De jeugdvriendin van een Vaticaans schoolmeisje dat meer dan veertig jaar geleden verdween, zou de sleutel tot haar mysterieuze verdwijning in handen kunnen hebben.
Laura Casagrande, 57, is onderzocht door de Romeinse politie nadat bekend werd dat ze tegen de aanklagers zou hebben gelogen.
Casagrande was mogelijk de laatste persoon die hij zag Emanuela Orlandi nadat ze op 22 juni 1983 samen een muziekles in het centrum van Rome hadden verlaten.
Slechts enkele dagen later kreeg de tiener bij haar thuis een telefoontje van Mehmet Ali Agca, de Turkse schutter die gevangen zat voor het neerschieten en verwonden van paus Johannes Paulus II, slechts twee jaar eerder.
Orlando, dochter van een medewerker van het Vaticaanwas nog maar 15 jaar oud toen ze spoorloos verdween.
Vele jaren lang de ontbrekende tiener wordt beschouwd als een pion om Agca’s vrijlating te verkrijgen vermoedelijk slachtoffer van seksueel misbruik binnen het Vaticaan, evenals een middel om druk uit te oefenen op de Vaticaanse bank om maffiafondsen terug te betalen die waren omgeleid ter ondersteuning van de vakbond Solidariteit in het Polen van de Koude Oorlog.
Er doen geruchten de ronde over de redenen voor haar mysterieuze verdwijning, waaronder dat ze mogelijk zwanger was en zich in Londen had verstopt.
Na Netflix 2022 documentaireHet Vaticaanse meisje, zowel Italië als het Vaticaan heropenden het onderzoek naar de zaak, evenals een onderzoekscommissie die door het Italiaanse parlement was ingesteld.
Tijdens de commissie was Casagrande een van de eerste getuigen die moest getuigen.
Gedurende de tijd dat ze werd ondervraagd, verontschuldigde ze zich herhaaldelijk voor de gaten in haar geheugen over de cruciale momenten van haar laatste interactie met Orlandi.
Orlando familie Advocaat Laura Sgrò zei dat Casagrande “tegenstrijdige verklaringen had afgelegd”.
‘Je kunt zien dat ze terughoudend is’, voegde ze eraan toe.
‘Heeft ze iemand gedekt?
“Waarom is er zoveel jaren later zoveel angst?”
Andere schoolvriendinnen zijn ook onbetrouwbare getuigen gebleken, omdat ze getraumatiseerd zijn door haar verdwijning of later in de tussenliggende jaren bang zijn geworden.
Een voorbeeld hiervan is Raffaella Monzi, Orlandi’s collega van de muziekschool.
Ze zei dat ze werd gevolgd en bedreigd, en sindsdien als patiënt is opgenomen in een psychiatrische kliniek.
Een ander, Pierluigi Magnesio, zat tegelijkertijd op de middelbare school van het vermiste meisje.
Hij belde een misdaadprogramma op tv om toe te geven: “Als ik praat, zullen ze me vermoorden.”
“Het is schokkend dat dit klimaat na 42 jaar nog steeds bestaat”, zei Sgrò.
“Het is verschrikkelijk. We hopen dat als zij (Casagrande) iets weet, ze eindelijk naar buiten zal komen.
“Deze mensen staan onder enorme druk en we weten niet wat daarachter zit.”
Andrea De Priamo, voorzitter van de parlementaire commissie, zei dat Casagrande kort na de gebeurtenis twee verklaringen aflegde over Orlandi’s vertrek uit de school.
Vorig jaar vertelde ze de commissie dat ze zich haar bewegingen helemaal niet meer kon herinneren.
“Mijn herinnering aan die dag is dat ze niet naar een korte training kwam”, zei Casagrande.
“Ik wachtte op haar omdat ze een van de meisjes was met wie ik het dichtst bij was”, vertelde ze de commissie.
‘We zijn niet samen gegaan. Dat zou ik onthouden hebben.’
Casagrande zei dat ze tijdens haar leven verschillende zenuwinzinkingen heeft gehad en zichzelf heeft beschermd door traumatische gebeurtenissen uit haar geheugen te blokkeren.
Roberto Morassut, een van de commissarissen, uitte zijn frustratie over haar geheugenverlies.
‘Ik geloof niet dat je de dag van Emanuela’s verdwijning niet in je geheugen hebt vastgelegd,’ zei hij.
“Hoewel er vele jaren zijn verstreken, denk ik dat het een evenement is dat er nu bij hoort geschiedenis van Italië.”
Kort na zijn verkiezing tot pontificaat in 2013 vertelde paus Franciscus op mysterieuze wijze aan Orlandi’s broer, Pietro, dat “Emanuela in de hemel was”.
Hij weigerde meer details te geven over wat hij over de zaak wist.
Pietro drong er bij Casagrande op aan niet bang te zijn om naar voren te komen met de waarheid die zij kent over de cruciale momenten vóór de verdwijning van zijn zus.
De familie Orlandi hoopt op paus Leeuw – die in mei werden verkozen – zullen licht werpen op het mysterie dat hun familie veertig jaar lang heeft geplaagd.
