FTC’s klacht tegen Bronx Honda beweert dat het bedrijf de bedragen die consumenten moesten betalen heeft opgeblazen door vergoedingen te verzinnen, de vergoedingen op te blazen en stealth-add-ons binnen te sluipen. De rechtszaak beweert ook dat de beklaagden Afro-Amerikaanse en Latijns-Amerikaanse consumenten hebben gediscrimineerd door hen hogere financieringsmarges en vergoedingen in rekening te brengen, in strijd met Wet gelijke kredietkansen en Reg B. De voorgestelde schikking van $1,5 miljoen, die vereist dat het bedrijf een eerlijk kredietprogramma implementeert dat bescherming biedt tegen discriminatie, zou moeten dienen als een herinnering voor andere bedrijven die mogelijk te laat zijn voor een ECOA-audit.
De FTC zegt dat de misleidende reclameclaims van het bedrijf nog maar het begin waren. Volgens de klacht maakte Bronx Honda reclame voor een aantal voertuigen met een “Was”-prijs en een lagere “Nu”-prijs. Maar in veel gevallen vertelden verkopers de consumenten dat de ‘Nu’-prijs een vergissing was en dat ze meer zouden moeten betalen. Bovendien, zo zegt de FTC, hebben de beklaagden in verschillende gevallen ten onrechte aan consumenten verteld dat ze valse extra kosten zouden moeten betalen om ‘gecertificeerde tweedehands Honda’s’ te kopen of te financieren. Gecertificeerde tweedehands Honda’s vallen feitelijk onder de zevenjarige garantie van 100.000 km van de fabrikant, en de American Honda Motor Corporation staat niet toe dat dealers een afzonderlijke vergoeding in rekening brengen voor de garantie. De FTC zegt dat Bronx Honda sommige consumenten ook duizenden extra kosten heeft aangerekend voor ‘dealervoorbereiding’, ‘winkel’ of ‘reconditionering’-kosten voor gecertificeerde tweedehands Honda’s, hoewel die aanduiding volgens American Honda betekent dat de dealer al ‘elk onderdeel dat niet voldoet aan de normen van de fabrikant’ heeft gereviseerd (gereviseerd).
Volgens de klacht heeft Bronx Honda consumenten ook te veel in rekening gebracht door hen maar liefst 695 dollar aan documentatiekosten te betalen, een bedrag dat door de wet van New York beperkt is tot niet meer dan 75 dollar. Bovendien beweert de rechtszaak dat de beklaagden consumenten vaak één cijfer gaven voor het overeengekomen totaal, maar vervolgens de prijs verhoogden zonder medeweten van de koper in andere documenten – een praktijk die medewerkers van Bronx Honda ‘luchtgeld’ noemden.
Om maar één voorbeeld te noemen klachtDe FTC zei dat Bronx Honda reclame maakte voor een gecertificeerde tweedehands Honda CR-V Touring AWD uit 2014 voor $ 28.354, maar vervolgens onder andere $ 1.995 certificeringskosten, $ 350 documentverwerkingskosten, $ 493 voorbereidingskosten en $ 795 “rem- en aanvraagkosten” oplegde, ook al worden reparaties aan remmen en andere componenten uitgevoerd als onderdeel van de certificering van de fabrikant. Jij wilt ook lezen klacht om te zien hoe de FTC beweert dat de beklaagden de Truth in Lending Act en Reg Z hebben geschonden door de vereiste kredietinformatie en het jaarlijkse rentepercentage niet duidelijk openbaar te maken.
Wat de ECOA-claims betreft, zegt de FTC dat Bronx Honda Afro-Amerikaanse en Spaanstalige consumenten heeft uitgekozen voor bijzonder schadelijke praktijken door haar werknemers te instrueren hen hogere rentetarieven en te hoge vergoedingen in rekening te brengen. De gedaagden regelden bijvoorbeeld financiering via externe financieringsmaatschappijen die Bronx Honda een specifiek ‘aankooptarief’ voorzagen, een op risico gebaseerde financieringsvergoeding die de rente weerspiegelde waartegen de entiteit een afbetalingscontract voor de detailhandel van de dealer zou financieren. Maar volgens de FTC had Bronx Honda een discretionair prijsbeleid waardoor verkopers rentetarieven en vergoedingen konden verhogen voor consumenten die hun voertuigen financierden. In tegenstelling tot de aankoopprijs was deze opslag niet gebaseerd op het verzekeringstechnisch risico of de kredietkenmerken van verzoekster. Combineer deze praktijken met de vermeende instructies van Bronx Honda aan het verkooppersoneel om Afro-Amerikaanse en Latijns-Amerikaanse consumenten hogere opslagen en extra kosten in rekening te brengen – de FTC zegt dat de beklaagden hun werknemers hebben verteld om niet-Spaanse blanke klanten niet te berechten – en je zult zien waarom de klacht de beklaagden ervan beschuldigt de ECOA te hebben geschonden.
Wat betekende dat in dollars en centen voor Afro-Amerikaanse en Latijns-Amerikaanse consumenten? Volgens klachtOnder de duizenden consumenten die financiering ontvingen via Bronx Honda, brachten de beklaagden de gemiddelde Afro-Amerikaanse lener ongeveer $ 163 meer aan rente in rekening en de gemiddelde Latijns-Amerikaanse lener ongeveer $ 211 meer aan rente dan vergelijkbare niet-Spaanse blanke leners. Bovendien ontvingen Afro-Amerikaanse en Latijns-Amerikaanse leners 50% vaker de maximale opslag dan niet-Spaanse blanke leners. Niet-Spaanse blanke leners ontvingen ongeveer twee keer zo vaak geen opslag – of kregen een contracttarief onder de aankoopprijs – als Afro-Amerikaanse of Spaanstalige leners.
Wat zat er in voor Bronx Honda? De financieringsmaatschappij compenseerde Bronx Honda voor de hogere rente-inkomsten uit de opslag, waarvan de dealer een percentage doorgaf aan zijn werknemers.
Naast het financiële oordeel van 1,5 miljoen dollar en de dwangmaatregelen die bedoeld zijn om de schendingen die in de klacht worden beweerd te verhelpen, is het Fair Lending Program dat vereist is door de voorgestelde schikking de moeite van het lezen waard. Volgens de voorwaarden van volgorde – wat van toepassing is op beklaagde Bronx Honda en General Manager Carlo Fittanto – zij moeten een gekwalificeerde senior manager aanstellen die verantwoordelijk is voor het programma en de opleiding van werknemers minstens één keer per jaar verplicht stellen. Bovendien moeten de beklaagden schriftelijke richtlijnen ontwikkelen om objectieve, niet-discriminerende criteria vast te stellen voor het vaststellen (of niet vaststellen) van honoraria en lasten. Bovendien legt de schikking specifieke bepalingen op aan retailverkoopcontracten op afbetaling, waaronder dat het tarief niet hoger mag zijn dan 185 basispunten boven het “aankooptarief” en dat elke afwijking onder deze opslag slechts om een paar specifieke, gedocumenteerde redenen kan plaatsvinden. En de beklaagden moeten elke werknemer die zich schuldig maakt aan discriminerend gedrag, de voorwaarden van het Fair Lending Program schendt of enige andere verbodsbepaling van het bevel schendt, onmiddellijk ontslaan.
