdriet was niet alleen persoonlijk, maar trof het hele land. Haar strikte naleving van rouwkleding en sieraden zette de toon voor het tijdperk. Tot ongeveer 1880 bepaalde zij dat aan het hof alleen rouwsieraden mochten worden gedragen. De toewijding van de koningin aan de rouw creëerde wat wordt beschreven als de ‘cultus van de rouw’, waarin maatschappelijke conventies, mode en het dagelijks leven doordrenkt waren met de plechtigheid van verlies.
Tijdens het Victoriaanse tijdperk werden rouwsieraden omgevormd tot sentimentele penningen voor de overledene, met symbolen als wilgen, engelen, wolken en initialen. Vrouwen volgden strikt de kledingvoorschriften voor rouw en droegen zwart tijdens de eerste fase van “diepe rouw”, die twee tot drie jaar duurde, en gingen later over op donkerdere kleuren. Het was gebruikelijk om het haar van de overledene te verwerken met materialen als jet, vulcaniet en guttapercha. Wit email symboliseerde de dood van een ongehuwde vrouw of een kind, terwijl parels kinderen vertegenwoordigden, wat tranen betekende. Turkoois bracht het gevoel van ‘aan je denken’ over, en rijke families versierden rouwsieraden met edelstenen voor hun dierbaren.
A+ voor de curatoren in de video die de modetaak begrepen bij het presenteren van deze objecten.
Ik hou ook van elke gelegenheid om een van mijn favoriete Victoriaanse zinnen te delen: “heb morbs”wat wordt gedefinieerd als het zich in een staat van tijdelijke melancholie bevinden. (via kolossaal)
