Overlevingsfilms zullen bestaan zolang films overleven. Van Pauline’s gevaren stomme filmserie voor de jaren 2024 Twistersnaar mensen kijken vechten voor hun leven in het licht van een wereld die zich tegen hen keert, is een zekere manier om een publiek geïnteresseerd te krijgen. Maar na een bepaald punt kunnen deze films repetitief worden, vooral als het duidelijk is dat de held zal overleven.
Maar wat als de held dat niet deed?
Dat is de baanbrekende wending erin De grote vloedDe Koreaanse survivalthriller van Netflix die een sci-fi-element toevoegt aan het klassieke klimaatallegorieverhaal – een verhaal dat je tot het laatste moment blijft raden.
De grote vloed volgt Gu An-na (Kim Da-mi) als ze wakker wordt en ziet dat haar appartement op de derde verdieping onder water staat. Ze probeert spullen in te pakken zodat zij en haar zoon Ja-in (Kwon Eun-seong) kunnen evacueren, maar al snel krijgt ze een telefoontje van Son Hee-jo (Park Hae-soo), die uitlegt waarom dat niet mogelijk zal zijn: Meteoren hebben de poolkappen doen smelten, dus nu is haar werk op het gebied van kunstmatige intelligentie en emotiereplicatie cruciaal voor de toekomst van de mensheid. En nu haar mentor is weggevaagd, hangt alles van haar af.
Maar om te helpen moet ze naar het dak gaan, en terwijl ze dat doet, moet ze Ja-in beschermen, niet alleen tegen de eindeloze golfaanval, maar ook tegen de waarheid over zijn aard. In eerste instantie lijkt het erop dat An-na gewoon de wereld gaat redden en haar zoon achterlaat, maar er zijn slechts 40 minuten van de hele speeltijd verstreken.
Dat is het De grote vloed zijn ware aard onthullen. We zien An-na de ochtend na de overstroming keer op keer wakker worden, en elke keer dat ze probeert en er niet in slaagt te vertrekken met Ja-in… waarvan we vernemen dat het helemaal niet haar zoon is. In feite is hij een van haar experimenten om de menselijke conditie na te bootsen met behulp van kunstmatige intelligentie, en deze overstromingssimulaties zijn stuk voor stuk een test om te zien of de ‘emotiemotor’ de genegenheid die een moeder voor haar kind heeft, kan nabootsen.
De grote vloed langzaam onthullend een simulatie-tijdlus Anna moet ontsnappen.
Netflix
Dit is de perfecte overlevingsfilm voor iemand zoals ik die gestrest raakt als de inzet te hoog is. Met de herhaling van elke cyclus vergeet Anna wat er eerder is gebeurd, maar door duizenden herhalingen (gemarkeerd met cijfers op het T-shirt dat ze draagt), puzzelt ze langzaam op wat er gebeurt en besluit ze hoe dan ook te ontsnappen met haar zoon.
Dit is dus niet alleen een thriller, een apocalypsfilm en een sciencefictionfilm, het is ook een timeloop-film. Door werkelijk verbazingwekkende CGI zien we vaak dat de kamers buiten Anna’s appartement alleen maar zijn gemaakt van digitaal goudstof, en terwijl ze het keer op keer probeert, zien we flashbacks naar hoe haar eerdere onderzoek de sleutel vormt tot niet alleen haar eigen overleving, maar ook tot het voortbestaan van de mensheid zelf.
Het is misschien een laat bericht, maar dit is misschien wel de meest verrassende film van 2025 – denk na Rand van morgen vergaderingen Kijk niet omhoog vergaderingen Het Poseidon-avontuurmaar met talloze verborgen momenten die nog wachten om ontdekt te worden.
