Let op: wij delen Wortelsoep van Lulu recept aanstaande woensdag! xo
Ik heb het gevoel dat ieders vader er een heeft kenmerkend gerecht. En ik zeg het maar: de spaghetti van mijn vader is de beste. Of in ieder geval: het is het beste voor deze tijd van het jaar: een grote kom warm, zout en smaakvol comfort. De drang raakt me als een uurwerk in de eerste week van januari, en hoewel mijn vader zou beweren dat ik het zo leuk vind, simpelweg omdat hij het voor mij heeft gemaakt, is dat in dit geval gewoon niet waar. Mijn vader stierf 11 maanden geleden en ook al heb ik het nog steeds diep verdrietIk kan ook gerust zeggen dat ik deze pasta net zo lekker vind als ik hem voor mezelf maak. Pardon, papa!
Het recept zelf is eenvoudig – bijna verdacht. Het is knoflook, geplette tomaten, olijfolie en zout. Toch kostte het me jaren van oefenen en vervelende telefoontjes om het goed te krijgen. Ik begreep niet hoe mijn vader zulke basisingrediënten kon omzetten in een saus die er als niets uitzag bovenop spaghetti, maar toch explodeerde met zo’n diepe smaak; het leek een goocheltruc.
In feite zijn er twee trucs voor deze pasta, beide beslist alledaags: de verhoudingen en de kooktemperatuur. De verhoudingen zijn belachelijk – je gaat zoveel knoflook gebruiken. Meer dan dat. Niet meer. En dit krijgen? Je gaat het niet bruin maken. Je zet de verwarming helemaal niet eens aan, en dan draai je nauwelijks aan de knop. Het zal een totaal verkeerd gevoel geven terwijl je het doet. De dag dat ik dit gerecht eindelijk in handen kreeg, was de dag dat ik al mijn eigen kookinstincten negeerde en gewoon deed wat mijn vader zei. Het is niet altijd de juiste zet, maar soms – oké, prima – is dat wel zo.
De spaghetti van mijn vader
8-10 teentjes knoflook (ik zei het toch)
3/4 kopje olijfolie, of iets meer
1 blik van 28 oz geplette tomaten (zonder basilicum), bij voorkeur Red Pack of Cento
1 doos doppen
Zout, voor pastawater
Opmerkingen van mijn vader: Het eerste dat mijn vader tegen je zou zeggen, is dat je goede tomaten uit blik moet kopen, bij voorkeur Red Pack of Cento. Hij zou dit advies dan herhalen omdat het belangrijk is. Heb je het? Geweldig. Het andere wat hij je wil vertellen is dat cappellini niet hetzelfde is als engelenhaar en dat engelenhaar te dun is.
Hak of pers je knoflook. Als de teentjes aan de kleine kant zijn, gebruik er dan zeker 10 – je wilt een flinke stapel knoflook. Doe het in een pan met olijfolie (zet het vuur nog niet aan!). Er moet voldoende olie zijn om de knoflook volledig te bedekken, en nog wat.
Voeg de geplette tomaten toe aan de pan, en nu zet het vuur laag. Laat het daar een tijdje hangen, wel opwarmen niet laten sudderen. Het kan zijn dat je de temperatuur op middelhoog moet zetten, maar laat het niet sudderen. Nogmaals, met deze saus zijn we niet zozeer aan het “koken” als wel aan het “verwarmen”. De smaken smelten samen en de knoflook wordt zachter, maar als je klaar bent, heeft hij nog steeds een lekkere bite. Duw de saus zo nu en dan met een houten lepel aan, zodat hij in de olie kan trekken – ook al wil hij niet helemaal intrekken (weer zo’n verhoudingssleutel!).
Terwijl de saus aan het opwarmen is, kook je de pasta in goed gezouten water. Als ik zeg goed gezouten, bedoel ik een paar shakes meer dan je normaal zou doen. We voegen geen zout toe aan de saus, dus een zoutere pasta is belangrijk voor de balans. Kook de pasta totdat deze net troebel is al dente (Ik doe ongeveer 2 minuten voor de cappellini; deze gaart gaar zijn in de saus), laat ze uitlekken en doe alles snel in de saus. Zet het vuur uit en roer de pasta door tot hij goed bedekt is en je keuken gevuld is met goddelijke, knoflookachtige stoom.
Serveer onmiddellijk. Ik hou van deze pasta zonder iets erop, maar als je fan bent van verse Parma, ga ervoor. Mijn vader zou dat doen.
Dus wat is jouw favoriete vadergerecht? Deel het als je daar zin in hebt, vooral als het erbij hoort zeer serieuze richtlijnen; deze details zijn het beste deel.
PS Alex Beggs deelt het heerlijke kalkoenvlees van zijn vaderen als je nog steeds in een spaghettistemming bent, wat dacht je van een spaghettitaart?
