Zoals spreekwoordenschrijvers zeggen: wie schreef: “Stenen en stokken zullen mijn botten breken, maar woorden zullen mij nooit pijn doen”, had een ander vakgebied moeten zoeken. En de schrijver moet hebben gehoopt dat potentiële werkgevers geen promotie voor MyLife.com zouden ontdekken, door te zeggen dat ze de gegevens van de schrijver over criminelen en zedendelinquenten konden inzien door zich te abonneren op de achtergrondrapporten van MyLife.
EEN vandaag aangekondigde rechtszaak beweert dat MyLife.com, Inc., en zijn oprichter en CEO, Jeffrey Tinsley, mensen hebben verleid om zich te abonneren op de achtergrondrapportdiensten van MyLife door valse en misleidende “teaser”-achtergrondrapporten op de website van MyLife te plaatsen. De rapporten suggereerden dat een bepaalde persoon criminele of zedendelinquenten had die de kijker kon zien door zich te abonneren op MyLife. Volgens rechtszaakWanneer MyLife de rapporten liet zien, beschikte de persoon vaak niet over dergelijke gegevens of had hij slechts kleine verkeersvermeldingen.
Het ministerie van Justitie heeft de rechtszaak namens de FTC aangespannen. Het beschuldigt MyLife ervan dat MyLife niet alleen de Misleading Claims Act van de FTC heeft overtreden, maar ook de consumentenbescherming heeft geschonden. Handel op eerlijke kredietinformatie (FCRA), maakte gebruik van misleidende factureringspraktijken die in strijd waren met Wet op het herstel van het vertrouwen van online shoppers (ROSCA), en heeft zijn terugbetalings- en annuleringsbeleid verkeerd voorgesteld, in strijd met Verkoopregel voor telemarketing (TSR). Er is veel aan de hand in deze zaak. Als u een achtergrondrapport maakt, gebruikt of er het onderwerp van bent (en dat zou voor de meeste volwassenen moeten gelden), wilt u dit van dichterbij bekijken.
Volgens de rechtszaak promoot MyLife sinds 2009 zijn achtergrondrapporten door mensen gratis naar de naam van een persoon op de website te laten zoeken en een teaser-achtergrondrapport te krijgen. Als de gezochte persoon geen geschiedenis had van strafbare feiten, verkeers- of zedendelicten, zei het teaserrapport doorgaans dat de persoon dergelijke gegevens “mogelijk” had. Het bevatte ook prominent grote, klikbare knoppen, waarvan er één de gebruiker uitnodigde om “de rechtbank-, arrestatie- of strafregisters van de gezochte persoon te bekijken”, en een andere de gebruiker uitnodigde om “de dossiers van zedendelinquenten (van de gezochte persoon) te bekijken.”
De klacht beweert dat de prominente ‘Bekijk’-knoppen, samen met verklaringen dat de gezochte persoon ‘mogelijk’ arrestaties, misdrijven of zedendelinquenten heeft gehad, gebruikers ertoe brachten te concluderen dat de persoon over dergelijke gegevens beschikte, ook al hadden ze dat niet. Veel mensen meldden dat ze abonnementen op MyLife hadden gekocht om de gegevens te bekijken, aldus de klacht.
Dus hoe komt de FCRA binnen? De wet definieert een “consumentenrapport” als een “mededeling van alle informatie” door een consumenteninformatiebureau (CRA) die betrekking heeft op iemands “kredietwaardigheid, kredietwaardigheid, kredietcapaciteit, karakter, algemene reputatie, persoonlijke kenmerken of levensstijl” die wordt gebruikt (of naar verwachting zal worden gebruikt) als een factor bij het bepalen van hun geschiktheid voor een ander doel, namelijk verzekeringen, verzekeringen, werkgelegenheid en werkgelegenheid. In de klacht wordt beweerd dat MyLife een kredietbeoordelingsbureau is en onderworpen is aan de FCRA omdat het informatie verzamelt over consumentenrapporten, zoals rechtbank- of arrestatiedossiers, en deze vervolgens op de markt brengt en verkoopt aan derden voor gebruik bij beslissingen zoals het geven van krediet, een baan of een huurcontract.
In de klacht wordt beweerd dat MyLife zijn verplichtingen onder de FCRA heeft omzeild. Het beschuldigt MyLife ervan er niet voor te hebben gezorgd dat de door haar verkochte informatie alleen voor wettelijk toegestane doeleinden werd gebruikt, er niet voor te hebben gezorgd dat de informatie accuraat was en de gebruikers niet op de hoogte te stellen van hun verplichtingen onder de FCRA, inclusief de verplichting om consumenten op de hoogte te stellen als de gebruiker nadelige maatregelen tegen hen heeft genomen op basis van de informatie in het rapport. Onnauwkeurige informatie in een consumentenrapport kan een consument een baan, een huis of zelfs een lening kosten.
Wat de vermeende schendingen van ROSCA door MyLife betreft: MyLife heeft zijn abonnementen doorverkocht automatische verlenging, of negatieve optie, plannen die leiden tot haar verplichtingen om te voldoen aan ROSCA. Volgens de klacht omzeilde MyLife de fundamentele nalevingsvereisten van ROSCA, waaronder de eis dat het alle materiële voorwaarden van de transactie duidelijk openbaar zou maken voordat de factuurgegevens van een consument werden verkregen, en dat het klanten een eenvoudig mechanisme zou bieden om de terugkerende kosten te stoppen.
De klacht beschuldigt MyLife ervan de TSR te hebben geschonden door, onder andere, de voorwaarden van haar terugbetalings- of annuleringsbeleid niet naar waarheid en duidelijk bekend te maken – inclusief dat MyLife “een beleid had om geen restituties te doen en annuleringen te ontmoedigen”, aldus de klacht.
De zaak, ingediend bij de federale rechtbank in het Central District van Californië, is het bekijken waard. Als u in de tussentijd een consumentenrapportagebureau bent of achtergrondrapporten gebruikt, overweeg dan of het tijd is voor een FCRA-opfriscursus. Begin met een bezoek ons Business Center voor hulpbronnen op voldoet aan de FCRAonderstaand Antecedentenonderzoek: wat werkgevers moeten weten.
Opmerking: deze blogpost is op 29 juli 2020 gecorrigeerd om het Central District van Californië te identificeren als de rechtbank waarbij de zaak is aangespannen.
