Het meest indrukwekkende deel van het Franse sciencefiction-epos ‘Arco’, dat de hoofdprijs won op het Annecy International Animation Film Festival, is de fantasierijke wereldopbouw. In feite roept debuterend regisseur Ugo Bienvenu niet één maar twee apocalyptische klimaattoekomsten op voor zijn 2D-tijdreisodyssee, geproduceerd door actrice Natalie Portman en gedistribueerd door Neon in een Engelstalige versie. (De stemmencast beschikt ook over de sterrenkracht van Portman, Will Ferrell, America Ferrera, Flea, Mark Ruffalo en Andy Samberg.)
De eerste toekomst die we in de film tegenkomen, waar de titulaire jonge Arco (Juliano Valdi) vandaan komt, speelt zich af rond het jaar 3000. De mensheid, die het vermogen heeft gekregen om door de tijd te reizen, leeft tussen de wolken en verzamelt uitgestorven flora uit het verleden om weelderige groene tuinen op verhoogde platforms te bevolken, terwijl de aarde beneden een genezingsproces ondergaat.
Wanneer Arco de magische regenboogmantel van zijn oudere zus steelt om op tijd terug te keren om dinosaurussen te zien, maakt hij er een puinhoop van en belandt hij in plaats daarvan in 2075. Hier ontmoet hij de door het milieu geteisterde wereld van de jonge Iris (Romy Fay), waar de buitenwijken worden beschermd tegen extreme natuurrampen door bellenschermen, scooters en Holystagram-robots. Arco en Iris worden snelle vrienden en gaan op avontuur om Arco weer thuis te krijgen.
Voor Bienvenu, vooral bekend van zijn graphic novels, korte films en muziekvideo’s, was het doel om een toekomst vol hoop te presenteren. “Veel mensen hebben mij gevraagd een van mijn tekenfilms te bewerken”, zei hij in oktober op het Animation Is Film Festival in Hollywood. “Maar ik ben de aanpassingen beu. Ik wilde mijn kinderen een film laten zien die zich sterk in het onbewuste zal indrukken. En sciencefiction toont een wereld die meestal ten einde loopt. En ik dacht: als we nu in een slechte sciencefictionfilm leven, laten we dan sciencefiction creëren die een betere wereld zou creëren.”
Bienvenu werkte voornamelijk vanuit zijn Remembers-studio in Parijs en bracht een mondiale visuele stijl in de animatie die voortkomt uit het leven in Parijs, LA, Mexico, Guatemala, Tsjaad en China. De levendige kleuren en idiomen definieerden elke wereld op complementaire manieren en onthulden de invloed van Hayao Miyazaki’s “Princess Mononoke” en de “Dragon Ball Z” anime-serie.
Toch vormden zijn eerste twee tekeningen het raamwerk: Arco de Regenboogjongen en het Verhoogde Platform met Tuinen en Wolken. Samen symboliseerden ze een eenvoudigere, fantasierijkere wereld. “Ik wil niet tegen kinderen liegen”, vervolgde Bienvenu. “Ik denk dat fictie is gemaakt om ons voor te bereiden op wat we in ons leven zullen meemaken. Het is gemaakt om onze emotionele spieren te oefenen, en het heeft invloed gehad op de manier waarop we ons deze twee (de toekomst) voorstelden.”
De nachtmerrieachtige wereld van Iris werd door de regisseur bedacht als hedendaags: herkenbaar maar technologisch geavanceerd. “We zijn er al mee bezig”, legde Bienvenu uit. “Ik belichaamde de AI in Mikki (ingesproken door Portman en Ruffalo), de oppasbot. Hij is geen ruwe vorm van AI. Hij heeft intelligentie, hij is geprogrammeerd om het leven van Iris te verbeteren, om haar te geven wat ze nodig heeft: gezelschap, bescherming, een speelkameraadje. En voor mij zijn hologrammen net de kleine belletjes die ze vandaag de dag beschermen. Pleisters We pakken het echte probleem niet aan, en het zijn mensen die geen interactie hebben.”
Hoewel Bienvenu een hekel heeft aan AI, is Mikki zijn favoriete personage. “Het probleem van het publiek is om uit de film te komen met hun eigen vragen over de wereld en of ze in deze of een ander soort wereld willen leven”, zei hij. “Dus Mikki, die AI is, is voor mij geweldig omdat hij kinderen goed kan opvoeden.”
Er is een ontroerend moment waarop Mikki verwoed zijn herinneringen aan Iris en Arco op de muur van een grot tekent voor het nageslacht. Maar het is meer dan een artistieke uiting. ‘Wat een mens tot een mens maakt, is ervaring,’ benadrukte Bienvenu, ‘en ik zou zeggen dat machines zich in de wereld van de ervaring bevinden.’
Daarentegen vatte Bienvenu de verhoogde platformwereld van Arco op als een transcendent Eden. Het was bijbels en multicultureel. ‘Mijn doel was niet om met een bepaalde gemeenschap te spreken’, voegde hij eraan toe. “Ik wilde met iedereen praten. Dus dacht ik aan deze tuin in de lucht. Ik had een sterk beeld nodig als logo, want als je te veel utopieën definieert, zijn het geen utopieën meer. En toen ik als een kind dacht, bedacht ik een kruis. Het is eenvoudig en visueel indrukwekkend, het blijft in je hoofd hangen en is voor een kind gemakkelijk om te tekenen.”
Hoewel tijdreizen de katalysator wordt om Arco bij Iris te introduceren, en de verhoogde platformtekening uiteindelijk beide werelden met elkaar verbindt, heeft Bienvenu eigenlijk een hekel aan het genre. “Ik wilde geen tijdreisfilm maken omdat die zoveel paradoxen met zich meebrengt”, zei hij. “Het is te ingewikkeld. En als je het logisch probeert op te lossen, is het gewoon onzin. Het was maar een concept, en ik moest het behandelen als ‘Peter Pan’, afkomstig uit de fantasiewereld voor Iris. Arco belichaamde de verbeelding. Ideeën hebben is levende verbeelding. En dat is wat ik mijn kinderen wil vertellen. Het is wat mij redt in mijn leven.”
