Iran is gespannen omdat Trump dreigt met actie na de operatie in Venezuela te midden van protesten

BEIROET — De arrestatie van Nicolás Maduro – een Hollywood-achtige operatie in het verhaal van president Trump waarbij de Delta Force-geest van de Venezolaanse leider uit Venezuela verdween – schokte zowel Amerikaanse vrienden als vijanden, waarbij regeringen van Colombia tot China en Frankrijk hun veroordelingen uitten.

Maar misschien is geen enkel land bezorgder dan Iran. De leiders van het land, geconfronteerd met een nieuwe ronde van anti-regeringsdemonstraties en die nog steeds moeite hebben om in het reine te komen met de Amerikaanse en Israëlische aanvallen van afgelopen zomer, worstelen nu om in het vizier te staan ​​van een regering die blijkbaar niet bang is om de internationale orde op zijn kop te zetten.

Recente uitspraken van Trump en zijn aanhangers hebben weinig bijgedragen aan het wegnemen van de angsten in Teheran. Een dag voor de Maduro-operatie waarschuwde Trump de Iraanse regering dat de Verenigde Staten “vergrendeld en geladen en klaar voor gebruikals het “vreedzame demonstranten met geweld neerschiet en doodt.”

Hij herhaalde de dreiging maandag en zei tegen verslaggevers van Air Force One dat “ik denk dat ze heel hard zullen worden getroffen door de Verenigde Staten” als overheidspersoneel demonstranten zou doden.

Andere Amerikaanse functionarissen brachten de verwijdering van Maduro explicieter in verband met Iran.

“Nu moeten de slechteriken geloven dat wanneer president Trump iets zegt, hij het meent. Naar mijn mening staan ​​de Ayatollah en zijn handlangers bovenaan de lijst van slechteriken”, schreef senator Lindsey Graham (RS.C.), een trouwe Trump-aanhanger die al lang pleit voor actie tegen Iran, schreef dinsdag op X.

Woensdag schreef hij: “President Trump heeft de ayatollah en zijn handlangers gewaarschuwd voor hun brutale onderdrukking van het Iraanse volk.

“Eén ding is duidelijk: het Iraanse regime zet deze brutaliteit voort op eigen risico.”

de protesten, veroorzaakt door een catastrofale crash Volgens het in de VS gevestigde Human Rights Activists News Agency heeft het aandeel van de Iraanse munteenheid zich eind december verspreid naar alle Iraanse provincies, op vier na, naar alle 31 provincies van Iran, inclusief plaatsen waar regeringsloyalisten traditioneel domineren. Minstens 36 mensen zijn gedood, onder wie 30 demonstranten, vier kinderen en twee veiligheidspersoneel.

Maar in tegenstelling tot eerdere onrustrondes, waarbij de regering de internationale kritiek kon negeren om de protesten met massaal geweld neer te slaan, lijken de demonstranten nu een moedige Amerikaanse president aan hun zijde te hebben.

“Als een Amerikaanse president vroeger had gezegd: ‘We komen binnen om demonstranten te beschermen’, zou iedereen in de Iraanse regering zijn bluf hebben uitgesproken en hebben gezegd dat dit niet gaat gebeuren”, zegt Ellie Geranmayeh, een senior beleidsmedewerker bij de European Council on Foreign Relations.

“Maar er was in juni een oorlog van twaalf dagen (tussen Israël en Iran, met betrokkenheid van de VS). Je had net Venezuela. En je hebt een cowboy-president. Dit is onbekend terrein voor het regime. Ze moeten dit serieus nemen”, zei ze.

Er zijn al tekenen dat dat zo is. Woensdag waarschuwde de Iraanse legerchef, majoor-generaal Amir Hatami, voor een preventieve militaire aanval. In een toespraak van het staatspersbureau IRNA zei Hatami dat “de Islamitische Republiek de intensivering van dergelijke retoriek tegen de Iraanse natie als een bedreiging beschouwt en de voortzetting ervan niet zonder reactie zal laten.”

‘Ik kan met vertrouwen zeggen dat de paraatheid van de Iraanse strijdkrachten vandaag de dag veel groter is dan vóór de oorlog’, zei hij, terwijl hij beloofde ‘de hand van elke agressor af te hakken’.

Het herhaalde een soortgelijke strijdlustige verklaring van de Defensieraad van het land dinsdag, waarin werd gezegd dat Iran preventief tegen vijanden zou kunnen optreden als het “objectieve tekenen van dreiging” zou zien en dat “de veiligheid, onafhankelijkheid en territoriale integriteit van Iran “een onschendbare rode lijn” zijn.

De Defensieraad voegde eraan toe dat “de intensivering van de bedreigende en interventionistische retoriek … kan worden opgevat als vijandig gedrag” en een “evenredige, krachtige en beslissende reactie” zou uitlokken.

Een jonge Iraanse vrouw loopt onder een anti-Amerikaans en Israëlisch reclamebord met symbolische afbeeldingen van doodskisten van Amerikaanse en Israëlische soldaten, samen met een verklaring van de Iraanse parlementsvoorzitter Ali Larijani die luidt: ”Zorg voor je soldaten” in het centrum van Teheran, Iran, dinsdag.

(Morteza Nikoubazl/NurPhoto via Getty Images)

Toch heeft de Iraanse regering in eigen land een relatief verzoenende toon aangeslagen met betrekking tot de recente protesten, waarbij ayatollah Ali Khamenei zaterdag zei dat de kwesties die tijdens de demonstraties naar voren kwamen “geldig” waren, maar dat “door de vijand geprovoceerde huurlingen” anti-regeringsleuzen schreeuwden.

En hoewel hij dreigde ‘relschoppers op hun plaats te zetten’, zeggen waarnemers dat de regering nog niet haar volledige kracht op de demonstranten heeft uitgeoefend – een terughoudendheid, mogelijk vanwege de angst voor wat Trump zou kunnen doen.

“Het regime heeft lange tijd als eerste het ijzer gegrepen om eerdere rondes van landelijke onrust de kop in te drukken. Maar door dit draaiboek meer te herhalen dan al nodig is om de onvrede te onderdrukken, is nu een vorm van interventie vanuit het buitenland mogelijk – en de beleidsmakers van Teheran weten waarschijnlijk niet welke verborgen of openlijke opties er op tafel liggen”, aldus het Ali Vaez Project en hoe doelgericht de internationale directeur, Crisis Group, een denktank, kan zijn.

“Ondanks al het vertrouwen dat het regime zal uitstralen in zijn vermogen om bedreigingen voor zijn stabiliteit in eigen land en bedreigingen voor zijn veiligheid vanuit het buitenland aan te pakken, moet het zich zeker zorgen maken over zijn vermogen om met beide om te gaan”, zei Vaez.

Hij voegde eraan toe dat voor Trump, die “de wind in de zeilen heeft na de operaties in Caracas, de aantrekkingskracht van verdere goedkope interventies met hoge beloningen groot kan zijn.”

De verergerende crises komen op een moeilijk moment voor Teheran. De afgelopen twee jaar heeft het land de systematische ontmanteling gezien van zijn zogenaamde As van Verzet, een constellatie van gewapende facties en regeringen waarop het land kon vertrouwen in de confrontatie met de Verenigde Staten en Israël.

Een blik vanaf een markt in Teheran, Iran, woensdag terwijl mensen winkelen te midden van stijgende prijzen en een snel devaluatie van de munt tijdens de ergste economische crisis van het land sinds 1979.

(Fatemeh Bahrami/Anadolu via Getty Images)

Israëls vernietigende aanval die de bovenste lagen wegvaagde Het militaire leiderschap van Iranbracht diepgaande tekortkomingen van de inlichtingendiensten aan het licht, zelfs toen Amerikaanse aanvallen het nucleaire programma van Teheran vernielden. Door sancties, corruptie en wanbeheer wordt het olierijke land geconfronteerd met endemische tekorten aan water en elektriciteit. Ondertussen zal het verlies van de toegang tot Venezuela, de beste partner van Iran op het westelijk halfrond en een belangrijke bondgenoot op het gebied van sancties, het isolement van Teheran alleen maar verder versterken.

Toch is de kans klein dat een onthoofdingsaanval, mogelijk gericht op Khamenei, een regimeverandering of zelfs een gedragsverandering teweeg zou brengen.

Experts zeggen dat de Islamitische Revolutionaire Garde, belast met de verdediging van de regering, de meest georganiseerde strijdmacht in het land blijft en elke oppositiebeweging kan verslaan. De verbinding tussen de verschillende beveiligingstakken is nog steeds sterk. En de twaalfdaagse oorlog met Israël spoorde de regering aan om afgevaardigden te hebben in de verschillende commandostructuren.

Ondertussen zeggen de Iraanse leiders dat ze niet van plan zijn te onderhandelen.

“Degenen die beweerden dat onderhandelen met de VS de oplossing voor de problemen van het land was, hebben gezien wat er gebeurde. Midden in de onderhandelingen van Iran met de VS was de Amerikaanse regering achter de schermen druk bezig met het voorbereiden van oorlogsplannen”, schreef Khamenei zaterdag op X. “Wij zullen niet toegeven aan de vijand.”

Maar hoewel een preventieve aanval van Iran zou kunnen leiden tot uitstel van de binnenlandse regering op de korte termijn, zou een dergelijke confrontatie waarschijnlijk tot het soort militaire actie leiden dat Teheran wil vermijden.

“Het is een spel waarin Iran geen winnaar zal zijn”, zei Geranmayeh. “Maar wanhopige situaties dwingen tot wanhopige keuzes, en dat brengt allemaal hoge kosten met zich mee.”