Iedereen kent deze collega, degene die in kostenbesparende ontslagen belandt wanneer snacks uit de kantine verdwijnen. Degene die denkt dat ze ontslagen worden omdat hun baas de laatste tijd geen emoji’s meer met ze gebruikt. Degene die het kantoor is Kip Klein: angstig, enigszins paniekerig, vaak misleid. . . en die niet kunnen stoppen met praten met anderen over waar ze zich ook zorgen over maken.
Deze persoon – en jij zou het ook kunnen zijn – kan terecht zijn, omdat het logisch is dat werknemers op dit moment nerveus zijn: Het aantal ontslagen staat op een recordhoogteen januari is een gebruikelijke maand voor ontslagen.
Maar voor kantoor Chicken Little zijn het niet alleen de grimmige aantallen ontslagen die beangstigend zijn: het is de onbekende toekomst die hen in voortdurende paniek brengt. “Onzekerheid is een enorme trigger voor de stressreactie” in het lichaam, zegt dokter Esther Sternberg, die al lang onderzoek doet naar de effecten van stress op mensen.
Snel bedrijf sprak met verschillende psychologie-experts die deelden wat iemand vatbaarder maakt voor angstspiralen en lussen, tips voor het omgaan met hun nooit eindigende kantoorpessimisme en hoe u aan uw eigen ontslaggerelateerde zorgen kunt ontsnappen.
Wat veroorzaakt angstspiralen
Mensen die zelfs kleine negatieve informatie snel omzetten in potentiële rampen ‘hebben de neiging om erg hoog te scoren neuroticisme”, zegt klinisch psycholoog Melanie McNally.
Neuroticisme, een van de ‘Big Five’-persoonlijkheidskenmerken van de psychologie, meet iemands neiging tot negatieve emoties. Denk aan de collega die net door ze worden ontslagen nadat ze buiten een groeps-e-mail zijn gelaten – terwijl de persoon die de e-mail heeft verzonden het in werkelijkheid gewoon is vergeten.
“Een kleine bezuiniging is voor deze mensen niet alleen maar een bezuinigingsmaatregel”, zegt organisatiepsycholoog Ali Shehab. In plaats daarvan beschouwt de misplaatste waakzaamheid het als een “teken dat het bedrijf failliet gaat. ‘Ik word ontslagen en ik zal nooit meer een baan vinden’.” Dit wordt vaak gezien als een beschermingsmechanisme dat veiligheid probeert te bieden te midden van stressveroorzakende onzekerheid.
Yvonne Castañeda, een maatschappelijk werker gespecialiseerd in trauma, zegt dat ze in het verleden met dit ‘glas-half-lege’ type heeft gewerkt en dat het haar is opgevallen dat tevredenheid voor sommige mensen ‘beangstigend’ of ‘verkeerd’ lijkt, of dat veiligheid niet te vertrouwen is. Dit zou te maken kunnen hebben met hun opvoeding: ouders die misschien overdreven bezorgd waren en stil bleven staan bij mogelijke gevaren, lieten deze persoon achter met de gedachte dat het niet goed zou komen met hem. De mentaliteit kan zich zelfs manifesteren na een traumatische gebeurtenis, zoals een verlies, waarna de persoon het gevoel heeft dat hij het niet verdient of ‘weer gelukkig wil zijn’, zegt Castañeda.
Maar McNally zegt dat deze mensen misschien wel ‘beperkte sociale steun’ hebben. Misschien kunnen ze aan het einde van de werkdag niet naar huis gaan en hun zorgen van vrienden of familie afgeven voor een geruststellend oor en een alternatief perspectief, en worden collega’s uiteindelijk hun belangrijkste uitlaatklep voor het uiten van zorgen.
Voor David Rosmarin, universitair hoofddocent aan de Harvard Medical School en oprichter van het Center for Anxiety, is de beschrijving van dit archetype veel eenvoudiger. “Ze worden ‘Amerikanen’ genoemd”, zegt hij.
Dergelijk gedrag “komt niet eens voort uit pessimisme. Het komt voort uit controle.” Als Amerikanen, zo voegt hij eraan toe, wordt ons geleerd gevoelens van ongemak uit te bannen zodra ze ons bezoeken. Met de heersende culturele belangstelling voor onmiddellijke bevrediging en onmiddellijke antwoorden op elke vraag, is het geen verrassing dat velen ervaren wat Rosmarin ‘intolerantie voor onzekerheid’ noemt, of het nu gaat om het weer of onze baanzekerheid.
Maar de ironie is dat de obsessie voor veiligheid de angst alleen maar aanwakkert.
Navigeren door deze energie op het werk
Terwijl sommige werknemers angst jegens anderen uiten – hetzij uit angst, uit een verlangen naar controle, of gewoon uit de behoefte aan een klankbord – herinnert McNally ons eraan dat emoties ‘besmettelijk’ zijn. “Je verspreidt waarschijnlijk stress” als je je overgeeft aan de angstspiraal, zegt ze.
En voor de mensen om de persoon heen: “Het is heel gemakkelijk om in die tornado te worden gezogen”, voegt Castañeda toe. ‘Misschien probeer je iets te zeggen om ze op te vrolijken, maar het werkt averechts en plotseling heb je een conflict.’
Toch hebben experts met wie gesproken Snel bedrijf Merk op dat het delen van angst met anderen nuttig is. De psychologische voordelen van het hebben mensen die u kunt vertrouwen op het werk is echt.
Maar als mensen regelmatig handelen vanuit de drang om angst te uiten, tot het punt dat dit onnodige stress veroorzaakt, is het voor collega’s het beste om grenzen te stellen.
‘Als het gesprek cyclisch en schadelijk wordt’, zegt Shehab, is het de bedoeling om ‘voorzichtig afstand te nemen’. Je kunt zeggen dat je hoort dat de persoon zich zorgen maakt, maar op dit moment moet je je concentreren op een belangrijke deadline.
“Laten we ons concentreren op het werk dat we het komende uur onder controle hebben”, stelt Shehab voor om te communiceren.
Deskundigen raden doorgaans aan de zorgen van een bezorgde collega te erkennen en te valideren voordat ze proberen hun kijk op de situatie te veranderen. Iemands angsten van de hand wijzen of tegen hem zeggen dat hij moet kalmeren, zegt McNally, ‘werkt niet.’ Luister in plaats daarvan gewoon – als je je geaard en open genoeg voelt om ze te horen zonder in een spiraal terecht te komen.
“Houd de ruimte vast. Probeer het niet beter te doen”, stelt Castañeda voor. “Dat ga je niet doen.” Rosmarin suggereert ‘reflectief luisteren’, een ‘fundamentele psychotherapietechniek’ waardoor mensen zich op hun gemak en begrepen voelen.
Stel je bijvoorbeeld voor dat een collega zegt: ‘Ik ben bang voor ontslagen. Vorig jaar gebeurde dat rond deze tijd, en ik zie dat dit weer gaat gebeuren.’ Je zou kunnen reageren met iets als: “Ja, je hebt gelijk over vorig jaar, en het is absoluut angstaanjagend om over na te denken.” Het valideren van de gevoelens van iemand die in een spiraal zit, kan helpen hem te aarden door hem het gevoel te geven dat hij gehoord wordt – zodat hij of zij zich tenminste niet zorgen hoeft te maken over ongegronde angst.
Shehab stelt ook voor om feiten te gebruiken om de bron van de angst te achterhalen. “Welk concreet bewijs hebben we dat er vandaag een ontslag plaatsvindt?” Shehab stelt voor om voor een bezorgde collega (of voor jezelf) te poseren. ‘Wat zijn de werkelijke bedrijfscijfers op dit moment?’ Dit, zegt hij, ‘betrekt de prefrontale cortex’: het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor rationeel denken, dat vaak ‘gekaapt wordt door de hyperactieve amygdala’, het angstcentrum van de hersenen, tijdens angstlussen.
Onderzoek toont aan dat ventileren nuttig kan zijn, maar dat geldt slechts voor een paar minuten voordat het contraproductief wordt. McNally stelt voor een timer in te stellen op drie tot vier minuten. Wanneer de timer start, schakelt u over naar een nieuwe activiteit die uw volledige aandacht zal opeisen, zoals dansen op een favoriet nummer aller tijden of een diner koken met uw gezin.
Valideer de angst, handel met empathie en grond de angst vervolgens in het heden met feiten en voorzichtig uitdagende reframes.
Smoort de spiraal in de kiem
Of het nu bij nerveuze collega’s is of bij jezelf, zoek naar ‘wat de oorzaak van de angst is’, zegt Rosmarin.
Maakt u zich het meest zorgen over de huurbetalingen? Het zou kunnen helpen om te werken aan het opstellen van een nieuw persoonlijk budget voor het geval er ontslagen vallen. Is het nadenken over het vinden van een nieuwe baan de grootste stressfactor? Update je CV en begin met netwerken.
Door mentaal los te laten en jezelf te baseren op kalme acties, kan je fysiologische reactie op angst veranderen: “Er stroomt minder adrenaline door je systeem” als je dat doet, zegt Rosmarin.
In ‘high-stress, high-control’-situaties, zegt Sternberg, ‘ben je eigenlijk energiek.’ Geconfronteerd worden met een mogelijk ontslag brengt veel stress met zich mee, laag-controle – maar als je er mee geconfronteerd wordt terwijl je op zoek bent naar nieuwe banen, kom je op achterstand sommige controle, en kan een deel van de negatieve gevoelens van stress verlichten.
Anders, zo voegt Sternberg toe, zorg ervoor dat je voldoende slaap krijgt, gezond eet en beweegt om angst te verminderen.
Nogmaals, het gaat allemaal om onzekerheid. . . en ermee leren leven.
Als jij je collega (of jezelf) kunt helpen het te accepteren of als brandstof te gebruiken productiviteithoe waarschijnlijker het is dat iedereen angstspiralen vermijdt.
“De vraag is niet of je de uitkomst kunt controleren”, zegt Rosmarin. Het gaat erom ‘het feit te omarmen dat we niet helemaal aan het stuur zitten’.
