Opmerking: dit verhaal bevat spoilers van “Grey’s Anatomy” seizoen 22, aflevering 7.
“Gray’s anatomie” keerde terug naar een cliffhanger met hoge inzet voor Dr. Jo Wilson met de winterpremière van donderdag, een emotionele achtbaan voor haar nieuwe echtgenoot Dr. Atticus Lincoln, die eindigde met een zucht van verlichting.
Aflevering 7, getiteld ‘Skyfall’, volgde de onmiddellijke nasleep van de grote cliffhanger van de middenseizoensfinale van november, waarbij Winston (Anthony Hill) de leiding kreeg over het uitvoeren van een spoedkeizersnede bij Jo’s tweeling toen haar hart het begaf tijdens de operatie. De gespannen procedure was succesvol, waardoor Link (Chris Carmack) moest jongleren met de besluitvorming over de zorg voor zijn nieuwe baby’s, terwijl hij en de rest van de doktoren hoopten dat Jo wakker zou worden.
“Het is een van de meest emotionele televisieprogramma’s waar ik persoonlijk deel van heb uitgemaakt”, vertelde Carmack aan TheWrap in een exclusief interview.
De winterpremière is slechts de laatste in een reeks uitdagende momenten voor Link in seizoen 22, die Carmack de verhaallijn ‘een geschenk’ noemde nadat hij sinds 2018 de ‘over het algemeen enthousiaste’ orthochirurg speelde. Na ternauwernood de ziekenhuisexplosie te hebben overleefd die seizoen 21 beëindigde, is Link uit de operatiekamer buitenspel gezet en heeft hij moeite om terug te komen in zijn herstel en herstel. Jo’s risicovolle zwangerschap zorgde voor nog meer druk.
“Het voelde als een een-tweetje waarbij hij net begon te herstellen en zich net zichzelf begon te voelen, en toen werd hij geconfronteerd met nieuwe uitdagingen waarbij zijn nieuwe vrouw en zijn tweelingdochters betrokken waren,” zei Carmack. “Ik wist niet waar het naartoe ging, maar (showrunner Meg Marinis) stelde me gerust. Ze zei: ‘Vertrouw me, dit gaat zijn vruchten afwerpen’, en dat deed het op zo’n grote manier … dat verhaal was zo doordacht en zorgvuldig gemaakt. “
Link werd tijdens de aflevering tot het uiterste gedreven, wat leidde tot enkele grote scènes met Teddy (Kim Raver) en Richard (James Pickens Jr), die tijdens de aflevering met zijn eigen demonen werden geconfronteerd nadat hij in de winterfinale aan Bailey (Chandra Wilson) een diagnose van prostaatkanker had onthuld.
Maar het was niet allemaal kommer en kwel voor de dokter, want de aflevering eindigde toen de baby’s tekenen van herstel vertoonden – inclusief een hartverwarmend ‘ze plaste!’ feest op de NICU – en Jo opende haar ogen bij de laatste opname.
Hieronder deelt Carmack de grootste momenten van de winterpremière, wat de toekomst biedt voor Link, Jo en hun nieuwe baby’s, en plaagt hij met een verrassing wanneer Amelia (Caterina Scorsone) terugkeert van haar sabbatical. Dit interview is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
TheWrap: Vorig jaar bleven we achter met een enorme cliffhanger, en de winterpremière pikt ons op voor de nasleep en Link jongleren aan het bed van zijn vrouw en zijn kinderen. Wat was jouw reactie op hoe het zou aflopen met deze aflevering?
Carmack: Ik wist niet echt wat er aan de hand was, maar Meg, onze showrunner, bleef me verzekeren dat het groots zou worden. En toen kwam natuurlijk het script voor de middenseizoenfinale en ik werd gewoon weggeblazen. Ik dacht dat het niet spannender kon worden dan dat, maar de première halverwege het seizoen is gewoon ongelooflijk. Het is een van de meest emotionele televisieprogramma’s waar ik persoonlijk deel van heb uitgemaakt.
We zien Link terwijl hij probeert alle noodzakelijke beslissingen te nemen om voor zijn kinderen te zorgen en daar te zijn terwijl hij wacht tot Jo wakker wordt. Hoe verhield jij je tot de emotionele reis die hij in deze scènes maakt?
Het eerste deel van het antwoord op die vraag is waar het krediet moet worden betaald. De schrijvers hebben fantastisch werk geleverd met de hele show. Maar natuurlijk ben ik erg op Link gericht, en dit jaar was het de ene intense gebeurtenis na de andere. Het begon met de verwonding en dood van zijn collega’s en zijn patiënt, en het proberen daarvan te herstellen, en het leidde direct tot de tragedie die Jo overkomt.
Het voelde als een een-tweetje waarbij hij net begon te herstellen en zich net zichzelf begon te voelen, en dan wordt hij geconfronteerd met deze nieuwe uitdagingen waarbij zijn nieuwe vrouw en zijn tweelingdochters betrokken zijn. Het voelde zo natuurlijk om deze scènes te spelen, omdat ze echt waren opgebouwd. Zelfs een paar afleveringen geleden, het gesprek over geloof met Link en Jo, wist ik niet waar het heen ging, maar Meg stelde me gerust. Ze zei: “Geloof me, dit gaat zijn vruchten afwerpen”, en dat deed het op zo’n grote manier, toen Link zich alleen in de kapel bevond, worstelend met zijn gevoelens en zijn geloof en zijn hoop en op zoek naar antwoorden, en Richard hem vindt, en de emotie van die scène was er die dag gewoon op een heel bijzondere manier, en dat komt omdat dat verhaal zo doordacht en zorgvuldig was opgesteld.
Toen we die scène opnamen, zat ik vrijwel de hele scène in de stoelen, tussen de opnames en alles door, omdat het zo sterk en zo krachtig en zo aanwezig was. Ik kon het niet eens breken om een bagel te nemen. We hadden een prachtige regisseur, Allison Liddi-Brown, de lichten stroomden door dit glas-in-lood in de kapel en de bemanning was geweldig. De sfeer was gezet en ik mocht echt Link zijn en die emoties voelen.
Link was terecht overweldigd in deze aflevering, wat leidde tot een aantal geweldige scènes met zowel Teddy op de NICU als Richard in de kapel. En aan het einde van de aflevering krijgt hij wat vrijheid en vreugde nadat een van de baby’s heeft geplast, een teken dat ze beter worden.
Grappig is die scène aan het eind als ze plast, het is een opluchting voor Link. Het is het eerste dat in tijden goed gaat. Het is het eerste teken dat zijn dochters hier uit kunnen komen.
Ik herinner me dat mijn eerste reactie voor de camera was dat ik zo opgewonden was. En natuurlijk kwam iedereen binnen, ze zeiden: “Denk eraan, dit is de NICU.” Ik moest het op dat moment neerleggen. Maar het was een moment van overweldigende vreugde.
Uiteindelijk krijgt Link de grote overwinning, en we zien hem Jo erover vertellen, en dan wordt ze wakker in het laatste shot van de aflevering. Hoe was het om op dat moment te zijn tijdens het filmen?
Die scène komt vlak na het plassen, en dan krijgt hij een sms om naar Jo’s kamer te komen, en zijn eerste gevoel is angst. Want de deken is van hem afgetrokken. Elke keer dat hij een kamer verlaat, gebeurt er iets ergs in de laatste twee afleveringen. Dus Link loopt die kamer binnen met een absoluut gevoel van angst, maar hij krijgt het nieuws dat haar hart aan het herstellen is, dus hij ademt weer. Hij profiteert van dat succes, maar hij maakt zich nog steeds zorgen. En hij praat met Jo. Hij wenste dat ze er was. Hij wenste dat ze deze momenten met hen kon delen. Ze hebben de baby’s niet eens een naam gegeven. Hij noemt ze Baby A en Baby B, want als hij ze een naam geeft zonder haar en zij wakker wordt, weet hij dat hij in de problemen komt.
Zonder haar kan hij niets. Hij is verlamd zonder haar, zij is de liefde van zijn leven. Hij bevindt zich in het vagevuur van niet kunnen helpen, niets kunnen doen, ook al mocht hij operatief helpen. Hij heeft een pijnlijke arm. Hij voelt zich machteloos en is op zoek naar een hogere macht.
Op dit moment fladderen haar ogen open en voelt hij dat zijn gebeden zijn verhoord.
Wat is de toekomst voor dit stel en hun groeiende gezin na dit grote moment?
Voor Link en Jo moeten we natuurlijk weten hoe het met Jo gaat. We moeten weten hoe het met de baby’s gaat. Dit is prioriteit nummer 1. Het is allemaal zo intens geweest. Ze moeten ook alles verwerken wat er is gebeurd. Link is nog niet eens klaar met het verwerken van de explosie en zijn verwondingen daardoor. Dus ik denk dat iedereen een stapje terug zal moeten doen en zijn prioriteiten zal moeten onderzoeken, en het zal zijn eigen strijd worden.
Link heeft dit seizoen een moeilijke weg afgelegd, te beginnen met het nauwelijks overleven van de ziekenhuisexplosie, en hij is nog steeds aan het herstellen. Hoe was het om een donkere kant van Link’s geschiedenis en persoonlijkheid te ontdekken?
Het is een geschenk geweest. Link is een over het algemeen enthousiaste man. Hij houdt van sporten, hij maakt graag grapjes. Hij speelt graag gitaar. Hij leeft heel gelukkig, net als in het heden en leeft om mensen te helpen, leeft om mensen aan het lachen te maken, leeft om het moment helder te houden. Maar ik denk dat er achter iedereen die we zo kennen, stille wateren schuilgaan die misschien onontgonnen blijven omdat ze die niet willen verkennen. En hij wordt geconfronteerd met de noodzaak om dat te doen, en dat is hij het hele seizoen al geweest.
Hij wil gewoon weer aan het werk. Hij wil gewoon zijn kinderen ophalen en met ze spelen. Hij wil gewoon de oude Link zijn en hij krijgt daar geen seconde de tijd voor. Zelfs in de toekomst denk ik dat hij zal proberen wat lichtzinnigheid en enkele momenten van vreugde te vinden, maar er hangt zeker een wolk boven Jo en Link en hun hele familie.
Het mooie van een show als deze, waarin jij als publiek hebt ervaren wat deze personages hebben meegemaakt, is dat je niet altijd de zwaarte hoeft te spelen zodat het publiek weet dat het er is. En dat is een echt cadeau. Als acteur krijg je ook de kans om momenten van lichtheid te beleven.
We zullen natuurlijk blij zijn om Link weer in de OK te zien als dat gebeurt. Moet hij de slinger nog veel langer dragen?
De tijd verstrijkt en hij wordt beter. De slinger gaat los. Ik weet echter niet zeker welke aflevering.
Fans zijn blij dat Amelia binnenkort terugkomt van haar sabbatical. Hoe was het om haar weer op de set te hebben?
Mij is verteld dat het Amelia-verhaal nog een verrassing is.
“Grey’s Anatomy” wordt donderdag uitgezonden op ABC en de volgende dag gestreamd op Hulu.
