Sinds 2022 maakt filmmaker en animator Bree O’Donnell uit Brooklyn korte clips van Mary, een tienerheks uit de fictieve stad Portsmith. Met een steeds groeiende schare fans op Bree’s Instagram- en TikTok-kanalen, vertelt Bree ons dat Mary’s inspiratie dicht bij huis ligt. “Ze is geïnspireerd door alle meisjes met wie ik omging in de buitenwijken, meisjes die machtig waren, meisjes die droomden, meisjes met wie ik samen wilde zijn”, vertelt Bree.
Bree, vaak verlicht in diep paars en groen, combineert een verbluffend, sciencefiction-geïnspireerd kleurenpalet met een mysterieus visueel verhaal waarin Mary – net als de gemiddelde tiener – nogal peinzend wordt afgebeeld terwijl ze zich door verschillende locaties in haar fictieve geboortestad beweegt. Deze fragmenten, gepresenteerd in korte vorm zonder bijschriften en zonder dialoog die slechts een stukje informatie bieden, zorgen ervoor dat het publiek meer wil weten over Mary’s verhaal. Eén bepaalde TikTok (nu met bijna een miljoen likes) valt op voor Bree. Zet het luchtige triphopnummer uit 1992 van Poison Girl Friends op Bijna nooit glimlachen (zonder jou)het toont Maria die door een droomlandschap vaart – een zalige wind die door haar glinsterende haar waait.
Vaak wordt de aandacht getrokken door Mary’s haar, vooral omdat zwart haar lange tijd een onderwerp is geweest dat vaak achterloopt op de vooruitgang op het gebied van computergraphics. Bij de weergave van zwarte karakters blijven formules voor het weergeven van texturen vaak vasthouden aan cultureel goedgekeurde stijlen zoals Killmonger-locs. Bree draagt bij aan het groeiende scala aan stijlen in de 3D-ruimte. Ze zegt: “Net als Mary’s persoonlijke stijl, verlegt deze specifieke animatie echt de grenzen voor onze praktijk en animatie-esthetiek.” Met zo’n enorme schare fans is het duidelijk dat er behoefte is aan afbeeldingen van Zwarte verlangens vooral in het tijdperk van De zomer werd ik heel oprecht.
Bree’s werk is ook een hulpmiddel om zijn eigen innerlijke wereld te ontrafelen. “Met Mary worstelen het publiek en ik allebei met verlangen en verlangen, die de hoekstenen zijn geweest van mijn transvrouwelijke ervaring.” De oprechtheid is terug, zoals blijkt uit Mary’s steeds groeiende kennis. Bree werkt momenteel aan een korte film die dieper ingaat op Mary’s geschiedenis als de Heks van Portsmith.
