Een jaar later ben ik gelukkiger dan ooit dat ik Twitter heb verlaten

Hallo en welkom terug Snel bedrijf is aangesloten.

Vorig jaar verliet ik Twitter geleidelijk en daarna in één keer. Gedurende 2024 zorgde Elon Musks enorm onverantwoordelijke beheer van zijn sociale netwerk – ik weiger het X te noemen – ervoor dat ik steeds meer afstandelijk was. Maar de rol die hij speelde bij de herverkiezing van Donald Trump bleek mijn breekpunt te zijn. Deze week is het een jaar geleden sinds mijn laatste tweet.

Nu kan ik niet beweren dat ik Twitter volledig heb verlaten. Ik loer nog steeds, zij het slechts sporadisch. Wanneer mijn verslaggeving voor een verhaal mij daarheen brengt, is het absoluut een van de belangrijkste plaatsen waar mensen over praten AI– Ik ga. Tel al mijn activiteiten bij elkaar op en het komt neer op misschien 2% van de tijd die ik ooit aan de dienst heb besteed. (Vreemd genoeg wordt mijn feed overspoeld met tweets van Theranos-oprichter Elizabeth Holmes, die nog steeds in de federale gevangenis zit, maar het platform blijkbaar gebruikt als een oefening in reputatieherstel.)

Het is vrijwel een onvervalste zegen geweest om mezelf los te maken van het sociale netwerk dat ruim vijftien jaar als mijn belangrijkste online ontmoetingsplaats fungeerde. Voordat ik stopte met tweeten, schaamde ik me steeds meer voor mijn deelname aan een club onder leiding van Musk. De twaalf maanden sindsdien zijn zijn meest grillige tot nu toe geweest zinloze humanitaire nachtmerrie opgelegd door DOGE-bezuinigingen op het Amerikaanse Agentschap voor Internationale Ontwikkeling (USAID). Grok wordt een nazi. Van een afstand geschud worden was veel beter dan er doorheen te tweeten.

Het feit dat ik een gelukkige ex-Twitter-verslaafde ben, is niet alleen een morele houding. Ondanks alle onvervulde platitudes van Musk over het veranderen van Twitter in een ‘alle app“, de site krimpt. Het is waar in de letterlijke zin, als dagelijks actieve gebruikers, waar het nu dreigt te worden consequent overtroffen door Meta’s threads. Ik denk echter meer na over de culturele relevantie van Twitter. De site die ooit wilde zijn “de hartslag van de planeet“klampt zich vast aan de overblijfselen van wat het ooit was. Er stromen nog steeds tweets, maar de vonk van het leven is verdwenen.

Uiteraard is dit geen universeel standpunt. Als er een reden is om op Twitter te blijven, dan is het wel de reden die wordt beschreven door het argument’s Jeruzalem Desmas in a deel getiteld, ja, “Tag om op Twitter te blijven.” Ze noemt het ‘de meest invloedrijke openbare ruimte die we hebben’ en beweert dat het verlaten van de site voor een alternatief als Threads, Blauwe luchtof Mastodont gelijk aan het deplatformeren van jezelf.

Als Twitter was een openbare ruimte is, kan haar argument waterdicht zijn. Maar openbare pleinen zijn geen particuliere ondernemingen die worden gerund om de belangen van hun eigenaren te dienen. Twitter wel. Dat klopt zelfs voordat je het grillige leiderschap van Musk in ogenschouw neemt, en dat is inderdaad zo speelde het gesprek af op manieren die consistent maak het slechter.

Dat gezegd hebbende, ben ik misschien net zo lang op Twitter gebleven, deels omdat niets anders meer in de buurt leek te komen van het enige echte internetforum. Zeker niet de meest bevolkte rivaal, Threads: Elke keer als Meta van gedachten verandert over de vraag of dit zal gebeuren afschrikken of boost gesprekken over nieuws en politiek, het herinnert ons eraan dat het bedrijf het discours algoritmisch vormgeeft.

Een van de lessen die ik het afgelopen jaar heb geleerd, is dat we geen enkele bepalende hub nodig hebben voor gesprekken in Twitter-stijl. Waarom zou u zich neerleggen bij het tolereren van Musks visie op sociaal netwerken als u uw eigen visie kunt samenstellen?

In plaats van te kiezen tussen Threads, Bluesky en Mastodon, heb ik op alle drie tegelijk gepost Open sfeer. Ik vermaak me ook met twee apps die Bluesky- en Mastodon-berichten samenvoegen met elementen uit RSS-feeds en andere bronnen: Flipboard’s Surfen en Iconfactory’s Tapijtwerk. En soms gebruik ik twee leuke apps van derden met één service: Grijze wolk voor Bluesky en IJsblokjes voor Mastodon.

Mijn nieuwe sociale netwerk van netwerken is kleiner dan wat ik ooit had op Twitter, waar ik piekte op ongeveer 95.000 volgers. De kwaliteit van het gesprek is echter uitstekend, deels omdat de overgrote meerderheid van de mensen van wie ik ooit tweets heb genoten, actief zijn op de diensten die ik nu gebruik. En Musk kan geen van de hendels overhalen, ook al verschijnt hij als een personage – meest recentelijk toen Bluesky overweldigd werd door vreugde over Joyce Carol Oates verwijdert hem op Twitter.

Het strekt alle Twitter-rivalen tot eer dat ze deelnemen aan het open ecosysteem dat wordt weerspiegeld in de verschillende apps die ik gebruik. (Bluesky en Mastodon zijn er allemaal bij, terwijl Threads dat nog steeds is steekt zijn teen in.) Ondertussen heeft Musk dat wel gedaan verdubbeld op het al lang bestaande beleid van Twitter om te voorkomen dat mensen de dienst op welke manier dan ook gebruiken, behalve via de officiële apps en website. Het geïsoleerde karakter van de dienst is nog een reden waarom het voelt alsof deze verdwijnt.

Ik stopte met tweeten omdat ik het niet langer kon verdragen dat mijn online identiteit met die van Musk zou trouwen. Nu heb ik spijt dat ik niet eerder van zijn rotzooi af was. Dat zullen wij nooit krijgen voorheen geliefde Twittermaar ik heb het te druk met genieten van mijn sociale netwerkleven na Twitter om zo weemoedig te zijn.

Je hebt gelezen Verbonden, snel bedrijf’s wekelijkse technische nieuwsbrief van mij, mondiaal technologieredacteur Harry McCracken. Als een vriend of collega dit probleem naar u heeft doorgestuurd, of als u het leest op fastcompany.com, kunt u dat doen bekijk eerdere uitgaven en meld u aan om het zelf te krijgen elke vrijdagochtend. Ik hoor graag van je: Ping me hmccracken@fastcompany.com met uw feedback en ideeën voor toekomstige nieuwsbrieven. Ik doe ook mee Blauwe lucht, MastodontEn Draaden dat kan volgen Aangesloten op flipboard.

Meer toptechverhalen van Fast Company

Het geheim achter telefoonontgifting
Hint: Je hebt het in de tas, jongen. Lees meer →

Creators lijden aan een geestelijke gezondheidscrisis, zo blijkt uit nieuw onderzoek
Eén op de tien makers in Noord-Amerika meldde zelfmoordgedachten te hebben in verband met hun werk, een percentage dat bijna het dubbele is van het nationale gemiddelde. Lees meer →

Als AI de regels niet volgt, moeten de media het dan zelfs maar proberen?
Nu AI inhoud schrapt en betaalmuren negeert, staan ​​uitgevers voor een brutale keuze: verdedigen, in de aanval gaan of achterblijven. Lees meer →

Michael Caine en Matthew McConaughey krijgen AI-stemklonen met ElevenLabs
Caine zei in een verklaring dat ElevenLabs ‘innovatie niet gebruikt om de mensheid te vervangen, maar om die te vieren.’ Lees meer →

Waarom verkocht SoftBank zijn belang in Nvidia?
Deze stap onderstreept de contrasterende opvattingen van CEO Masayoshi Son over de toekomst van Nvidia en OpenAI. Lees meer →

Maak kennis met je nieuwe AI-docent
Probeer nieuwe leermodi in ChatGPT, Claude en Gemini. Lees meer →