Hoe de vreemdste nieuwe huurmoordenaarthriller uit 2025 een tv-legende een tweede leven gaf

Vóór de waanzinnige strijd om de volgende grote IP-franchise bleven dingen die in Hollywood werden weggegooid vaak begraven. Bryan Fuller weet het beter dan de meesten: de geest achter zulke briljante en kortstondige series als Hannibal, Madeliefjes duwenEn Dood zoals ikFuller is geen onbekende in het opnieuw beginnen nadat een veelbelovende (zij het misleidende) show de bijl krijgt. Die cyclus van annulering en wedergeboorte is een van de thema’s die zijn decennia in het bedrijf hebben gedefinieerd, en dat is wat hem maakt Stof konijntje — zijn eerste speelfilm, herrezen uit de as van een ander vergeten tv-programma – zo’n geïnspireerde spil.

“Het was een verhaal bij Fantastische verhalen waar Steven Spielberg van hield”, zegt Fuller Omgekeerdverwijzend naar de kortstondige Apple TV-anthologie. “Het was leuk om je magische maanstof op het verhaal te hebben. Maar het kreeg op geen enkele manier grip bij de studio of het netwerk, dus ik dacht: ‘Oké, in plaats van dit voor de zevende keer op te blazen, wat dacht je ervan om het gewoon terug te nemen en er een film van te maken?’

Fuller is een titaan van het kleine scherm en een fervent filmstudent, maar tot Stof konijntjehij had nog nooit iets voor film geregisseerd. Hoewel bekend en geliefd om zijn high-conceptideeën, was het uitgangspunt hier gewoon ‘verteerbaar’ genoeg om als zijn speelfilmdebuut te werken: ‘Het voelde niet alsof het een te grote hap was om te stikken, dat ik het gevoel had dat ik er mijn armen omheen kon slaan op een manier dat ik mezelf niet op een mislukking voorbereidde.’

Stof konijntje volgt de avonturen van een jong meisje dat een huurmoordenaar inhuurt om het monster onder haar bed te doden nadat haar ouders door het wezen zijn verteerd. Het is een heerlijk eenvoudig en zelfs op zichzelf staand verhaal, maar Fuller weet precies hoe hij er een moet maken Stof konijntje voel me geweldig. Gefilmd in Boedapest onder strikte budgetbeperkingen, beschikt de film over het sierlijke decorontwerp en ingewikkelde actiescènes die je in een veel duurdere film zou aantreffen. Het is het enige dat Fuller de parameters van een ander medium test. “Ik kon de camera op zo’n manier bedienen dat ik ervan kon genieten om voor het eerst een regisseur te zijn”, vervolgt Fuller. Opnamen maken met verdeelde dioptrieën en een ultrabreed beeldformaat – het breedste sindsdien Napoleon in 1917 – zijn slechts enkele van de manieren waarop Fuller zich achter de camera kon buigen.

Fuller toont ook zijn liefde voor de Franse cinema van de jaren 60, citeert Stad van de verloren kinderen En Amélie als grote invloeden. Hij heeft zich altijd aangetrokken gevoeld tot de eigenzinnige karakters in die films; gedwongen om naar voren te leunen in plaats van weg te kijken. Je kunt hetzelfde gevoel van nieuwsgierigheid voelen Stof konijntje. Delicate stijl maakt plaats voor meeslepende inhoud terwijl dit verwrongen avontuur zich ontvouwt: zelfs nadat hij tientallen jaren zijn esthetiek elders heeft aangescherpt, voelt het alsof de filmmaker herboren is op het grote scherm.

Een late hereniging

Stof konijntje is tegelijk een eerbetoon aan en een ondermijning van het werk waarvoor Fuller het meest bekend is. Toespelingen op de gril van Madeliefjes duwende stille complotten van Hannibalof het gesprek tussen geloof en twijfel i Amerikaanse goden ze bestaan ​​allemaal naast elkaar in één verhaal. Dat al die shows in een of andere vorm voortijdig ten einde zijn gekomen Stof konijntje des te bevredigender. Het voelt als de collectieve troostprijs voor jaren van geannuleerde, door Fuller geproduceerde shows, omdat de regisseur zich hierdoor kon herenigen met oude medewerkers van John Washak – die kort aan een film werkte. Madeliefjes duwen vervolgtekenfilm voordat hij het titulaire konijn van de film ontwierp – voor Hannibal zelf, Mads Mikkelsen.

“Het voelde alsof er geen tijd verloren ging”, zegt Fuller over hun hereniging. “Het was een veel intiemere ervaring dan we gewend waren Hannibal. Ik heb het gevoel dat er een broederschap in zat. Ik heb me nog nooit zo verzorgd gevoeld door een acteur.”

Ondanks hun tien jaar durende vriendschap, Stof konijntje is pas het tweede project waaraan Fuller en Mikkelsen hebben samengewerkt, en een uitstekende kans voor elk van hen. Het paar werkte drie seizoenen samen Hannibalmaar Fuller leidde de show en regisseerde niet: “Ik kreeg niet zo’n intieme ervaring met de cast als in een film.” Stof konijntje gaf hen de kans om een ​​nieuw aspect van hun creatieve partnerschap te verkennen. Hij bood de acteur ook een rol aan “waarin het publiek iets meer van de Mads kon zien die ik als persoon ken.”

“Ik beschouw ze niet als goed of slecht”, zegt Mikkelsen Omgekeerd van zijn meest herkenbare karakters. ‘Ik bedoel, als het goed geschreven is, krijg je beide kanten van de medaille. En dat is waar Bryan mee te maken heeft.’

“De meeste van deze schurken staan ​​zo ver verwijderd van wie hij is”, voegt Fuller toe. Hij wilde de wereld graag “een persoon laten zien die geestig en brutaal, charmant en jongensachtig is op een manier die Hannibal helemaal niet is” – en misschien meer onthullen over hoe Mikkelsen zijn werk benadert.

De naamloze huurmoordenaar van Mikkelsen voelt zeker als een unieke toevoeging aan de filmografie van de acteur, al was het maar omdat hij zo moeilijk vast te pinnen is. Complete- en kostuumontwerper Olivier Bériot liet geen middel onbeproefd bij het creëren van zijn eclectische look: “Op een gegeven moment is hij een soort Don Knotts uit Zestig bedrijf. Op een ander moment is hij Paul Newman in casual kleding.” De regisseur wilde ook een beroep doen op Bruce Lee en zijn iconische gele trainingspak, maar met zijn eigen persoonlijke draai. Bériot kleedde Mikkelsen in een pak van een van Fullers favoriete ontwerpers, Grace Wales Bonner, om de look compleet te maken.

“Ik herinner me dat Mads binnenkwam en hij de verschillende outfits aan het passen was en hij zei: ‘Ik weet niet wie deze man is… Het lijkt erop dat een ander personage al deze outfits zou dragen'”, herinnert Fuller zich. En op een bepaald niveau is dat het punt: we kennen de naam van zijn personage niet, laat staan ​​zijn ware bedoelingen. Hij is stoer en kneedbaar, maar voor Aurora, het kleine meisje dat hem vraagt ​​het monster onder haar bed te doden, is hij ook betrouwbaar.

Fuller is synoniem geworden voor ongebruikelijke avontuurlijke remixen op het kleine scherm Stof konijntje kwam grotendeels op dezelfde manier tot stand. Hij pitchte de film voor het eerst voor Mikkelsen tijdens de première van Rogue One: een Star Wars-verhaal. Sophie Sloan – de Schotse actrice die Aurora speelt – ontwikkelde haar Amerikaanse accent door naar TikToks te kijken. Hij kreeg ook een “sweetheart deal” van Legacy Effects, het productiehuis achter shows als Skelet bemanning En Buitenaards wezen: aardeom het titulaire konijn te ontwerpen.

“De geweldige mensen bij Legacy, die monsters bouwen voor zoveel films, waren vrienden”, legt Fuller uit. “En ik dacht: ‘We kunnen je niet echt betalen, maar we hebben dit monster.’ En ze zeggen: ‘We komen er wel uit. Maak je geen zorgen over hoeveel het kost. ”

De enorme pop (die Fuller omschrijft als “deels Highland Cow, deels nijlpaard, deels piranha en helemaal konijn”) was essentieel om de cast onder te dompelen in een waar vecht-of-vluchtscenario – althans voor sommige van de cast. “Een van mijn favoriete filmdagen was toen het monster arriveerde en we Sophie mochten laten zien, en ze was helemaal niet bang”, herinnert Fuller zich. “Ze bleef maar zeggen hoe schattig hij was – en gezien de aard van haar relatie met het monster en het verhaal leek het zowel lief als gepast.”

Het beste van twee werelden

Fullers eerste film is geweldig, en als hij zijn zin krijgt, zal het niet zijn laatste zijn – maar verwacht niet dat hij de tv helemaal zal opgeven. Hij heeft een pitch voor nog een seizoen vrij Madeliefjes duwen klaar om te gaan, en heeft nog steeds veel tijd te danken aan het ontwikkelen van andere shows. “Als showrunner had ik veel contact met de afdelingshoofden, en de esthetiek was zeer op maat gemaakt”, zegt Fuller. “Showrunning bereidde me voor op regisseren op een manier waarbij ik het gevoel heb dat ik ideeën mocht overbrengen, (maar) regisseren is een veel intiemere ervaring dan showrunning, omdat je altijd in een productievergadering zit of bezig bent met het redigeren of herschrijven.”

Toch zijn er enkele zaken waar de naderende ontvangst op wijst Stof konijntjewaar de televisie hem niet op kon voorbereiden. Hij voelt een soort ‘dysmorfie’ terwijl hij wacht op de officiële première van de film: vergeleken met de onvermijdelijkheid van televisie, waar ‘je weet dat mensen ernaar gaan kijken omdat het gratis is in hun huiskamer’, is het maken van een film en hopen dat het publiek ervoor kiest om mee te doen een veel engere ervaring.

nog steeds, Stof konijntje heeft de deuren geopend voor een nieuw soort verhalen vertellen voor Fuller, en hij wordt er als een vis in het water in meegenomen. De film is absoluut het soort dat je op een groot scherm ziet, waarbij de perverse spanning van een Amblin-verhaal wordt gecombineerd met de decadente beelden van een ouder Frans meesterwerk. “Ik denk dat sommige mensen het zullen zien als een soort popcornthriller”, zegt Fuller. “Maar de secundaire bedoeling is dat mensen een platform hebben om over hun eigen monsters te praten – als het ware hun eigen hondsdolle konijnen.”

Stof konijntje draait vanaf 12 december in de bioscoop.