Als ik met leiders uit het bedrijfsleven over Generatie Z praat, komt vaak dezelfde frustratie naar boven: ‘Ze blijven niet.’ Er wordt gezegd met een soort verward schouderophalen, alsof de jongere generatie de regels plotseling uit het niets heeft herschreven. Ik hoorde het vorige week opnieuw tijdens een radioprogramma dat ik deed over generatiedynamiek op het werk. De gastheer vroeg waarom Generatie Z zich zo op zijn gemak voelt om zo snel verder te gaan.
Dit is wat ik heb geleerd na tien jaar lesgeven, coachen en kijken hoe ze door de werkplek navigeren: Generatie Z denkt niet dat ze iets ongewoons doen. En eerlijk gezegd: als je eenmaal naar de gegevens kijkt, is het moeilijk om er tegenin te gaan.
Uit een nieuw onderzoek van de Youngstown State University onder duizend voltijdse Amerikaanse professionals blijkt dat bijna de helft van de Gen Z-werknemers al van plan is hun baan op te zeggen – niet voor een hoger loon, maar voor een betere groei. Dit is het hoogste percentage van alle onderzochte generaties.
Het is geen impulsiviteit. Het is geen ontrouw. Het is iets veel verstandigers. Het is ‘groeijacht’.
Wat bedrijven ervan uitgaan – en wat er feitelijk gebeurt
Er is een bekend script over jonge werknemers: ze vertrekken te snel, te ongeduldig, te veel. Dat verhaal bestaat al zo lang dat veel managers het zonder nadenken als standaardverklaring gebruiken.
Maar als bijna één op de twee beginnende werknemers zegt dat ze zich geen toekomst kunnen voorstellen waar ze nu zijn, wijst dat op iets systemisch en niet op persoonlijks.
Dit is wat de gegevens feitelijk laten zien.
86 procent van Generatie Z zegt dat ze zich niet willen bijscholen tenzij hun werkgever ervoor helpt betalen. Het is geen gebrek aan drive. Dat is de realiteit als je probeert een carrière op te bouwen terwijl je een historische studieschuld hebt en een huur betaalt die sneller stijgt dan de lonen.
43 procent zegt dat ze te veel opgebrand zijn om buiten het werk een opleiding te volgen. Het is geen excuus. Het is een teken dat de moderne werkdruk mensen tot het uiterste heeft gedreven, lang voordat je ze ooit vroeg om nachtlessen toe te voegen.
En 76 procent zegt dat het belangrijkste dat hun vooruitgang blokkeert, de kosten zijn – en niet de rente, niet de moeite, niet de ambitie. Kosten.
Over het geheel genomen is de boodschap duidelijk: deze generatie schuwt de verantwoordelijkheid niet. Ze vragen werkgevers om het te delen.
Waarom het jagen op groei nu zinvol is
Oudere generaties bouwden hun carrière op door op hun plek te blijven en stap voor stap te klimmen. Dat pad was logisch toen de lonen overeenkwamen met de kosten van levensonderhoud en bedrijven voorspelbare loonsverhogingen aanboden.
Gen Z wordt volwassen in een compleet andere economie. Carrières ontvouwen zich niet langer in strakke lijnen. Vaardigheden vervallen snel. Hele industrieën veranderen in een paar jaar tijd. En de prijs om concurrerend te blijven blijft stijgen. Dus Gen Z doet het logische: ze bewegen zich naar de plaatsen waar ze kunnen groeien.
Ze jagen niet op titels. Ze jagen op momentum.
Elk semester zie ik slimme, attente en diep gemotiveerde studenten uitzoeken hoe ze een carrière kunnen opbouwen in een steeds veranderend landschap. Ze wachten niet op toestemming. Maar ze zullen absoluut vertrekken als een werkgever weigert in hen te investeren. En eerlijk gezegd is het logisch.
Groeijacht gaat niet over ongeduld. Het gaat om overleven.
De leading lady die zichzelf blijft herhalen
Jarenlang hebben bedrijven de taal van ‘ontwikkeling’ en ‘voortdurend leren’ gepredikt. Ze hebben jonge werknemers gevraagd initiatief te nemen, hun vaardigheden uit te breiden en voorop te lopen.
Gen Z luisterde. En nu willen ze weten waarom de rekening voor die ontwikkeling steeds weer op hun deurmat terechtkomt.
Je kunt werknemers niet vragen een hoger niveau te bereiken en vervolgens de deur sluiten voor de ondersteuning die ze daarvoor nodig hebben. Je kunt niet over inperking praten en dan geen uitweg meer bieden. Je kunt bijscholing niet als essentieel positioneren en het vervolgens onbetaalbaar maken.
Dit is waar de generatiekloof duidelijk wordt. Bedrijven zeggen dat ze een toekomstbestendig personeelsbestand willen. Generatie Z vraagt hen het te menen.
Een culturele patstelling die moest gebeuren
Dit voelt als het moment waarop de waarden van Generatie Z en de gewoonten van de bedrijfscultuur eindelijk met elkaar in botsing komen. Niet omdat Gen Z in opstand komt, maar omdat ze organisaties op hun woord geloven.
Als je zegt dat je groei waardeert, creëer die dan. Als je zegt dat je om ontwikkeling geeft, investeer er dan in.
Anders loopt Gen Z gewoon naar iemand toe die dat wel doet.
En hier is de twist: ze voelen zich er niet schuldig over. Ze sluipen niet via de achterdeur. Ze lopen met opgeheven hoofd door het front, omdat de verwachtingen in het begin nooit wederzijds waren.
Wat werkgevers kunnen doen
Hiervoor is geen revisie nodig. Er is alleen intentie voor nodig. En hoewel elke organisatie anders is, volgen hier een aantal benaderingen die echt een verschil kunnen maken.
- Investeer geld in bijscholing. Zelfs gedeeltelijke financiering verandert de relatie.
- Maak vooruitgang transparant. Als mensen moeten raden, stoppen ze met proberen.
- Behandel burn-out voordat je over ontwikkeling praat. Groei kan niet plaatsvinden als mensen niets doen.
- Promoot op basis van bereidheid in plaats van op tijd. Werkgelegenheid alleen zegt niet wie daartoe in staat is.
- Vraag medewerkers wat groei daadwerkelijk voor hen betekent. De antwoorden zijn vaak praktischer dan managers verwachten.
Dit zijn niet de enige stappen, maar ze zijn een betekenisvol begin. En ze zijn veel beter haalbaar dan de meeste managers beseffen.
De toekomst is aan de groeijagers
Generatie Z loopt niet weg van zijn werk. Ze rennen richting groei. Ze kennen de kosten van het zwijgen, en zijn niet bereid die prijs te betalen. Niet meer. Ze wijzen de werkplek niet af. Ze vragen dat het met hen mee evolueert.
Wanneer werkgevers echte ontwikkeling aanbieden, zal deze generatie met een ongelooflijke betrokkenheid tevoorschijn komen. Als ze dat niet doen, gaat Gen Z verder met dezelfde eerlijkheid en duidelijkheid die ze in al het andere brengen. Die duidelijkheid is een geschenk als leiders ervoor kiezen er gebruik van te maken.
Want het bouwen van een werkplek waar mensen kunnen groeien is niet alleen goed voor Generatie Z. Het is goed voor iedereen.
De verlengde deadline voor Fast Company’s Wereldveranderende ideeënprijzen is vrijdag 19 december om 23:59 uur PT. Solliciteer vandaag nog.
