Door Robert Scucci
| Uitgegeven
De jaren 87 Nachtzicht is een van die films die zo vertrouwd aanvoelt, ook al heb je hem nog nooit eerder gezien. Het speelt zich af als een van die goedkope horrorfilms waarin je om drie uur ’s ochtends terechtkomt nadat je in slaap bent gevallen met iets anders, het soort waarin je wakker wordt en niet zeker weet of het wel echt is. Je probeert het de volgende dag aan vrienden uit te leggen, maar ze blijven volhouden dat je het allemaal hebt gedroomd omdat het te stom klinkt om te bestaan.
Dat is eerlijk gezegd de beste manier om het te omschrijven Nachtzichten waarschijnlijk de beste mentaliteit om ernaar te kijken. Het is een low-budget bovennatuurlijke horror die aanvoelt als gemaakt voor tv en zich afspeelt als een koortsdroom, grotendeels in lijn met de buitenaardse hoeken van Tubi, waar films tot leven komen omdat niemand anders streamen de dienst lijkt dapper genoeg om ze te hosten. Als het idee van een spookachtige videorecorder die de toekomst voorspelt, samen met de impliciete satanische rituelen die mogelijk worden gemaakt door de band die je erin stopt, aantrekkelijk klinkt, dan heb je geluk, want Nachtzicht is volledig rond dat uitgangspunt gebouwd.
Een worstelende schrijver en zijn gekwelde videorecorder
Nachtzicht vertelt het verhaal van Andy Archer (Stacy Carson), een worstelende schrijver uit Kansas die naar de stad verhuist in de hoop groot te worden. Om de kosten laag te houden, betaalt hij wekelijks voor een verblijf in een louche motel dat wordt bevolkt door sekswerkers en andere mensen die het goed doen, terwijl hij op zoek is naar vast werk bij een plaatselijke videotheek. Daar ontmoet hij Jill Davies (Shirley Ross), een verstandige klerk, tot wie hij al snel een romantische aantrekkingskracht ontwikkelt.
Terwijl hij zich bezighoudt met wat hij hoopt dat de volgende grote Amerikaanse roman zal zijn, kruist Andy het pad met Vinnie (Tony Carpenter), een dief en een wannabe gangster. Nadat Andy hem heeft gered van de bespringing door een groep misdadigers, toont Vinnie zijn waardering door Andy een tv en videorecorder uit zijn appartement mee naar huis te laten nemen, zich er totaal niet van bewust dat de apparatuur met satanische bagage wordt geleverd.
Zodra Andy de installatie thuis heeft, begint het creatief voor hem te klikken. Hij begint in een alarmerend tempo horrorverhalen te verspreiden, zich er niet van bewust dat de videorecorder hem in trance-achtige toestanden brengt waardoor hij lange tijd de tijd uit het oog verliest. Wanneer hij zich eindelijk realiseert dat elk verhaal dat hij schrijft uiteindelijk uitkomt, verandert de gruwel van het abstracte in het persoonlijke, waardoor Andy, Vinnie en Jill in direct gevaar komen als hij er niet in slaagt te voorkomen dat de entiteit zijn leven overneemt.
Het soort kaas dat je wilt zien
Vol met acteurs waar ik nog nooit van had gehoord en gefilmd met wat lijkt op de betaalbare draagbare camera’s die halverwege de jaren 80 beschikbaar waren. Nachtzicht is een gemakkelijk horloge, vooral omdat het zijn low-budget esthetiek volledig omarmt. Er zijn niet veel speciale effecten, maar er zijn net genoeg om het idee te verkopen. TV-schermen bloeden, statische elektriciteit dringt de kamers binnen en het meeste ervan Satanische rituelen dat Andy over de rand duwt, wordt afgespeeld op een schermdisplay, meestal omgeven door een buitensporig aantal kaarsen voor extra dreiging.
Andy’s langzame afdaling in waanzin is ook erg leuk om naar te kijken, omdat hij zo gefocust is op het worden van een schrijver dat hij zich totaal niet bewust is van de duidelijke waarschuwingssignalen die zich om hem heen opstapelen totdat het veel te laat is. Denk erover na Nachtzicht zoals een hernia-studentenversie van Videodroom en je weet precies waar je aan begint. Het is waarschijnlijk wat ruig aan de randen, maar het idee is solide, en als je in de juiste gemoedstoestand bent (lees: half slapend op de bank), is hier genoeg plezier te beleven.
Zoals de meeste grote B-films, Nachtzicht momenteel gratis te streamen op Tubi.
