NEW YORK– Lang vóór de opkomst van podcast-drama’sover de hele wereld luisterde men naar de audioverhalen van hoorspelen.
Tom Stoppard En Arthur Molenaar was een van de vele toneelschrijvers die al vroeg in hun carrière korte toneelstukken voor de radio voltooiden, terwijl memorabele drama’s als “A Slight Ache” van Harold Pinter en “A Man for All Seasons” van Robert Bolt hun radiopremières beleefden. Radiowerk was vaak een manier om geld binnen te halen en de kunst van het plotten en dialoog te verfijnen.
Wanneer Tennessee Williams Terwijl hij eind jaren dertig een student was aan de Universiteit van Iowa, terwijl hij zichzelf nog steeds noemde bij zijn geboortenaam, Tom Williams, voltooide hij een zelden gehoorde gotische schets voor de radio genaamd “The Strangers”. Het spel van Williams is deze week te zien in de Het Strandmagazinedie eerder weinig bekende werken heeft gepubliceerd van Ernest HemingwayOnder meer William Faulkner en John Steinbeck.
‘Het stuk bevat alle theatrale elementen van de vroege radiohorror’, schrijft Strand-hoofdredacteur Andrew Gulli, ‘een storm, huilende wind, schaduwen, een huis dat over de zee uitsteekt, flakkerende kaarsen, mysterieuze voetstappen op de trap, spookwezens – evenals vroege hints van thema’s en omgevingen waarnaar zijn isolement en angst later zouden terugkeren, in Shades Williams, grijs. fantasie en realiteit, en een huis dat wordt achtervolgd door herinnering en de persoonlijke verschrikkingen van degenen die er wonen. het.”
Blanche DuBois zou een beroemde beroep doen op de ‘vriendelijkheid van vreemden’ in Williams’ klassieker ‘A Streetcar Named Desire’. Je zou dit vroege werk ‘The Horror of Strangers’ kunnen noemen. Zijn toneelstuk speelt zich af in een landhuis met zuilen in New England aan de Atlantische kust, een ‘spookachtig’ huis dat loenst onder een vuurtorenbalk die een gelige spreuk uitstraalt. De titel verwijst naar onzichtbare demonen die twee bewoners van het huis achtervolgen, meneer Brighton en mevrouw Brighton.
‘Wij, leden van de menselijke soort, zijn uitgerust met slechts vijf zintuigen. Of hoogstens zes’, verklaart de heer Brighton al vroeg. ‘De Vreemdelingen zijn wezens die we zouden kunnen waarnemen als we zeven, acht of misschien negen zintuigen hadden. Maar zoals het nu is, bestaan ze net buiten ons kleine contactgebied met de werkelijkheid, en dus… wat we over hen weten is heel, heel weinig.’
Volgens Williams-geleerde John Bak behoorde “The Strangers” tot een handvol radiodrama’s waaraan de jonge toneelschrijver werkte toen hij in Iowa was, waar hij en zijn klasgenoten toneelstukken moesten schrijven en produceren. Bak meent dat Williams werd beïnvloed door commerciële overwegingen en door meer persoonlijke krachten.
Horrorverhalen waren eind jaren dertig populair op de radio, vertelt Bak. Williams beschouwde hoorspelen eerst als een “oefening”, maar uiteindelijk wilde hij ze serieuzer nemen. Tijdens het schrijven van “The Strangers” werd hij al achtervolgd door de mentale problemen van zijn zus Rose, die later de fragiele Laura Wingfield van “The Glass Menagerie” zou inspireren. Williams zou zich lang blijven verdiepen in het idee van waanzin, zegt Bak, en hoe we reageren op mensen die dingen lijken te zien ‘die niemand anders kan zien’.
