Een verademing voor Game of Thrones

Wanneer een franchise groot wordt, heb je twee keuzes over wat je vervolgens gaat doen. Je kunt uitzoomen en de bredere context van het originele verhaal onthullen, of je kunt inzoomen en je concentreren op een verhaal met een lagere inzet. Deze laatste benadering brengt een hoog risico en een hoge beloning met zich mee, maar kan ertoe leiden dat het hele pand volledig opnieuw wordt gedefinieerd.

Neem bijvoorbeeld het DC-universum. Voor elke show met lagere inzetten De pinguïn dat prijzen oogst, er is zoiets als Machtelooseen rare genre-buigende serie met een leuk uitgangspunt (sitcom voor superhelden op de werkplek!), maar ligt nu in de vuilnisbak van de geschiedenis.

De Spel der Tronen universum koos eerst voor de uitzoombenadering Huis van de Draaken het werkt goed om de geschiedenis van Westeros en de mysterieuze familie Targaryen verder uit te werken. Maar volgend bericht, Een ridder van de zeven koninkrijkenzwaait volledig naar de andere kant van het spectrum: een klein verhaal dat doet denken aan verhalen over middeleeuwse ridderlijkheid en Arthur-legendes, met genoeg hart om Daenerys wekenlang te voeden.

Dat wist ik Een ridder van de zeven koninkrijken was een geweldige show gedurende de eerste paar minuten, aangezien Dunk (Peter Claffey) zich realiseert dat het na de dood van zijn mentor, Ser Arlen Pennytree, aan hem is om zijn fortuin te verdienen als freelance ridder (ook bekend als hagenridder). ‘Het past net zo goed in mijn greep als in de zijne,’ zegt hij tegen zijn paarden, terwijl hij met ser Pennytrees zwaard zwaait. ‘En er is een toernooi op Ashford Meadow.’

Terwijl hij met stalen kaken naar de middellange afstand staart, gaat de touwlijn open Spel der Tronen themaspel dat opbouwt naar een crescendo dat… abrupt stopt als de show overgaat in een shot van Dunk die poepen bij een boom. Dit zijn niet jouw septa Spel der Tronen. Deze is een beetje uit.

Dunk heeft niet veel voor hem: hij heeft een zwaard, drie paarden en een harnas dat veel te klein voor hem is. Hij gaat op pad om zich bij Ashford aan te sluiten, maar komt onderweg de kleine, kale en slimme jongen tegen die Egg (Dexter Sol Ansell) heet. Dunk ontslaat hem aanvankelijk, maar wanneer een Lannister zijn schuld betaalt, verschijnt Egg opnieuw in Ashford en vraagt ​​​​of hij Dunk’s schildknaap wil zijn, zoals Dunk dat was bij ser Arlen. Dunk is het daarmee eens, maar het wordt al snel duidelijk dat hij niet zomaar op de lijsten kan komen, winnen en een geweldige ridder worden. Eerst moet hij iemand vinden die voor hem instaat, daarna moet hij een pantser vinden (en betalen) dat past bij zijn 1,80 meter lange frame voordat hij zelfs maar een tegenstander kan vinden.

De eerste twee zijn een enorme inspanning voor hem, maar de derde is relatief eenvoudig, omdat het verdedigen van de eer van een mooie poppenspeler hem in een angstaanjagende confrontatie met een Targaryen brengt. Net als degenen die hebben gelezen De verhalen van Dunk en EggDe korte verhalen van George RR Martin, die als bronmateriaal dienen, weten dat deze simpele daad uiteindelijk enorme gevolgen zal hebben voor de toekomst van de Zeven Koninkrijken.

Het is moeilijk om de toon van deze serie uit te leggen. Stel je een aanpassing voor van Ivanhoe met een rugbyspeler met een West Country-accent, met stress en stress Marty opperste, en een paar 30 Rots-stijl opengewerkte grappen erin gegooid. Het is oneerbiedig, met een randje. Het doet niets af aan wat we van iemand gewend zijn Spel der Tronen toch laten zien. Er zijn zoveel momenten waarop je op het puntje van je stoel zit, episch gechoreografeerde vechtscènes en verraad onderweg.

Het kan verleidelijk zijn om Dunk te vergelijken met een ander episch spin-off-personage: Din Djarin of De Mandaloriaan. De overeenkomsten zijn er: beiden zijn geobsedeerd door eer, of het nu de Weg is of de Riddercode. Beiden zijn freelancers, Din als premiejager en Dunk als hagenridder. Beiden waren vondelingen, uit de vergetelheid geplukt om een ​​groter doel te dienen, en beiden worden met tegenzin vergezeld door kleine hulpjes van wie ze leren houden. Maar zoals de zes afleveringen van Een ridder van de zeven koninkrijken zich ontvouwen, is er geen verleiding om van Dunk de held van het hele rijk te maken. Hij is maar een kerel. Een heel lange, heel knappe kerel.

Voor degenen die het boek hebben gelezen, is het heel duidelijk welke rol Dunk speelt in het grotere boek Spel der Tronens universum. Maar voor degenen die hem voor het eerst ontmoeten: je staat op het punt een idee te krijgen van hoe heldhaftig iemand kan zijn met de juiste houding. Als dit zo is Spel der Tronen‘ De Mandaloriaanzo is het Spel der Tronen‘ Andor.

Een ridder van de zeven koninkrijken gaat op 18 januari in première op HBO Max.