Stanfords sterreporter gaat in op de ‘met geld doordrenkte’ startup-cultuur van Silicon Valley

Theo Baker is echt een uitschieter.

Terwijl de journalistiek als hoofdvak al jaren te maken heeft met dalende inschrijvingen en dat zelfs nog steeds doet de val Van sommige scholen in totaal heeft Baker, een senior aan de Stanford University, de ouderwetse onderzoeksrapportage verdubbeld, en dat werpt spectaculair vruchten af.

Baker haalde voor het eerst de krantenkoppen als eerstejaarsstudent toen zijn berichtgeving voor The Stanford Daily leidde tot het aftreden van Stanford-president Marc Tessier-Lavigne. Nadat hij beschuldigingen van wangedrag bij onderzoek aan het licht had gebracht gedurende twintig jaar, merkte Baker – slechts een maand aan de universiteit – dat hij ‘anonieme brieven ontving, surveillances uitvoerde en vertrouwelijke bronnen opspoorde’. volgens zijn uitgever. Ondertussen probeerden bekwame advocaten zijn werk in diskrediet te brengen. Tegen het einde van het jaar had Tessier-Lavigne ontslag genomen en werd Baker de jongste ontvanger ooit van de George Polk Award, een van de meest prestigieuze onderscheidingen in de journalistiek.

Kort daarna wonnen Warner Bros en de beroemde producer Amy Pascal er een concurrerende veiling voor de filmrechten op zijn verhaal.

Maar als dat schandaal Baker op de kaart zou zetten, zou zijn aankomende boek zijn reputatie kunnen versterken als de zeldzame jonge journalist die bereid is de startup-machine van Silicon Valley uit te dagen.

‘How to Rule the World’, dat op 19 mei verschijnt – drie weken voordat hij afstudeert – belooft een explosieve kijk op hoe durfkapitalisten Stanford-studenten behandelen als ‘een koopwaar’, waarbij ze begunstigde studenten het hof maken met slushfondsen, lege vennootschappen, jachtfeesten en financieringsaanbiedingen voordat ze zelfs maar zakelijke ideeën hebben in hun zoektocht naar de volgende biljoen dollar.

“Ik zag in realtime hoe mijn collega’s leerden om bezuinigingen te doen en te werken met een enorme rijkdom aan mensen die hun talent wilden verzilveren”, zegt Baker, die volgende maand 21 wordt. Axios meldt. Gebaseerd op meer dan 250 interviews met studenten, CEO’s, VC’s, Nobelprijswinnaars en drie presidenten van Stanford, wil het boek onthullen wat Baker aan Axios beschrijft als een ‘rare, door geld doordrenkte subcultuur die zoveel invloed heeft op de rest van de wereld.’

Het is misschien een niet verrassende zet van iemand die is opgegroeid tussen topjournalisten. Zijn vader is Peter Baker, hoofdcorrespondent van het Witte Huis van de New York Times, en zijn moeder is Susan Glasser van The New Yorker. Terwijl zijn collega’s op jacht waren naar durfkapitaalfinanciering en startsalarissen van zes cijfers, bracht Baker zijn tweede jaar door met rapporteren en nam hij zijn eerste jaar vrij om te schrijven, inclusief twee maanden op de Yaddo-schrijversretraite.

Die keuze wordt nog opvallender tegen de achtergrond van de huidige strijd in de journalistiek. Terwijl traditionele journalistiekprogramma’s de lessen niet vullen en media-outfits geconfronteerd worden met schijnbaar meedogenloze ontslagen, vertegenwoordigt Baker iets dat zowel spannend als steeds ongebruikelijker wordt: een sterstudent die zijn carrière inzet voor verantwoorde journalistiek. Of hij een voorbode is van een hernieuwde interesse in onderzoeksjournalistiek valt nog te bezien, maar we vermoeden dat zijn boek de aandacht zal trekken van veel studenten – en het zal vrijwel zeker voor opschudding zorgen in Silicon Valley terwijl hij het doet.