Het is mogelijk dat wij een deel van de omzet ontvangen als u een product koopt via een link in dit artikel.
Eerste keer dat ik er was Klein strandhuis in Malibuik werd verliefd op hun iconische overdekte terras dat op de een of andere manier aanvoelde als een echte eetkamer – maar met de golven op slechts een steenworp afstand. Zittend onder de prachtige houten pergola, terwijl de zeebries erdoorheen waaide, voelde de grens tussen binnen en buiten volledig vervaagd. Ik herinner me dat ik dacht: Dit is de mooiste eetkamer die ik ooit heb gezien. En laten we eerlijk zijn: als u meer dan 300 dagen zon per jaar heeft, waarom zou u dan uw voornaamste eetgedeelte niet buiten maken?
Dus toen onze architect ons zijn plannen voor de onze liet zien Malibu renovatiewe namen een beslissing die misschien onconventioneel leek: onze grote eetkamer zou helemaal niet in het huis zijn. In plaats daarvan creëren we een buiteneetkamer die er rechtstreeks op aansluit de grote kamer door een glazen wand van 30 voet Marvin pocket doors – een ruimte die speciaal is ontworpen voor de langzame weekendontbijten en golden hour-diners die het leven in Californië zo speciaal maken.
Wat deze buitenruimte doet werken, is hoe naadloos deze aansluit op de grote kamer binnenin. Aan de glazen deuren voegen we een motor toe zodat met een druk op de knop de hele muur in de constructie verdwijnt. Plotseling worden het keukeneiland, de binnenwoonkamer en de buiteneetkamer één continue stroom.
De visie: Een buitenruimte die aanvoelt als een huiskamer
Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot ruimtes die de traditionele kloof tussen binnen en buiten uitdagen. De restaurants en hotels die lang nadat ik ben vertrokken bij mij blijven, zijn de restaurants en hotels waar je niet precies weet of je binnen of buiten bent – waar de stof wappert in de wind, waar je wegzakt in kussens die zacht genoeg zijn voor een woonkamer, waar het ontwerp net zo goed doordacht is als elk interieur. Dat is mijn doel met deze ruimte: echt buitenleven kamerniet zomaar een terras met meubilair.
Het middelpunt van deze ruimte is de pergola, geïnspireerd op de prachtige patio van Little Beach House (zie hierboven voor waar we aan het bouwen zijn!). We gebruiken rijke, warme houten balken die overdag prachtig gevlekt licht creëren en ’s avonds een intiem, omsloten gevoel geven.
Wij installeren er twee Infratech verwarmingselementen (één aan elke kant van het terras) rechtstreeks in het bovenframe. Dit betekent dat we deze ruimte ook op frisse Malibu-avonden comfortabel kunnen gebruiken. De verlichting is bewust minimaal gehouden: kleine schansen gemonteerd op de balken van de pergola werpen een warme, sfeervolle gloed uit die aanvoelt als kaarslicht.
Voor de vloeren van het terras gebruiken we ipéhout: een ongelooflijk dicht, weerbestendig hardhout dat na verloop van tijd mooi veroudert. Het heeft een rijke, warme tint die past bij de pergolabalken erboven en staat bekend als een van de meest duurzame terrasplanken die er zijn. Naarmate het verweert en een zilverachtige patina krijgt, wordt het nog mooier.
De chiringuito op Ibiza inspireerde de stoelen die ik voor de ruimte ontwerp.
De zitplaatsen: Ibiza Banquet Vibes
Een andere inspiratiebron was El Chiringuito, een strandclub waar we dol op waren reis naar Ibiza een paar zomers geleden. In plaats van gewone eetkamerstoelen waren er deze comfortabele bankjes met zachte kussens en heel veel kussens – het soort zitplaats waar je urenlang in kunt zitten, naadloos overgaand van diner naar dessert, naar blijven hangen bij wijn terwijl de sterren tevoorschijn komen.
Dat is het gevoel dat ik hier wil nabootsen, dus ik koop een banket/loveat-situatie voor langs één kant van het eetgedeelte, bekleed met Meerjarige stofontworpen om de elementen te weerstaan en toch luxueus en zacht aan te voelen. Ik ben nog steeds op zoek naar de 3,5 meter lange teakhouten tafel om deze mee te combineren, dus we hebben idealiter ruimte voor 10-14 personen.
Residentiehotel in Todos Santos – dit stoffen laken is alles.
Buitengordijnen: moeten we ze toevoegen?
Toen wij woonden Residentiehotel in Todos Santos was ik volledig geobsedeerd door de manier waarop ze pure stof gebruikten om definitie te creëren en wind in de buitenruimtes te blokkeren, terwijl ze deze etherische kwaliteit behouden. De manier waarop de stof beweegt in de wind, de manier waarop het het licht filtert – het transformeerde de ruimte in iets dat bijna ceremonieel aanvoelde.
Ik zou hier graag iets soortgelijks in verwerken, maar ik zal eerlijk zijn: we zijn er nog niet helemaal uit. Het is een van die details die kunnen optreden als een ‘fase twee’-ontwikkeling wanneer we in de ruimte leven en echt kunnen begrijpen hoe de windpatronen werken, waar we meer bescherming nodig hebben en waar we het zicht willen behouden. Soms komen de beste ontwerpbeslissingen voort uit het daadwerkelijk wonen in een ruimte.
Het landschap: Strandgras en grind
Om dit echt als een buitenruimte te laten voelen, werken wij samen met Fiore landschapsontwerp om strandgras rond de omtrek te planten. Deze zullen in de wind bewegen en de randen van de hardscaping verzachten, waardoor het natuurlijke kustgevoel ontstaat dat zo essentieel is voor de algehele esthetiek. Gecombineerd met grindpaden en de omliggende olijf- en citrusbomen op het terrein, voelt de eetkamer zich ingebed in het landschap in plaats van eraan opgelegd.
Waar zijn we en waar gaan we heen
De omlijsting van de pergola is voltooid (ik vind het prachtig hoe hij afsteekt tegen de bergen) en we staan op het punt om te beginnen met het leggen van het ipé-terras. Elke keer als ik de plek bezoek en onder de houten balken sta en naar het uitzicht kijk, kan ik me al voorstellen hoe het zal voelen om hier samen te komen.
Langzaam zaterdagochtend ontbijt met koffie en vers gebak, iedereen nog in pyjama. Zomerse diners met vrienden, de tafel gevuld met schalen in familiestijl, de wijn vloeit, de lucht wordt roze als de zon ondergaat achter de bergen. Rustige avonddiners, alleen wij vieren, terwijl de warmtelampen boven ons schijnen.
Dit is mijn Californische droom compleet: binnen naar buiten brengen, grenzen wegnemen, ruimtes creëren die uitnodigen om te blijven hangen, te genieten en volledig aanwezig te zijn. Ik kan niet wachten om hier herinneringen te gaan maken!
