Ga mee met Rivian’s race naar autonomie

De robot zwaaide door de cafetaria van Rivian’s kantoor in Palo Alto, waar de planken versierd waren met gekoelde koffie uit blik – totdat dat niet meer het geval was. Vijf minuten later duwde een man hem zachtjes uit de weg en de woorden “Ik zit vast” flitsten geel op het scherm van de arme droid.

Het was een ongunstige start Rivian’s ‘Autonomie- en AI-dag’ een showcase voor de plannen van het bedrijf om zijn voertuigen zelf te laten rijden. Rivian maakt de cafetariarobot niet en is niet verantwoordelijk voor de capaciteiten ervan, maar er zat een bekende boodschap in de zwakke punten: dit is moeilijk.

Uren later, toen ik in een R1S SUV uit 2025 reed tijdens mijn 15 minuten durende demo van Rivian’s nieuwe zelfbenoemde ‘Large Driving Model’, werd ik aan die boodschap herinnerd.

De elektrische auto uitgerust met geautomatiseerde rijsoftware reed mijzelf en twee Rivian-medewerkers op een wisselroute nabij de bedrijfscampus. Toen we langs het ingenieursbureau van Tesla gleden, zag ik een Model S voor ons liggen, die langzaam overging in het terrein van het rivaliserende bedrijf. Dat merkte de R1S uiteindelijk ook en remde hard, net voordat de medewerker van Rivian bijna tussenbeide kwam.

Tijdens mijn demorit was er daadwerkelijk een verbroken verbinding. De medewerker op de bestuurdersstoel nam het over toen we door een stuk weg met één rijstrook reden vanwege het snoeien van bomen. Kleinere dingen in het algemeen. Maar het was ook niet bepaald zeldzaam; Ik zag er meerdere andere demoritten wie had releases Ook.

De rest van de rit was goed genoeg voor software die nog niet klaar is voor verzending, vooral als je bedenkt dat Rivian zijn oude, op regels gebaseerde rijhulpsysteem heeft weggegooid en een end-to-end-aanpak heeft aangenomen – en dat is hoe Tesla Full Self-Driving (onder toezicht) ontwikkelde. Hij stopte bij stoplichten, nam bochten aan, remde voor verkeersdrempels, allemaal zonder geprogrammeerde regels die hem vertelden deze dingen te doen.

Een rustig aandachtspunt in 2021

Het oude systeem van Rivian “was allemaal erg deterministisch en het was allemaal erg gestructureerd”, zei CEO RJ Scaringe donderdag in een interview. “Alles wat het voertuig deed was het resultaat van een voorgeschreven controlestrategie, geschreven door mensen.”

Scaringe zei dat toen Rivian in 2021 op transformatoren gebaseerde AI van de grond zag komen, hij “stilletjes het team opnieuw samenvoegde en met een schone lei begon en zei: laten we ons zelfrijdende platform ontwerpen voor een op AI gerichte wereld.”

Na “veel tijd in de kelder” te hebben doorgebracht, lanceerde Rivian in 2024 de nieuwe basisbesturingssoftware op zijn tweede generatie R1-voertuigen, die Nvidia’s Orin-processors gebruiken.

Scaringe zei dat zijn bedrijf pas onlangs dramatische vooruitgang begon te zien ’toen de gegevens echt begonnen binnen te stromen’.

Rivian gokt erop dat het zijn Large Driving Model (LDM) zo snel kan trainen op wagenparkgegevens dat het het bedrijf in staat zal stellen om begin 2026 ‘Universal Hands-Free’ rijden uit te rollen. Dat betekent dat eigenaren van Rivian hun handen van het stuur kunnen halen op 5,5 miljoen kilometer aan wegen in de VS en Canada (zolang er geschilderde lijnen zijn). In de tweede helft van 2026 zal Rivian ‘point-to-point’ rijden toestaan, of de consumentenversie van de demo die we donderdag ontvingen.

De ‘eyes off’ naar ‘hands off’-uitdaging

Tegen het einde van 2026, nadat Rivian zijn kleinere, meer betaalbare R2 SUV’s begint te verschepen, zal het de Nvidia-chips laten vallen en die voertuigen uitrusten met een nieuwe, op maat gemaakte autonomiecomputer, zoals donderdag onthuld. Deze computer, plus een lidarsensor, zal het uiteindelijk mogelijk maken dat bestuurders hun handen en ogen van de weg halen. Echte autonomie – waarbij een bestuurder zich geen zorgen hoeft te maken over het opnieuw overnemen van de controle over het voertuig – gaat veel verder dan dat en zal sterk afhangen van hoe snel Rivian zijn LDM kan trainen.

Deze uitrol introduceert een uitdaging voor de korte termijn voor Rivian. De nieuwe autonomiecomputer en lidar zullen pas maanden nadat de R2 in de verkoop gaat, klaar zijn. Als klanten een voertuig willen dat zonder ogen (of meer) kan rijden, zullen ze moeten wachten. Maar de R2 is een cruciaal product voor Rivian, en het bedrijf heeft het nodig om goed te verkopen, vooral in de nasleep van dalende verkoop van auto’s van de eerste generatie.

“Nu de technologie zo snel evolueert, zal er altijd een zekere mate van veroudering zijn, en dus wat we hier willen doen is heel direct zijn” over wat gaat komen, zei Scaringe. De vroege R2’s zullen nog steeds het beloofde “point-to-point” rijden van Rivian krijgen, dat gebaseerd zal zijn op de nieuwe software en hands-off maar niet eyes-off zal zijn.

“Dus als je een R2 koopt, en je koopt hem in de eerste negen maanden, zal deze alleen maar beperkter zijn”, zei hij. “Ik denk dat wat er gaat gebeuren is dat sommige klanten zullen zeggen: ‘Dit betekent veel voor mij en ik ga wachten.’ En sommigen zullen zeggen: ‘Ik wil nu het nieuwste, beste spul en ik ga nu R2 kopen en misschien ga ik het over een jaar of twee ruilen en krijg ik later de volgende versie. Gelukkig is er zoveel vraag naar R2 dat we denken dat klanten zelf de beslissing kunnen nemen door hier eerlijk over te zijn.”

“In een perfecte wereld gaat alles tegelijkertijd, maar de tijdlijn van het voertuig en de tijdlijn van het autonomieplatform zijn gewoon niet perfect op elkaar afgestemd”, zei hij.

Toen ik eerste keer geïnterviewd Scaringe in 2018, voordat Rivian zelfs maar liet zien hoe zijn voertuigen eruit zagen, deelde hij een doel dat nog steeds door mijn hoofd spookt. Hij wilde de voertuigen van Rivian zo in staat stellen zichzelf te besturen dat: “als je een wandeling maakt en je begint op een bepaald punt en je eindigt op een ander punt, het voertuig je aan het einde van het pad laat ontmoeten.”

Het was het soort taart-in-de-hemel-belofte van zelfrijdende auto’s dat zeven jaar geleden al een rage was, maar het bleef me in ieder geval bij, omdat het iets was dat paste bij het hele ambitieuze avontuur van de Rivian.

Scaringe vertelde me donderdag dat hij nog steeds denkt dat het voor Rivian mogelijk is om een ​​dergelijke use case de komende jaren mogelijk te maken. Dat zal zeker niet gebeuren totdat het bedrijf zijn capabelere R2-voertuigen test en bouwt, wat op zijn best nog een jaar duurt.

“We zouden het kunnen doen. Het was geen grote focus”, zei hij. Dat kan echter veranderen naarmate het bedrijf dichter bij de autonomie van niveau 4 komt, omdat het bedrijf tegen die tijd zijn LDM zal laten trainen op moeilijkere wegen zonder geleidende kenmerken zoals rijstrooklijnen.

“Dan wordt het zoiets als: wat is het ODD (operationeel ontwerpdomein)? Onverharde wegen, off-road? Makkelijk”, zei hij. Verwacht alleen niet dat een Rivian zichzelf omhoog drijft De poort van de hel in Moab.

“We gebruiken geen middelen om zelfstandig rotsen te doorzoeken”, zei hij. ‘Maar wat betreft het bereiken van de trailhead? Zeker.’